02:00 Fakty

Nazwa muralu I'm Mr. Mercury jest nawiązaniem do solowej piosenki Mercury'ego Mr. Bad Guy z 1985 roku. Freddie Mercury zmarł w wieku zaledwie 45 lat w wyniku powikłań związanych z AIDS. Mural na jego cześć będzie można oglądać w Londynie do grudnia. W Muzeum Krakowa do października tymczasem można zwiedzać wystawę do słuchania poświęconą dźwiękom miasta. Ekspozycja Kraków. Dźwięki, melodie, słowa. Można ją oglądać i przesłuchać się jej w Centrum Interpretacji Niematerialnego Dziedzictwa Krakowa przy ulicy Szpitalnej. Nasz krakowski reporter Maciej Sołtys pytał jej kuratko RKM Monikę Widzicką jak brzmi Kraków.

Zróżnicowanie. Trudno powiedzieć o jakimś jednolitym brzmieniu, o jednym charakterystycznym dźwięku, bo audiosfera miasta to jest wieloelementowa, wieloskładnikowa mieszanina, w której będą i te dźwięki takie charakterystyczne, sygnaturowe, jak chociażby Hejnoł z Wieży Mariackiej, ale też te dźwięki ulicy, dźwięki codzienności. Jak ta wystawa wygląda? Co na niej zobaczymy, a co na niej usłyszymy? Wystawa składa się z czterech części, z których każda opowiada o innym aspekcie miejskiego pejzażu dźwiękowego. Mówimy o gwarze ulicy Placów Krakowa w takim historycznym wymiarze i współczesnym.

Rozumiem, że jest to to serce, które pękło. Tak, to jest to serce, które doznało takiego swojego najpoważniejszego uszkodzenia w Bożonarodzenie 2000 roku i wymagało wymiany. No a po tym, jak zostało zdjęte, mogą być już eksponowane i mogliśmy je zaprezentować u nas na wystawie. Czy usłyszymy je? Mamy nagranie? Wśród nagrań, które tutaj prezentujemy w tej sali jest nagranie dzwonu Zygmunta i to jest nagranie z lat 70-tych, więc jak najbardziej to serce tam słychać. Proszę mi powiedzieć, jak daleko sięga historia dźwięków Krakowa? Tak daleko jak historia Krakowa. Dobrze, a co mamy zapisane? To znaczy, dokąd możemy się na wystawie cofnąć?

Czyli tak naprawdę spojrzymy na Kraków nie tylko z perspektywy tych najważniejszych wydarzeń, ale spojrzymy też z perspektywy tych ludzi, którzy żyli te nawet sto lat temu. Tak, to jest... Pojrzymy, usłyszymy. Usłyszymy, posłuchamy. Też posłuchamy tego, jak brzmiało miasto, na ile jesteśmy się w stanie przybliżyć, bo to jest w ogóle bardziej złożona kwestia związana z tym, co jesteśmy w stanie powiedzieć o tej historii dźwiękowej, o tym, jak brzmiała przeszłość, na ile jesteśmy w stanie Doświadczyć jej tak, jak doświadczali mieszkańcy Krakowa przed 100 laty, bo po prostu nasza percepcja dźwięków też się zmieniła. Jesteśmy przyzwyczajeni do innych odgłosów i o tym trzeba pamiętać, ale tutaj na wystawie staramy się takie elementy dźwiękowe wprowadzić, ale też opowiedzieć o nich, wyjaśnić, zaprezentować w takim szerszym kulturowym kontekście i zestawić je jednak z tymi dźwiękami, które towarzyszą nam w codziennym życiu.

Skąd pomysł na taką wystawę? Bo warto jest posłuchać, jak brzmi miasto i odpowiedzieć sobie na to pytanie, jak brzmi Kraków. To jest wspólny wynik z jednej strony moich zainteresowań badawczych i takiego poszukiwania w obszarze historii dźwiękowej z potraktowaniem tak bardzo literalnie słów zapisanych w emisji Muzeum Krakowa. Czyli słuchamy miasta, słuchamy Krakowa. No to co się stanie, jak przyłożymy ucho do tej wielowarstwowej tkanki miasta, co usłyszymy? To jest jedna z możliwych odpowiedzi. Nie jedyna i niewyczerpująca, ale myślę, że pierwsza. Z Moniką Widzicką, kuratorką wystawy Kraków, dźwięki, melodie, słowa rozmawiał reporter RMF FM Maciej Sołtys. Radio Muzyka Fakty RMF FM.