POTAS, czyli jak lepiej wykorzystać AZOT. dr inż. Radosław Witczak

Temat z jednej strony rzeka, ale z drugiej strony szalenie istotny, bo faktycznie na dzisiaj przy tych kosztach, jakie mamy związanych z nawozami, To my musimy perfekcyjnie nawozić pod potrzeby pokarmowe roślin, pod to ile składnika trzeba uzupełnić, wiedząc też jaką mamy glebę, jakie mamy zasobności i tak dalej i tak dalej, prawda? Tak. I tutaj kłania się, jak zawsze K plus S powtarza, badanie gleby, tak? Więc próba glebowa tak naprawdę pokazuje nam chociażby to, ile w tej glebie mamy i ile możemy dorzucić. Moim zdaniem przy tych cenach nawozów, jakie są w tej chwili, tak zwane rzucanie na oko, że dziadek rzucał 150 kg w NPK, tata robił 250 kg w NPK, a my zrobimy 350 kg w NPK, bo te plony relatywnie wzrosły, nie daje nam nic, bo w NPK mamy 3

Patrząc na całość, mówisz, że trzeba to dobrze bilansować, trzeba patrzeć jakby na jeden organizm, na każdy z tych makroelementów. Badania globowe najlepiej, jeżeli chodzi o uzupełnienie nawożenia, wykonywać albo tuż po zbiorze, jeżeli mówimy o potasie, o fosforze, i też na pewno tuż przed ruszeniem wiosennej wegetacji, jeżeli mówimy o azocie. Na co jeszcze trzeba zwracać uwagę w takim właśnie podejściu do bilansowania? Tutaj plusem by było to, żeby chociaż pobierać, tak jak mówiłeś, po zbiorze rośliny głównej, czyli wrzniwa tej próby standardowej i tej azotowej. Niemniej przy tych cenach i przy W stuprocentowym czy takim idealnym podejściu do nawożenia warto by też zbadać pozostałe składniki, jak chociażby siarkę, jak chociażby mikroelementy.

Przechodząc do pokazania czy zobrazowania, jak powstaje potas w konsekwencji, wracając do tej kopalni. Wybuch, wydobycie, wstępne kruszenie pod ziemią. Wyjeżdża to bagatela 30 tysięcy ton dziennie, więc to też w naszych kopalniach jest jakaś tam skala. Jest to kruszone do granulometrii około jednego milimetra. I to w pierwszym etapie idzie na tzw. proces ESTA. Proces ESTA zarejestrowany przez nas jest to proces, który polega na tym, że jest wysoka kolumna wielkości 5-6 piętrowego bloku, w której po lewej i po prawej stronie są dwie elektrody. Anoda i katoda, plus minus, które jak gdyby za pomocą energii właśnie

rozdzielają tak naprawdę pierwszą frakcję, ponieważ w naszych złożach mamy potas, mamy sód i mamy magnez. I te trzy składniki w większości trzeba by jakoś rozdzielić. I w pierwszym etapie za pomocą tej energii w procesie energo, może nie chłonnym, tylko na zasadzie różnicy potencjałów plusa i minusa, Należy to rozdzielić i w tej kolumnie rozdzielamy to na frakcję pylistą kizerytu i pozostałą frakcję chlorku potasu i chlorku sodu. Są już prace, żeby tak naprawdę spróbować albo rozdzielić też chlorek sodu na Czyli to jest dosyć skomplikowane, to myślę, że to jest jasne, że to jest skomplikowane, bo też nie może być proste.

I przelewany do innej kadzi, żeby go wzbogacić, ponieważ pierwotne złoże ma około 18-22% potasu, a z tego musimy tak to wzbogacać, żeby mieć te 60-63% potasu. I to też jest bardzo Zarówno energo, jak i wodochłonny proces. I tutaj przyszłościowo my, myśląc jako firma K plus S, chcemy ten proces mniej używać, przejść do innej metody produkcji, bardziej eko. Okej, a powiedz mi Radku, bo to też jest ciekawy temat, tym bardziej w dobie tych wszystkich politycznych uwarunkowań, tak je nazwijmy, jak wygląda w ogóle rynek wydobycia czy też produkcji nawozów potasowych na świecie? Gdybyśmy mieli go tak sobie określić, no wiemy to jeszcze z lat wcześniejszych, że na pewno Białoruś i Rosja to jest jakiś kierunek jeden, tam gdzie się jednak sól potasową wydobywała w dużej ilości, Niemcy to jest kierunek drugi, a kolejne kierunki?

Kolejnym takim dużym znaczącym kierunkiem jest Ameryka. Tak naprawdę są tam trzy firmy połączone w jedną. Mosaic, Nutrien i Campotex tak naprawdę. I to one, jakbyśmy mieli rozdzielić to procentowo, one robią w granicach 30% światowych potrzeb, czyli światowego wydobycia. My jako K plus Res robimy około 10%. I te dwa kraje, o których wspomniałeś, czyli Białoruś i Rosja robią adekwatnie, Białoruś około 16%, Rosja około 15% światowego wydobycia, więc sumując to wszystko, cztery kraje, a tak naprawdę dwa rejony, robią około 70% całkowitego wydobycia, całkowitej produkcji potasu.

Powiedzmy K plus S jest w Unii, bo jest w Niemczech, dawało te 25% potasu, a reszta musiała przyjechać spoza, czyli 85% potasu do Unii Europejskiej trafiało z innych rynków. I czego możemy się teraz spodziewać faktycznie, jeżeli te sankcje zostaną utrzymane, czy też jeszcze bardziej podkręcone, czy mówiąc wprost, nie będzie możliwe w ogóle sprowadzenie tych nawozów do Polski? Czego się spodziewać? To znaczy, rynek nie lubi próżni, więc jeżeli rolnicy wróciliby do tych potrzeb, albo inaczej do kupowania nawozów potasowych na takim samym poziomie, jak to robili dwa lata temu, no to naprawdę będzie dziura i jeżeli będzie dziura w rynku, no to ceny nawozów prawdopodobnie będą rosły. Niemniej w ostatnim czasie nastąpiła drobna korekta cen nawozów potasowych, więc myślę, że to jest tak zwane lekkie odbicie,

Ok, tak, tak. Ale akurat wybrałeś takie uprawy i rośliny, które ogólnie potrzebują pokarmu, nie? I rzepak, i burak, ale no ok, rośliny motylkowe, słonecznik, te mniej intensywne uprawy. I tu Cię zaskoczę, jeżeli słonecznik jest taką gwiazdą tegoroczną, wszyscy mówią, urośnie bez nawożenia. Tak, tylko na stanowiskach, gdzie ta zasobność jest w miarę na co najmniej średnim poziomie. Bo na stanowiskach biednych to i słonecznik nie orośnie z racji tego, że faktycznie potrzeby na azot słonecznika czy na fosfor nie są wygórowane. Niemniej, Korzystając z różnych źródeł, polskie czy europejskie źródła mówią o tym, że potrzeby na jedną tonę niełupków plus ta reszta rośliny, potrzeba jest gdzieś 35-45 kg, ale dane amerykańskie pokazują, że tego potasu potrzeba jest 80-90 kg potasu.