04:00 Fakty

Miko, bardzo mi miło Cię gościć w tym studio, no w nowej roli, w roli mistrza Europy. Fantastyczna sprawa, dzień dobry. Cześć Patryk, dziękuję za zaproszenie. Jest mi tym bardziej miło, że byłeś przez wiele lat przy tej naszej drodze do Mistrzostwa Europy bardzo blisko. Widywaliśmy się na różnych rajdach, także jest to jakieś takie kolejne spotkanie, ale trochę inne niż poprzednie. Trochę inne, tutaj się zgodzę. Wymienię tych naszych Mistrzów Europy, którzy w przeszłości osiągali taki sukces, Bo ta lista jest krótka, ale rzeczywiście same nazwiska robią wrażenie. Sobiesław Zasada, Krzysztof Hołowczyc i Kajetan Kajetanowicz. I ty jesteś czwartym reprezentantem Polski, który dokonał czegoś takiego, a Mistrzostwa Europy rozgrywane są bodajże do lat 50., więc trochę historii motorsportu już za nami. I powiedz mi, jak ty się czujesz z tym, że trafiasz do takiego grona?

Pan Sobiesław Zasada to są czasy bardziej odległe. W tamtych czasach te rajdy jeszcze nie były tak podzielone, więc jego sukces też jest wyjątkowy, bo wtedy te mistrzostwa Europy Names mentioned. Names mentioned. Names mentioned. No merytorycznie wydaje mi się, że jest absolutnie takim najlepszym kierowcą rajdowym ostatnich dwóch dekad, więc dołączenie do tego grona to jest zaszczyt, spełnienie. Pierwszy raz zderzyłem się też z tym, że w niedzielę, gdy pytano mnie co dalej, to zazwyczaj mam plan na siebie i wiem dobrze co będę dalej robił, a tutaj przez moment miałem takie zawahanie, że właśnie dotarliśmy do celu, który był bardzo długo wyznaczany jako to marzenie.

Ale gdy już się wyspałem, jesteśmy teraz po dwóch dniach, myślę, że to był tylko przystanek i będziemy jeszcze jeździć i będziemy mieli o czym rozmawiać. No właśnie, zastanawiałem się, jak ty to definiujesz, ten swój wywalczony tytuł. Czy właśnie to jest spełnienie marzenia, czy punkt na pewnej drodze, jeżeli już mamy zachować taki język rajdowy, na pewnej drodze do kolejnych ambicji, kolejnych celów, które są gdzieś przed tobą? Jak o tym myślisz? Słuchaj, jest to na pewno spełnienie marzenia. Patrząc na historię polskiego sportu rajdowego, no to już jest naprawdę bardzo takie wyraźne osiągnięcie Mistrzostwa Europy w klasyfikacji generalnej. Natomiast wydaje mi się, że mam jedną zaletę, która też trochę wynika z czasów, w których akurat ja się wychowywałem w rajdach. Krzysiek miał bodajże 35 lat, gdy sięgał po tytuł Mistrza Europy, Kajto 36, Pan Sobiesław też 36, ja mam w tej chwili 29, więc można powiedzieć, że ten kapitał doświadczeń już jest, a ten taki czas najlepszy dla kierowcy rajdowego wydaje mi się, że nadal jest przede mną.