Anegdoty i wspomnienia Tomasza Iwana

Ja trafiłem do świetnej drużyny, do Cracare, do Huba Stevensa. W tym sezonie wtedy zrobiliśmy drugie miejsce w Holandii za absolutnie najlepszym Ajaxem w Europie. Na świecie nawet można powiedzieć, bo Ajax wygrywał wtedy wszystko. My jako jedynie z Ligi Holenderskiej podjęliśmy z nim walkę z drużyną gdzieś z prowincji. I ja się tam doskonale odnalazłem, drużyna mnie zaakceptowała, ja czułem się dobrze, szybko uczyłem się języka. Co jeszcze było bardzo ważne w moim przypadku, że przed wyjazdem zacząłem się uczyć holenderskiego. Wtedy były takie kursy korespondencyjne ESKK chyba. Ja kupowałem te kursy, kasety jeszcze wtedy. Uczyłem się holenderskiego, więc i zaskoczenie było ogromne jak ja przyjechałem i jak ja już pierwsze słowa mówiłem po holendersku.

Fajny techniczny taki. Ja mówię, Krzysiek Mączczyński. Nie, dobry jest, nie słyszałem o nim nigdy. Nie, bo Mączka to zobaczy. Mączkę znałem zawsze. Ale to stanowiło o naszej sile i to właśnie pokazał też Hoop Seven. Sprzęcienny, bez gwiazd, zrobił drużynę, która walczyła z Ajaxem wtedy. Bobby Robson, który potrafił takim luzem, swobodą, rozładowaniem sytuacji, nie okazywał napięcia. Czasami po jakimś słabym, przegranym meczu wróciliśmy, wszyscy spodziewali się reprementy, a on właśnie wiedział, kiedy powiedział Guys, go home, enjoy your life. I nagle wszyscy zapominają, że coś nie wyszło.