Zakładam szpiegowskie okulary. Leo przeciwko Polsce cz. 2

To samo powiedziałem sądowi. Ona. To ma znaczenie. Profesora jeszcze będzie, można o to dopytać. Krzyżowy ogień pytań seksuologicznych trwał 30 minut. To mniej niż jedna wizyta u psychoterapeuty. Z żadną osobą w całym swoim życiu nie rozmawiałem na wszystkie te tematy razem. A teraz obcy człowiek strzelał we mnie tymi pytaniami jak z karabinu maszynowego. I kiedy już wydaje się, że to koniec wywiadu, psycholożka zaczyna znowu. Lew, Róża, Myszka Miki i Wujek Freud. Psycholożka.

OK, może się wydać trochę dziwne to, o co będę pytała, ale niech pan sobie wyobraża, że ma pan magiczne moce i umie pan czarować. Jakim zwierzęciem by pan był? Oho, czyli teraz o opinię na temat mojej płci zapytamy jeszcze wujka Freuda. Ja. Lwem. A jakim drzewem? Sosną. Nie do wiary. Nie mogę opanować śmiechu. Jakim kwiatem lub krzewem? Różą. Cholera, to chyba kiepska odpowiedź. To o kobietach się mówi, że są piękne jak róże, prawda? Jakim przedmiotem martwym? Fotelem. Instrumentem muzycznym?

Perkusją. Gram na perkusji, dlatego tak powiedziałem, ale może źle. Ona. Widzi pan, jak panu pięknie idzie? Jaką postacią z bajki? Ja. Myszką Miki. Klnę pod nosem na ten absurd, ale Myszka Miki chyba jest bezpieczna. Trochę bezpłciowa mysz, ale trochę jednak facet, bo chodzi z mini. Ona. Jaką rolę w cyrku by pan przyjął? Ja. Klauna. Myślę, że świetnie się spełniam w tej roli. Potem czarowałem jeszcze mężczyzn, kobiety i swoją partnerkę. Nie wiem, czy zdałem test wujka Freuda. Dalej były kwestionariusze. Skala depresji Becka z pytaniami, czy czuję się przygnębiony, czy mam myśli samobójcze, czy towarzyszy mi poczucie winy.