Mentionsy Mentionsy
Futbolownia
Futbolownia

MUSIAŁEM ZEJŚĆ Z ZAROBKÓW - MARCIN KAMIŃSKI (WISŁA PŁOCK)

23.03.2026 ·1 godz 28 min · 1 rozdział · 1 sponsor

MARCIN KAMIŃSKI PO POWROCIE DO POLSKI ZOSTAŁ FILAREM OBRONY WISŁY PŁOCK, KTÓRA ŚWIETNIE SPISYWAŁA SIĘ W LIDZE. POROZMAWIALIŚMY O PRESJI, GRZE W NIEMCZECH I WSPOMINALIŚMY POZNAŃ, A TAKŻE CZEMU NIE LUBI BAZOWAĆ NA STATYSTYKACH. ROZWIŃ PO WIĘCEJ TREŚCI..._________________________________________________________________⭐️ PARTNEREM KANAŁU JEST LEGALNY POLSKI BUKMACHER LEBULL👉 SKORZYSTAJ Z BONUSU I FREEBETU OD LEBULL: https://lebullsport.pl/futbolownia/➡ Regulamin oferty powitalnej:https://lebull.kb.help/regulamin-promocji-bonus-powitalny-950-pln/ ➡ Regulamin dla kodu +10zł:https://lebull.kb.help/regulamin-promocji-futbolownia/ Lebull (Fun Project sp. z o.o.) to legalny bukmacher posiadający zezwolenie na urządzanie zakładów wzajemnych. Udział w nielegalnych grach hazardowych jest karany. Hazard wiąże się z ryzykiem. 18+_________________________________________________________________⭐️ PARTNER KANAŁU JEST:CATERING 5 POSIŁKÓW DZIENNIEwww.5pd.pl 👉 Z KODEM FUTBOLOWNIA DOSTAJECIE 25% ZNIŻKI!!!_________________________________________________________________WSPÓŁPRACA: [email protected] MOJE MEDIA SPOŁECZNOŚCIOWE:➡️Facebook: https://www.facebook.com/Futbolownia/➡️Twitter: https://twitter.com/Futbolownia➡️Instagram: https://www.instagram.com/damianfutbolownia/➡️TikTok: Futbolownia➡️www.futbolownia.pl_________________________________________________________________0:00 Zapowiedź wywiadu1:07 Widzew odpalił z Wisłą4:39 Czy miał ofertę z Widzewa?5:04 Czy rozumie decyzje sędziów?12:05 Media w Polsce vs media w Niemczech18:07 Grał pod presją w każdym klubie20:56 Czemu nie trafił do Lecha?33:09 Aklimatyzacja w Polsce po latach spędzonych w Niemczech38:14 Czy mecz z Bayernem oznacza -3 punkty dla każdego?41:21 Ile musiał zejść z zarobków wracając do Polski?50:31 Czy zabezpieczył się finansowo w Niemczech?52:05 Statystyki i analiza piłkarska, czemu za nią nie przepada1:04:16 Postęp polskiego futbolu1:07:56 Czego brakuje trenerom z polski, aby pracować za granicą?1:10:09 Czy zostanie trenerem?1:11:51 Czy lubi się bronić?1:13:44 Jaki ma plan na karierę w Polsce?1:16:53 Czy zaskoczyło go tyle powrotów polskich piłkarzy do Ekstraklasy?1:19:09 Czy potrzebował psychologa?1:26:28 Podsumowanie

Dzień dobry, witam bardzo serdecznie. Damian Czyżak, program Futbolownia. A moim dzisiejszym gościem jest piłkarz Wisły Płock, Marcin Kamiński. Witam. Marcinie, w zasadzie oczywiście jak to często jest, to ja jestem trochę gościem tu na stadionie Wisły Płock. Tak jak rozmawialiśmy za kulisami, ja z wieloma piłkarzami, jako że na co dzień mieszkam w Poznaniu, z wieloma piłkarzami niekoniecznie miałem możliwość się spotkać, ponieważ wielu z nich wyjechało za granicę, ty wróciłeś z zagranicy i wreszcie cię mogłem złapać, ale w Płocku. Ale przejdźmy teraz na początek od takiego świeżego tematu. Oczywiście ten wywiad pojawi się trochę później, a nawiążę do meczu z Widzewem, bo ten mecz wzbudził takie dosyć duże emocje. Po pierwsze jest to druga porażka z rzędu Wisły Płock, co jest niecodzienną sytuacją, a druga kwestia...

No mówię, to może być coś takiego fajnego dla ludzi, którzy przychodzą i oglądają mecze. Na pewno zauważasz i odczuwasz też, że to może niekoniecznie po Wiśle Płock, bo jest w całkiem komfortowej sytuacji, ale czy to Widzew, czy Legia, czy Lech Poznań mierzą się też z taką dosyć mocną medialną nagonką. Czy to jest podobny poziom takiej medialnej czasem wojenki, czy takiej nagonki, którą widziałeś przed tym, jak wyjeżdżałeś z Polski? Czy to się zmieniło? Czy teraz widzisz to bardziej, jeżeli to w ogóle śledzisz? A druga kwestia jeszcze, chciałem porównać to, jak to wygląda w Niemczech przez tyle lat. Czy funkcjonowanie mediów w stosunku do tych, które są w Polsce, bardzo się różni?

Nie jest dla Was zaskoczeniem. Wiesz co, to miałem później o to zahaczyć, ale z drugiej strony, skoro nawiązaliśmy o tych mediach i medialności w klubach, w których grałeś, to przede wszystkim też z tymi wielkimi klubami wiąże się, no bo Ty tak naprawdę, patrząc na Twoje CV piłkarskie, to w zasadzie każdy klub to było miejsce, w którym grałeś pod dużą presją. Począwszy od Lecha, biorąc pod uwagę Stuttgart i Schalke. No Düsseldorf ok, nie? Ale tak patrząc te trzy kluby, to jest praktycznie non stop granie pod presją. Non stop walczenie o coś. Wiadomo, z tymi klubami powroty do Bundesligi, no ale to są tak wielkie marki, które po prostu wymaga się od nich, żeby tam były, miały swoje kryzysy. I po prostu sobie pomyślałem, mówię kurczę, non stop granie pod presją.

Dla ciebie nie było przejście do takich klubów takim dużym wyzwaniem, skoro już się zmierzyłeś z tym w Poznaniu, prawda? No nie było, nie było. Jakby to nie było mi obce. Jakby to, że są jakieś cele założone, czy o coś ma być gra, to dla mnie była rzecz, którą znałem, której doświadczyłem. I na pewno to też był dla mnie atut. Że ja wiedziałem, o co chodzi, tak? Wiedziałem, że idę do Stuttgartu, to nie jest tak, że sobie przyjdę do drugiej ligi i mamy tam sobie grać. Tylko założenie jest proste, by walczyć awans. W Düsseldorfie ok, jakby ta presja medialna, otoczka może nie była taka duża, ale jakby no w klube też było przekonanie, że no klub nie po to awansował teraz do Bundesligi i nie po to tam przyszedłem w tym momencie, żeby pomóc tej drużynie, żebyśmy my mieli spadać, tylko właśnie, żeby się utrzymać, co się udało zrobić.

Przechodząc do szalky, wiadomo, to był moment, kiedy oni byli w ogromnym kryzysie finansowym i po covidzie mieli swoje problemy, bo wiadomo, że spadają. No i też założenie było takie, klub tego nie chciał mówić jakby głośno, myślę, że pokazał to w sposób transferów i zawodników, których pościągał do klubu, że chcą zrobić wszystko, żeby ten awans wywalczyć jak najszybciej, żeby się nie powtórzyła historia Hamburga, który potrzebował na to 7 czy 8 lat. I jakby po to była stworzona kadra, po to byli zawodnicy, którzy mieli właśnie to zapewnić swoim doświadczeniem boiskowym, tym co też przeżyli. Nie udało się to realizować, ale ja miałem to szczęście, że właśnie będąc w Poznaniu, wyjeżdżałem z tego klubu, jakby już z czymś innym się miałem do czynienia i jakby potrafię w jakiś sposób w tej sytuacji się odnaleźć, bo

I to jest dosyć ciekawe. Jak ty się wobec tego dzisiaj czujesz? Czy to jest dla Ciebie nowe doświadczenie? Jak nowe doświadczenie? Oczywiście, że dla mnie to jest nowe doświadczenie. Ale to też nie jest tak, że tutaj przyszedłem i to nawet nie chodzi o to... Czy klub jest wielki, czy nie? To bardziej też chodzi o to, jakie ty masz w sobie, wobec siebie oczekiwania. Ale ludzie też mieli wobec ciebie, nie? Jako zawodnika, który wraca z Bundesliga. Mieli, mają i będą mieć. Będą mieć, będą patrzeć, ale jakby ja sobie z tego zdawałem sprawę. Tylko jakbyś wrócił do Lecha, nie wiem, trafił, zakładam, do Legii, do Widzewa, gdziekolwiek, to te oczekiwania byłyby pewnie razy jeszcze dwa albo trzy, czy nie? Może z zewnątrz tak, ale ja wobec siebie nie miałbym innych oczekiwań.

Współpraca z Marcinem Kamiński Nie za każdym razem, ale trafiłem na pana prezesa Rutkowskiego i on też tak pytał, Wicław Kamyk, już czas? Wracasz? Ja mówię, nie prezesie, to jeszcze nie, jeszcze nie wiem, mam ochotę, czuję się, że tam chcę dalej grać, dalej być. No i przyszedł ten moment. Kiedy pojawiło się to okienko, kiedy pojawiła się ta możliwość tego jakby powrotu do Poznania i gdzieś tego, gdzie to się przewijało przez kilka lat.

Bo to trochę naturalny proces w ogóle też w Poznaniu, że raczej się starają sprowadzać. Tak, pewnie. Jakby tutaj gdzieś coś się toczyło, ale tak jak dyrektor sportowy Rząsa powiedział, że fajnie, że tutaj jest taki zawodnik, że może wrócić. Miałem takie odczucie, wrażenie, że bardzo się skupili na moim wieku. No że nazwijmy to, że jestem trochę już starszym zawodnikiem i nie wiadomo... Marcin, nie masz wrażenia, że gdyby nie sytuacja z Mateuszem Skrzypczakiem w tym momencie dokładnie, trafiłeś w trochę niefortunny moment, gdyby to był dokładnie inny moment, kiedy nie pojawiłoby się okienko możliwości sprowadzenia Mateusza Skrzypczaka z powrotem, to jestem przekonany, że inaczej by na to patrzyli.

Dziś to było trochę takim usprawiedliwieniem oczywiście, no bo najłatwiej, nie? Nie, no to jakby pewnie, że tak. Przydałbyś się, co by nie mówić, przydałbyś się. Ale konkurencja duża w Lechu. To nie jest tak, że ja bym tam był, to byłoby inaczej. To też ja nie chcę w żaden sposób tego określić, powiedzieć. Ale nie, ja też rozumiem, bo to jest naturalnie i fajnie by wyglądało. To też Lech tak robi, po prostu. Tak. I jakby to było tak, że gdzieś te rozmowy były jakieś toczone, tak? O, że fajnie, że tutaj będziemy myśleć nad tym. No i gdzieś tam też usłyszałem, dowiedziałem się, że właśnie klub pracuje nad tym, żeby ściągnąć Matiego do siebie.

Powiem Ci, że każdego kibica Lecha Poznań, którego byś zapytał, jak Marcin Kamiński będzie wracał z zagranicy, to gdzie trafi, do Lecha Poznań. No to było naturalną drogą i Ty też mogłeś tego się spodziewać przy tylu rozmowach. I ja też jakby tego doświadczyłem w Poznaniu będąc. Tak. Jak skończyliśmy sezon i byłem w tym okresie właśnie letnim w Polsce. Ja też powiem szczerze, że się nie spodziewałem, że gdzieś tam aż tyle osób w tylu miejscach będzie mnie w jakiś sposób zaczepiało i pytało, i co Panie Marcinie, czy to teraz, czy wraca Pan, jak tam z tym Poznaniem i tak dalej. Ja byłem aż trochę taki w szoku, że ludzie też aż żyli tym, byli zainteresowani.

No ja tak też nie wiedziałem, co mam powiedzieć, no bo ja powiedziałem, że jakby ja jestem jak najbardziej otwarty i gotowy na to, żeby tutaj rozmawiać i może też przyjść, no ale jakby mówię, no. Potoczą się inaczej. Jesteśmy tu, gdzie jesteśmy. Ale ty zakładałeś inną wersję wydarzeń? W sensie, no bo ta Wisła Płock wiadomo, że pojawiła się w którymś momencie. Wiem, że mówiłeś o Pogoni Szczecin jeszcze. Tak. Ale zakładałeś na przykład, gdybyś ty mógł sobie wybrać inny klub oprócz Lecha, to jak miałeś tak w głowie jeszcze jakiś klub, do którego chciałeś trafić? W Polsce? No. Nie. Nie. Nie, jakby w sensie... To była taka naturalna myśl, że wracam, że jest ten moment, że gdzieś tutaj w Poznaniu.

Szybko też pojawił się temat pogoni Szczecin. To była też kwestia tego, że trener Kolendowicz do mnie zadzwonił i mi powiedział, że on by mnie widział u siebie. To też był może nawet taki pierwszy sygnał. Jeżeli chodzi o jakieś zainteresowanie tutaj w Polsce. No i potem zaczął się gdzieś pojawiać ten temat tego Poznania. I gdzieś myślałem, że gdzieś pewnie tutaj w tym kierunku to pójdzie. Nie, pytam po prostu z uwagi na to, czy rozpatrzyłbyś, czy miałeś coś takiego, że mówisz sobie dobra wracam do Polski, ale na przykład chcę trafić tylko do tego i tego klubu. Czy ta sytuacja z Wisłą Płock, czy z Pogonią byłaby raczej przypadkiem? No nie przypadkiem, bo jakby to się wszystko tak potoczyło.

A tak naprawdę, mówię, tak jak tutaj w Poznaniu rozmowy, czy w Pogojcie, w Szczecinie, tam jeszcze był jeden, dwa kluby, które też gdzieś tam sądowały, myślały, co zrobić, ale tak naprawdę potem przyszła Wisła, która była po prostu najkonkretniejsza. Mieli plan pomysł na Ciebie, trener Miśura, tak? Tak, mieli po prostu od razu jakby gdzieś tam... Widać było, że do tej pierwszej rozmowy już oni byli przygotowani, jakby to nie była taka rozmowa co tam jak tam, tylko jakby już gdzieś w tych swoich planach mnie widzieli, oni już to sobie wizualizowali, to już gdzieś mi to przedstawiali, pokazywali, mówili, więc gdzieś tam to też dla mnie był taki fajny odbiór, że widać...

32:18 · LeBull 10

Pytam bardziej pod kątem inwestowania czy zabezpieczania finansów, czy robisz to w sposób jakiś bardziej bezpieczny? Chyba wspominałeś, że masz jakieś nieruchomości w Poznaniu, czyli raczej głównie na tym pasujesz? Tak, raczej głównie na tym, bo uważam, tak z jednej strony wiadomo, to jest bezpieczny rynek, ale też nie jest tak, że to wszystko zawsze fajnie funkcjonuje, bo zdarzają się sytuacje, że coś się dzieje, ale tak, ja raczej jestem tutaj typem, że tak spokojnie. Nie wiem, czy zauważyłeś, ja nie chcę tego nazywać modą, ale na pewno jest coś takiego, kiedy ty wchodziłeś do piłki seniorskiej, bazowanie na statystykach, analizach, na takim głębokim raporcie a propos zawodnika, nie było jeszcze, mam wrażenie, tak rozbudowane tych wszystkich analiz, programów, o ile w ogóle było.

Czy jeżeli Ty poszedłeś do Niemiec, to to już w tym momencie tam się pojawiało w jakiejś skali, czy też jeszcze tego nie było? Bo wiesz, czemu pytam? Ja, analizując też twoją historię i to, co ty opowiadałeś o sobie, odniosłem wrażenie, że zdarzało ci się chociażby mówienie o tym, jak poszedłeś do Stuttgartu, że nie grałeś na początku w Lechu Poznań, też zdarzało ci się, że ta końcówka była taka, jak niekoniecznie byś sobie ją wyobrażał. I wielokrotnie wspominałeś o tym, że do końca nie wiesz, z czego to wynika, dlaczego tak jest, dlaczego jest obniżka formy i tak dalej. I tak sobie pomyślałem, że w tamtym czasie nie było tak pogłębionych analiz. A mam wrażenie, że tobie to, co wtedy najbardziej by się przydało, to ktoś, kto z tobą by usiadł, pokazał ci twarde liczby, twarde dane, twarde fakty, zrobił całą analizę, raport i powiedział ci, tak jak dzisiaj to wygląda, Marcin, tutaj masz do poprawy to, masz do poprawy to, bo tu ewidentnie liczby wskazują, że powinieneś to zrobić, nie?

Czy byś się dogadał? Bo ja wiem jaki jest trener Misiura, w sensie też go miałem okazję chwilę poznać. Ja bym się dogadał, ja nie miałbym z tym problemu. Tylko po prostu czasem są sytuacje i momenty, kiedy... No podejmuje się decyzje i jakby się je robi na boiszku, jeżeli chodzi o daną sytuację i mówię, statystyki to jest rzecz, która jest i pewnie jeszcze będzie bardziej się rozwijała i będzie miała pewnie jeszcze większy wpływ na piłkę, nożu, ale ja też uważam, że nie może się tym zatracić. Nie można jakby tylko iść w tym kierunku. A tu macie zdrowy balans? Myślę, że tak. Oni też mają swój profil pod każdą pozycję i zawodnika na boisku.

To też jest duży krok do przodu. Bo ja będąc wcześniej w Polsce, no miałem też sporo trenerów w Poznaniu, tam też się często zmieniali i też były duże oczekiwania. I tak naprawdę pod koniec będąc czy scenerem z Korżą, który naprawdę takim taktykiem to było widać, że to jest jego taki konik, że się w tym dobrze czuje i że potrafi jakby... On siebie dopasować do drużyny, ale też jakby przekazać nam to, czego nas oczekuje, jeżeli chodzi o poruszanie się po boisku, czy ten Urban, który on jeszcze potrafił dotrzeć do człowieka bardzo dobrze i gdzieś też tutaj to była ważna kwestia.

Ale zastanawiałem się, Kiedy też miałeś momenty, kiedy nie grałeś kontuzji? Czy Ty kiedykolwiek korzystałeś z psychologa sportowego? Ja współpracowałem też z tego czasu. To jeszcze było przed odejściem z Poznania. Gdzieś psycholog, trener mentalny. No, no, to nazw dzisiaj jest dużo, nie? Coach. To ja miałem właśnie taki jakby, nazwijmy to, trener mentalny z Pawłem Frelikiem, który jest tam u trenera Papszuna. No to ja z nim współpracowałem swego czasu i jakby, wiesz, najpierw jest zawsze taki dystans, nie? Tak, sceptyczne nastawienie. Sceptyczne nastawienie, ale jak zaczynasz rozmawiać i

Pokładać sobie w głowie pewnie, nie? Tak, tak, tak. Żeby czasem ktoś Ci też coś powiedział wprost, co na ten temat myśli, co on uważa, że wcale nie jest taki super, tylko gdzieś tam wciąż jest wiele do poprawy, do zmiany i do rozwoju. I jakby... A to był krótki epizod? Nie, nie, nie, to opracowaliśmy. Nie powiem Ci dokładnie ile, ale... A jak wyjechałeś do Niemiec jeszcze... Tak, tak, tak. Aha, czyli to już po tym wydarzeniu z trybunami, z tym to było dawno. Nie, nie, nie, to już było przed. Okej, przed i później też było. Tak, tak, tak, to nie, to my... On Ci pomógł udźwignąć to, tą sytuację? Wiesz co... Dla kibiców, żeby nie było, bo to chodziło o kibiców Lecha Poznań po tylu latach, jak cię potraktowali, gdzie była twoja rodzina i tak dalej.

Zastanawiałem się, jak trybuny, jak kibice z Poznania zareagują. Czy może będą chcieli do tego wracać, czy wspominać. Bo to też nie jest tak, że wszyscy w Poznaniu zapomnieli, bo zdarzały się osoby, które gdzieś tam już po wyjeździe do Niemiec mnie widziały i gdzieś tam potem przechodząc obok gdzieś tam rzucały, że ci się chciało tu przyjść czy coś takiego. Ale to takie było, że oni rzucali i szli dalej. To nikt nie miał tak naprawdę odwagi na tyle na jakąś konfrontację i cokolwiek. Więc wiesz, to też... Obstawiam, że to nie jest tak, że ludzie zapomnieli o tym. Na pewno nie zapomnieli o tym. Wiesz, jak to jest? Hasło poszło, a wyjaśnienia już do nikogo nie trafiły.

Nie wiem, jaki jest stażycz na ten moment, ale ja gdzieś... Pewnie to gdzieś ze sobą niosę i będę niósł, bo to po tylu latach spędzonych w Poznaniu i jeszcze w pierwszej drużynie i sukcesach, jakie odnosiliśmy w tym czasie. I takie zakończenie, w taki sposób, to nie było to fajne, ale to też była kolejna rzecz, która była dla mnie ogromnym doświadczeniem i rzeczą, gdzie na wiele innych potrafiłem się uodpornić.

Czy też trochę zrozumieć, że ten świat czasem tak funkcjonuje, że ktoś gdzieś coś powie, wymyśli, podrzuci i potem niestety ta historia już jakby się toczy swoim kołem i ty nie możesz już jakby w to wejść, nie możesz już tego zmienić, bo już ludzie tego nie będą potrafili zrozumieć. Pewnie o Poznaniu jeszcze moglibyśmy drugi odcinek nagrać i sobie pogadać, bo tych wspominek pewnie byłoby całkiem sporo. Czuję, że kibice z Poznania będą zawiedzeni, że nie pociągnęliśmy całego odcinka o Poznaniu, ale no myślę, że starałem się znaleźć takie wątki, w których jeszcze ostatnio nie opowiadałeś. Mam nadzieję, że mi się udało i mam nadzieję, że Wam się będzie podobała ta rozmowa, że od Marcina dowiecie się czegoś nowego.

A a propos tego, co powiedziałeś, jaki stosunek może być dzisiaj między Tobą a kibicami? Lecha może trochę oddawać to, że się pytali po prostu, kiedy przyjdziesz do nich. Ale wiadomo, nigdy nie poznamy odpowiedzi wszystkich kibiców, więc... No nie, oczywiście, że tak. I nie o to chodzi. No to oczywiście, że nie. Zawsze każdy gdzieś tam... Ma swoje spojrzenie na daną osobę. Tak, tak, tak. Słuchaj, może zawiśnie transparent dzięki za wszystko i... No, tutaj jakby, nie wiem, nie chcę w żaden sposób... Nie, no żartuję, oczywiście, to już nie musimy... Zobaczymy, zobaczymy w maju. Ważne, żebyś spokojnie zawsze jakiś podpis, zdjęcie zrobił w Poznaniu. Myślę, że to jest bez problemu. To ze spokojem. Bardzo Ci dziękuję. Miło było pogadać. Cieszę się, że porozmawialiśmy. Tak jak mówię, cieszę się, że posłuchaliście do końca. Każdy, kto tu dobrnął, no to zostawię jakiś komentarz, łapkę w górę, a przede wszystkim subskrypcję.

Pokazano wszystkie 23 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.