18:00 Fakty i Popołudniowa rozmowa w RMF FM

Jak sądzę w wykonaniu Prawa i Sprawiedliwości jest to nieśmiała próba po pierwsze zbliżenia się do Konfederacji, po drugie kolejna próba, wcześniejsze były nieudane, Pogłębienia niezbyt imponującego poparcia wśród obywateli i obywatelek w wieku tak mniej więcej od dwudziestu kilku do czterdziestu kilku lat, którzy w największym stopniu zinternalizowali mocno rynkową wizję rzeczywistości społecznej. Natomiast dla Mateusza Morawieckiego przy fatalnych sondażach tej formacji to jedna z nielicznych szans, żeby dotrzeć do przynajmniej części tradycyjnych wyborców PiS-u. Morawiecki twardo mówi, idziemy sami. Czy to ma sens?

Najczęstsze komentarze są prezydent uległ, prezydent odstawił nogę, a przeczytam pan jeszcze komentarz Sławomira Mancena, który w ogóle pojechał Po całości, cytuję Mencena, prezydent poddał się propagandzie Donalda Tuska. Miałem wielką nadzieję, że ten prezydent będzie chronił Polaków przed podatkami, a wyszło jak zwykle. No Mencen jadący, Konfederacja jadąca po prezydencie Nawrockim to coś nowego. Konfederacja ma elektorat, który w istotnym procencie składa się z wyborców patrzących na świat w sposób libertariański. Słabo znany w Polsce nurt polityczny, związany głównie ze Stanami Zjednoczonymi. To nurt ultraliberalny, który wszystko postrzega w kategoriach gry interesów. Nawet co najbardziej zacięci libertarianie chcieliby likwidować policję i zastąpić ją prywatnymi agencjami.

Ochrona Margaret Thatcher skądinąd wyrastała z mniejszościowego, libertariańskiego, bardziej antywspólnotowego nurtu brytyjskich torysów i Konfederacja na tym. Zbudowała antynomię programową z PiS-em. Rozpracę z Nawrockim to jest coś nowego? Czy poprzytykają się i wrócą do nowych współpracy? Konfederacja nic na tym nie traci. To prezydent musi coś zrobić. To Karol Nawrocki zwyciężył w drugiej turze wyborów prezydencji. Podpisać jeszcze raz deklarację toruńską. Tak, tak. Dzięki wspólnemu mianownikowi. I ten wspólny mianownik został teraz poddany w wątpliwość. To jest jedna z pierwszych skutecznych prób podsunięcia przez rządzących. Takiego projektu ustawy, którego podpisanie bądź niepodpisanie oznaczałoby zapłacenie wysokiej politycznej ceny przez Karola Nawrockiego.