POLSKA bomba ATOMOWA? Najpierw ELEKTROWNIA jądrowa. Energy Week

Nasza bomba. Jednakże warto przypomnieć, że Polacy od wielu lat sygnalizują gotowość do dołączenia do programu NATO Nuclear Sharing, który pozwala rozmieszczać komponenty parasola jądrowego w krajach sojuszu. Takie komponenty np. są w Niemczech. Nikogo to nie szokuje. Być może mogłyby się znaleźć w Polsce. Nowa Strategia Bezpieczeństwa Narodowego USA z kolei, przedstawiona ostatnio przez Pentagon, daje jednak pole do nowych rozważań na ten temat. Sugeruje ona zmniejszenie zaangażowania w Europie i przekazanie jej większej odpowiedzialności za bezpieczeństwo. Chociaż sekretarz stanu USA Marco Rubio mówił na Monachijskiej Konferencji Bezpieczeństwa, że Ameryka pragnie silnej Europy i sojuszu opartego o wspólne wartości, to inni przedstawiciele administracji amerykańskiej są nieco mniej dyplomatyczni, rodząc obawy na Starym Kontynencie o kondycję zobowiązań sojuszniczych.

Artykuł 5 NATO głosi, że każdy zaatykowany sojusznik może liczyć na wsparcie pozostałych. Czy tak faktycznie będzie? Dzisiaj specjaliści, politycy Mówię tutaj... Nieobiektywnie, bo jestem w redakcji i przygotowuję te materiały, szczególnie te w odniesieniu do bezpieczeństwa energetycznego, ale jest to periodyk, który się ukazuje od kilkudziesięciu lat i wydaje mi się, że sprawdzona marka, po którą warto sięgać właśnie po to, żeby lepiej zrozumieć sprawy międzynarodowe zgodnie z tytułem, a te sprawy międzynarodowe często dotyczą właśnie bezpieczeństwa.

Tytuł artykułu, na który się powołuję, to sytuacja strategiczna Polski w obliczu potencjalnych kierunków polityki zagranicznej USA jako kluczowy kontekst rozważań o pozyskaniu własnej broni jądrowej. Ten materiał jest też dostępny w sieci. Dam do niego link pod materiałem. Autorzy, których pozdrawiam po raz kolejny, przypominają fakty znane w świecie stosunków międzynarodowych. Regulacje, jak traktat o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, czyli Non-Proliferation Treaty, w skrócie NPT, ograniczają możliwość rozwoju arsenału jądrowego. Natomiast autorzy powołują się także na książkę Vipina Naranga pt. Nuclear Proliferation is Nuclear Strategy, W której opisane są różne strategie państw w tej sprawie. Czyli fakt, że mamy reżim o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej nie znaczy, że nie można podejmować rozważań na ten temat na różne sposoby.

Kuś i Jureńczyk uważają, że Polska mogłaby zastosować różne strategie w zależności od postawy USA w przyszłości. Amerykanie mogliby na przykład dalej stać w obronie Europy Środkowo-Wschodniej. Nawet w razie ograniczenia zaangażowania w innych częściach Europy, np. w ramach inicjatywy Trójmorza, która w Polsce jest wspierana przez Ośrodek Prezydencki. Wtedy do dyspozycji są strategie chronionego dążenia i technicznego zabezpieczenia, o których więcej niżej. Natomiast w razie gdyby USA musiały zwijać parasol nuklearny nad Europą, ale nie wycofywałyby wsparcia naszego regionu, tego w którym znajduje się Polska, badacze proponują chronione dążenie do broni jądrowej, czyli proliferację pod patronatem Stanów Zjednoczonych, czyli Polacy we współpracy z USA dążyliby do pozyskania broni jądrowej na przekór wszystkim idąc ramię w ramię z Amerykanami.