03:00 Fakty

Faktycznie, minęło trochę czasu, kilka dni, więc udało się, można powiedzieć, wyczyścić trochę głowę i poukładać sobie te wnioski i spostrzeżenia faktycznie. Natomiast podtrzymuję to, co powiedziałem i jest to zarówno moja opinia, jak wielu innych osób, że był to może nie tyle co pierwszy taki pożar, co na pewno pierwsze takie działania, ponieważ były to pierwsze działania modułu GFFF. Najświeższego modułu, jednego z najświeższych modułów w Państwowej Straży Pożarnej, który powstał w 2023 roku, więc stosunkowo niedawno. No i pierwsze działania poza granicami przy takich realnych działaniach dały nam taką solidną podstawę, żeby móc dalej rozwijać te zdolności i też były takim jakby podsumowaniem całego naszego trzyletniego okresu przygotowania, więc pojechaliśmy tam i potwierdziliśmy, że kierunek, który obraliśmy jest kierunkiem dobrym.

No i faktycznie te działania, które prowadziliśmy, należały do jednej z najcięższych, jakie dane mi było w życiu prowadzić. Jakieś wnioski, patrząc na to, co się tam działo teraz, bo o tym dzisiaj dyskutujemy tutaj w Poznaniu. Jakie wnioski z tych doświadczeń, z pożarów lasów na całym świecie tak naprawdę można wyciągnąć ku temu, by rozwijać jeszcze ten proces pożarny? Myślę, że takim wspólnym wnioskiem, który powiela tutaj wielu prelegentów, wiele osób, jest to, że pożary się zmieniają. Zmieniają się pożary może niekoniecznie ta ilość pożarów, bo ona oczywiście w przyszłości może się zmniejszać. Natomiast to, co my widzimy, to fakt, że zmienia się dynamika pożarów. Zmienia się ta spolona powierzchnia, intensywność tych pożarów, więc jakby takim głównym wnioskiem i też powodem, dlaczego utworzyliśmy moduł GFFF było to, ponieważ widzimy, że ilość nie znaczy zawsze, więcej zasobów nie znaczy, że będzie nam łatwiej te pożary zwalczać.

Właśnie dlatego moduł GFFF jest takim doskonałym przykładem, że grupa kilkunastu, kilkudziesięciu osób w odpowiednim miejscu i czasie potrafi zrobić naprawdę, naprawdę dobrą robotę. Jeśli chodzi o to, w jakim kierunku to się powinno jeszcze zmieniać, bo tutaj mówimy o tej dynamice pożaru, w takim razie jak ta dynamika się zmienia i jak być gotowym, myślę, bo strażak stara się być dwa kroki do przodu, żeby móc, żeby wiedzieć no właśnie jak zwalczać, żeby się nie rozprzestać. I faktycznie tutaj użył Pan bardzo dobrego słowa, czyli zwalczać pożary. Często mówimy o gaszeniu pożarów, natomiast w mojej subiektywnej ocenie powinniśmy przejść, albo być przygotowanym na to, że z gaszenia pożarów będziemy te pożary właśnie zwalczać. Mam tutaj na myśli fakt, że to pożar decyduje o tym, jak chce być zwalczany, jak blisko możemy jego podejść i z jakimi narzędziami możemy go gasić, więc bądźmy przygotowani w przyszłości na to, że nie każdy pożar pozwoli nam podejść do siebie, pozwoli podejść i zadziałać bezpośrednio,

Jedyne co nam pozostaje, To dostosować się poniekąd do tego pożaru, no i wyłapać te jego słabsze elementy. Trzecia dekada XXI wieku. Jak wygląda gaszenie pożarów dzisiaj? O różnych. Są moduły GFFF, ten o którym mówimy w kontekście ostatnich pożarów w Hiszpanii, gdzie tak naprawdę to jest ten moduł bez użycia samochodu. Są moduły z użyciem samochodu, gdzie używa się również samochód. Jak jest dzisiaj polski strażak w trzeciej dekadzie XXI wieku? Możemy nieskromnie powiedzieć, ale to jest marka, to popa. Zgadza się. Myślę, że można z pełną premedytacją stwierdzić, że polski strażak to jest marka.

Udowodniliśmy to, pokazaliśmy to wielokrotnie od roku 2018 w Szwecji przez Grecję, dwukrotnie Francję, teraz Hiszpanię. W międzyczasie dużo ćwiczeń i innych aktywności. I jak wygląda taki polski strażak? Przede wszystkim powinien być to strażak kompletny. I tutaj mamy też często do czynienia ze skrajnościami, czyli w jednym momencie ten strażak, który gasi te lasy, tereny niezurbanizowane, on używa takich tradycyjnych metod. On opiera się o nowe technologie, czyli opiera się chociażby o bezzałogowe statki powietrzne. Współpracujemy właśnie z flotą statków powietrznych, śmigłowce, samoloty, więc idziemy bardzo mocno w tę technikę, analizujemy te pożary, wykorzystujemy nowe technologie, nowe narzędzia, a z drugiej strony wtedy, kiedy jest potrzeba, ten sam strażak może odłożyć pilota czy kontroler od drona, może wysiąść z samochodu i chwycić takie najprostsze narzędzie ręczne, którym właśnie posługują się strażacy z modułu GFFF, czyli narzędzie, które było wynalezione kilkadziesiąt albo kilkaset lat temu.

Tu trzeba też jasno zaznaczyć, że trzeba dostosować te narzędzia do skali przede wszystkim tego żywiołu. Natomiast takie popularne narzędzia ręczne, które często widzimy właśnie na filmach lub też w rękach członków modułu GFFF daje solidne podstawy, żeby te pożary zwalczać. Nie tylko zachodnia Europa, nie tylko południowa Europa, ale również w Polsce w tym roku mieszkaliśmy się z ogromnymi pożarami. Te doświadczenia zbierane przez lata gdzieś właśnie na zachodzie Europy, to większość procentuje tutaj podczas kaszenia pożarów. Tak, myślę, że ten rok był bardzo takim rokiem wyjątkowym, ponieważ w maju, na początku maja mieliśmy do czynienia z dużym pożarem Puszczy Solskiej. Przeszło tysiąc hektarów, co jest czymś niesamowitym, jeżeli chodzi o, patrząc na statystykę polskich pożarów, to jest to pewnego rodzaju ewenement, jeden z największych pożarów w ostatnich latach.

Natomiast powinniśmy zwrócić uwagę na te 4%. Czyli to właśnie ten mały procent naszych pożarów, to on decyduje o finalnej powierzchni spalonej przez rok w Polsce. Mówił kapitan Waldemar Wielgosz, dowódca modułu GFFF Poznań. Rozmawiał z nim nasz dziennikarz Beniamin Kubiak-Piłat. To wszystko na teraz. Fakty wracają punktualnie o 4.00. Radio Muzyka Fakty. RMF FM.