Występy gościnne #25 | Dziennik powrotu. Spotkanie z Ołesią Mamczycz.
Ołesia Mamczycz, która po inwazji Rosji na Ukrainę zamieszkała w Polsce, po czterech latach spędzonych w Krakowie postanowiła wrócić do domu w ciemnym, zimnym i ostrzeliwanym Kijowie. Jak to jest wrócić do kompletnie zmienionego przez wojnę kraju, który zamieszkują już inni ludzie? Jak można przyzwyczaić się do ciągłego zagrożenia, które dla Ukraińców stało się normą? Jak wygląda życie literackie między nieustannymi alarmami przeciwlotniczymi a kolejnymi awariami prądu i ogrzewania? Jak patrzy na to poetka, której przed oczami wciąż stoją krakowskie Planty i uliczki na Ruczaju? Jak to jest wrócić do własnego języka, kiedy wciąż jeszcze przychodzą do głowy polskie słowa?Właśnie na takie pytania ma odpowiadać Dziennik powrotu – książka, nad którą Ołesia Mamczycz, ceniona ukraińska poetka, pracowała wiosną tego roku na miesięcznej rezydencji w Willi Decjusza w ramach programu Homines Urbani.
Podstawowe informacje o gościa i jej imieniu, nazwisku.
Opis powrotu do Ukrainy i powodów jego rozpoczęcia.
Pytania o reakcje na powrót i pytania o nastroje społeczne w Polsce.
Przeczytanie fragmentu dziennika i opis doświadczeń w Kijowie.
Opis zmian w Kijowie i powrotu do domu.
Opis decyzji wrócić do Kijowa i jej wpływ na córki.
Opis reakcji córek na powrót do Kijowa.
Opis uczucia przynależności do domu i trudności powrotu do Ukrainy.
Opis literatury i poezji, w tym opowieści o Adamie Zagajewskim.
Porównanie doświadczeń pokoleniowych w Polsce i Ukrainie.
Opis traum z dzieciństwa związanej z głodem i Czarnobylem.
Pytania do gościa i jej reakcje na te pytania.
Olesia opowiada o trauma z dzieciństwa związane z Czernobylem i jego wpływ na jej doświadczenie w teraźniejszości.
Olesia omawia brak książek dla dzieci o sierotach w Ukrainie i jej doświadczenie pisania dla dzieci.
Olesia opowiada o swoim doświadczeniu w Kijowie i Charkowie, w tym o kulturze podziemnej i wojennej literaturze.
Olesia opowiada o pisaniu Dziennika powrotu jako terapii i o zmianie swoich zainteresowań.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Ołesia Mamczycz, która po inwazji Rosji na Ukrainę zamieszkała w Polsce, po czterech latach spędzonych w Krakowie postanowiła wrócić do domu w ciemnym, zimnym i ostrzeliwanym Kijowie. Jak to jest wrócić do kompletnie zmienionego przez wojnę kraju, który zamieszkują już inni ludzie? Jak można przyzwyczaić się do ciągłego zagrożenia, które dla Ukraińców stało się normą? Jak wygląda życie literackie między nieustannymi alarmami przeciwlotniczymi a kolejnymi awariami prądu i ogrzewania? Jak patrzy na to poetka, której przed oczami wciąż stoją krakowskie Planty i uliczki na Ruczaju? Jak to jest wrócić do własnego języka, kiedy wciąż jeszcze przychodzą do głowy polskie słowa?Właśnie na takie pytania ma odpowiadać Dziennik powrotu – książka, nad którą Ołesia Mamczycz, ceniona ukraińska poetka, pracowała wiosną tego roku na miesięcznej rezydencji w Willi Decjusza w ramach programu Homines Urbani.