03:00 Fakty

To ma być wyjątkowy miesiąc dla odwiedzających Muzeum Narodowe w Poznaniu. W październiku swoją premierę ma cyfrowy katalog prac Romana Cieślewicza. Ma swoje stulecie, obchodzi tamtejszy gabinet rycin i rysunków. Co takiego będzie można tam znaleźć, na czym polega, nie wiem czy można tak powiedzieć, ale fenomen tego katalogu. To znaczy, bo teraz można powiedzieć, że katalogi wirtualne są już coraz bardziej powszechne, ale specyfika tego katalogu, głównie zasada się na tym, że obejmuje nie tylko kolekcje publiczne i muzealne, ale również kolekcje prywatne, do których zwykle nie mamy dostępu. Także ten katalog jest zbiorem, dokumentacją prac,

To były plakaty, które właśnie w prywatnych kolekcjach, czy w kolekcjach innych muzeów? Tak, w kolekcjach innych. Plakaty, prace Cieślewicza znajdują się w dużej części w kolekcjach muzeów francuskich. Les Arts Décoratifs, na przykład Saint Pompidou, czy Muzeum de Grenoble, ale dużo prac znajduje się w kolekcjach prywatnych, więc tutaj czerpałam głównie wiedzę z jego właśnie archiwum i z dokumentacji pani Chantal Petit-Cieślewicza. Ale nie było to pewnie łatwe, żeby dotrzeć do tych wszystkich prac? Nie było to łatwe, dlatego to się nie dzieje tak... Wydaje mi się, że Cieślewicz może być fascynujący dla wszystkich tak naprawdę, ponieważ jego prace są bardzo zróżnicowane graficznie.

Faktycznie jest zmiana techniki po wyjeździe do Francji. Generalnie przestał, mogę powiedzieć, przestał malować. A jak ta twórczość przekłada się na to, co dzisiaj? Jak dzisiaj odbierany jest? To może się okaże, jak będziemy oglądać ten katalog. Wydaje mi się, że ta twórczość jest świeża cały czas. Jak oglądamy starsze prace, to uważam, że one się nie zestarzały. Na tym polega siła prac. Jeśli oglądamy jakąś pracę z lat 60., 70. i nadal ona nas jakoś intryguje, to znaczy, że ta praca się nie zestarzała. Wyjątkowy jubileusz w stuleciu Gabinetu Rycin i Rysunków Muzeum Narodowego w Poznaniu. Widzę, że tam już niektórzy spoglądają na to, co przygotowano.

Czyli Provincial Museum, Kaiser Friedrich Museum i też mamy nabytki z tego czasu na tym pokazie. No a od 1926 roku to już funkcjonowanie Gabinetu Ryciniek Osobnego Działu Administracyjnego. I tutaj mamy funkcjonowanie w ramach Muzeum Wielkopolskiego, jednak nastawionego na polonizację zbiorów i nabywanie dzieł artystów współczesnych wówczas. A to był też czas dynamicznego rozwoju grafiki. No i lata okupacyjne. Znowu kilka lat tutaj administracji niemieckiej i powrotu do tej nazwy historycznej Kaiser Friedrich Muzeum. I znowu tutaj z ciekawostek, no to w tym czasie między innymi nabyto ciekawy zespół prac Albrechta Dürera, między innymi na aukcjach w Lipsku u tak zwanego Bernera, to antykwarysza właściciela domu aukcyjnego.

Główny układ jest chronologiczny, bo zaczynamy właściwie pokaz od najdawniejszej grafiki, którą mamy w zbiorach, czyli grafiki autorskowite z Twosza. To też jest taki rarytas, bo w Polsce znajdują się tylko dwie odbitki jego prac. My mamy jedną, to jest puścizna po Towarzystwie Przyjaciół Nauk, Poznańskim Towarzystwie Przyjaciół Nauk. Druga jest w Muzeum Czartoryskich. W Krakowie. I od tej pracy zaczynamy. Jest taka ściana, która jest poświęcona tej najdawniejszej, XV wiecznej, XVI wiecznej, XVII wiecznej i XVIII wiecznej grafice. Potem jest wybór, bo mamy do dyspozycji trzy ściany. Wybór rysunków i to jest głównie XIX wiek i XX, poprzetykanych kilkoma dosłownie grafikami.

I trzecia ściana to jest tak naprawdę zestawienie prac polskich artystów aktywnych na przełomie XIX i XX wieku i grafiki niemieckiej modernistycznej. A takim spoiwem są dwa drzeworty japońskie, które pokazują też wpływy tej sztuki. Bardzo wyraźne i bardzo mocne wpływy na to, co się działo Nie tylko w grafice, ale również w malarstwie tamtego czasu. Mówiły Anna Grabowska-Konwent oraz Agnieszka Salamon-Radecka z Muzeum Narodowego w Poznaniu. Rozmawiał z nimi nasz dziennikarz Benjamin Kubiak-Piłat. Radio Muzyka Fakty. RMF FM.