zwłoki, których nie da się pokazać - Weronika funeralnie

Ja też nieraz byłam świadkiem właśnie tego, jak tata gdzieś tam z góry mi pomagał i czasami dzieją się takie niewyobrażalne rzeczy, o których ja bym w ogóle nie pomyślała. Są przypadki, w których ja na przykład często Na co dzień martwię się różnymi sprawami. Ja jestem taka, że ja muszę mieć wszystko zaplanowane. Ja wszystko muszę wiedzieć, żeby już mieć odniesienie. Okej, będzie tak i tak, więc ja już się nie będę tym przejmować. A za chwilę sobie myślę, o Boże, ale no jak to się wydarzy? Przecież ja nie mam wpływu na tyle rzeczy. Przecież te rzeczy, no one nie są zależne ode mnie. Co ja wtedy zrobię, tak? A za chwilę na przykład przestaję o tym myśleć. Myślę sobie... Dobra, jakoś to będzie. Za każdym razem było, to teraz też będzie. I za chwilę na przykład to, czym ja się martwiłam, diametralnie się zmienia. Jest jedna wiadomość, o której ja bym nie pomyślała w ogóle, że to się tak potoczy i przychodzą jakieś takie okazje, których ja bym sama nigdy nie zaplanowała i rzeczy, w których ja mogę po prostu gdzieś tam...

Doświadczasz naraz i cierpienia i bólu, a zarazem nieskończonej miłości. To też pewnie jest jakaś taka wskazówka, drogowskaz na takie nasze codzienne życie. Że czasami przejmujemy się takimi pierdołami, które nie mają tak kompletnie znaczenia w zetknięciu właśnie z tym absolutem. Tak. I każdy dzień w branży taki jest, bo ja jestem w branży trzy lata, ale nawet jak ktoś jest w tej branży dłużej, to każdy ten dzień jest właśnie taki, Boże, ja przejmuję się takimi rzeczami. Ja mam na te rzeczy wpływ. Na większość rzeczy człowiek w życiu ma jednak wpływ. Więc Tutaj, w tym momencie, kiedy my jesteśmy tego świadomi, kiedy my wiemy, że my jesteśmy kowalami swojego losu, więc to, co się będzie w nim działo, zależne jest od nas, a w momencie, kiedy stykamy się ze śmiercią, my widzimy to na co dzień, wiemy, że te osoby też miały plany, miały nadzieje, miały marzenia.