Kto naprawdę trzyma ster? Rozmyta odpowiedzialność w Twojej inwestycji #034 FD

Odpisujesz umowę projektową albo wykonawczą i myślisz, że właśnie kupiłeś bilet na bezpieczny rejs do portu o nazwie Zysk? W rzeczywistości wchodzisz na pokład statku, w którym nikt nie trzyma steru, a odpowiedzialność jest rozproszona tak skutecznie, że w chwili pierwszego sztormu odkryjesz, że to właśnie Ty zapłacisz za brak kapitana. Proces budowlany inwestycyjny w Polsce zbyt często nie służy wyłącznie do budowania. On służy Do unikania odpowiedzialności. To mechanizm systemowy, w którym ster jest trochę jak gorący kartofel. Nikt nie chce go trzymać zbyt długo, żeby się nie poparzyć. Natomiast kiedy odpowiedzialność jest wszędzie, w praktyce nie ma jej nigdzie. Poza oczywiście Twoim budżetem.

System nie jest zbudowany w ten sposób, by bezpiecznie dowieźć Twoją inwestycję do portu. Jest zbudowany tak, by w razie katastrofy każdy oficer mógł udowodnić, że to nie jego wina. To racjonalna reakcja na środowisko, w którym konsekwencje zawsze są osobiste, a zyski natomiast wspólne. Jeśli nie zaprojektujesz struktury dowodzenia już na Twoim mostru inwestycyjnym, system sam zaprojektuje to za Ciebie. I zrobi to w sposób, który kompletnie zminimalizuje ryzyko wszystkich na pokładzie, ale Twoje nadal pozostanie. Przyjrzyjmy się zatem, jak ten mechanizm działa w praktyce. Bo jak się dłużej zastanowię, to byłam już chyba na tych wszystkich frontach. I schemat gorącego czartofla w procesie inwestycyjnym jest niemal zawsze ten sam, niezależnie czy jesteś po stronie transakcyjnej czy po stronie projektowej.