Polska na froncie paliwowym NATO. Energy Week

Był to ważny ośrodek w kontekście dyskusji np. o gazociągu Baltic Pipe, np. o ochronie infrastruktury tego typu na Zachodzie. Z tego względu, że względy wojskowe pokazują dlaczego musieliśmy szukać nowych sposobów ochrony takiej infrastruktury transgranicznej. Np. gazociąg Baltic Pipe, który pozwolił nam w 2022 roku przejść suchą nogą przez ówczesny kryzys energetyczny Podsycany przez Rosję. To jest infrastruktura, która oczywiście wychodzi na brzeg w Polsce, ale ciągnie się aż z szelfu norweskiego przez Danię. Na szczęście są to kraje sojusznicze i możemy współpracować, a nawet musimy współpracować na rzecz ochrony takiej infrastruktury. Polska, Dania i Norwegia współpracują także przy ochronie czy to Morza Bałtyckiego, czy też mórz otaczających Arktykę z tego względu, że tam ciągną się kluczowe szlaki dostaw.

I tutaj NATO mówi też o pewnej rewolucji. O tym, że konieczność utrzymania tej armii rafinerii, wśród których takim czołowym żołnierzem byłaby rafineria płocka, konieczne będzie, cytuję, pozarynkowe utrzymywanie rafinerii. A zatem stawiamy rynek energii i paliw na głowie. W razie W rynek sobie, a wojsko sobie. To znaczy musimy mieć dostęp do paliwa, więc musimy mieć armię rafinerii, więc być może trzeba je utrzymać za wszelką cenę. I tutaj kłania się właśnie zjawisko gospodarki wojennej. Widać taką gospodarkę wojenną na Ukrainie. Czy w Rosji? My nie musimy jeszcze wdrażać gospodarki wojennej, ale musimy mieć plan. I ten plan może uwzględniać także takie ręczne sterowanie rafineriami, żeby ich nie zabrakło. A jeżeli jest takie ryzyko, to być może zanim jeszcze dojdzie do konfliktu, miejmy nadzieję, że jego nigdy nie będzie, ale zanim to ryzyko się zmaterializuje, musimy utrzymać te armie rafinerii i ich subsydiowanie w jakiś sposób jest potrzebne już teraz.

Ale właśnie chodzi też o całe łańcuchy dostaw, w tym technologiczne. NATO podkreśla, że nie możemy uzależnić się w tym zakresie od Chin. Potrzebna jest polityka regulacyjna, która pozwoli nam tworzyć nasze moce. Do tego sprawa kontrowersyjna, ale kluczowa, czyli protokół ograniczenia cywilnego zużycia paliw. Już teraz każda oszczędzona megawatogodzina to zysk w portfelu, większe bezpieczeństwo, no i oczywiście każda oszczędzona megawatogodzina to strata Władimira Putina. Natomiast w razie W nie ma dyskusji, potrzebne są protokoły ograniczeń na rynku cywilnym. Znamy to oczywiście z sytuacji na Ukrainie czy też w Rosji, która swoje ograniczenia wprowadza, chociaż teoretycznie śpi na węglowodorach. My także w NATO musimy mieć taki protokół.