Dumnie przeciw homofobii PiS. Pride de Pologne – tęczowa debata OKO.press

Więc ta debata jest między innymi po to. A przy okazji udało nam się zaprosić osoby, które, o dziwo, nie są z Warszawy. Zapraszam na tę debatę. Żeby formalności się stało też zadość, to chcę powiedzieć, że cały ten projekt jest możliwy dzięki dotacji programu Aktywni Obywatele z Funduszu Krajowego, finansowanego z Funduszy EOG. Bardzo dziękujemy za to wsparcie. A gośćmi są Sue Bartel z Poznania. Dzień dobry. Dzień dobry Państwu. Ze stowarzyszenia Grupa Stonewall. Jeszcze dzisiaj posłuchamy o tym stowarzyszeniu. Julia Maciocha z Warszawy. Dzień dobry. Dzień dobry wszystkim. Z Fundacji Wolontariat Równości.

Pokazała, że nasze akcje mają sens i można było poczuć taką wdzięczność. A pamiętasz jakie były to miejscowości? Tak, na przykład Biała Podlaska, Mrągowo. A to nie są bardzo małe miejscowości, tam się nic nie dzieje? Nie, w 2019 roku jeszcze się nic nie działo. Nie jestem w stanie powiedzieć teraz na 100%, jaki jest status obecnie w 2023, bo to już jednak było 4 lata temu, ale właśnie my wybraliśmy specjalnie takie miejsca, gdzie rzeczywiście byliśmy pewni i pewne, że takiej aktywności nie było tam wcześniej. To później jeszcze zapytam o ciemną stronę tej działalności, ale na razie mówmy o tym, co świetne. Julia Maciocha, co jest, co takiego zrobiłaś w swoim życiu?

Skoro ty jesteś z Tarnobrzega i mieszkasz w województwie podkarpackim, to dlaczego zajmujesz się rankingiem w województwie świętokrzyskim? Czy na Podkarpaciu w ogóle nie ma koordynatora, bo nie ma pracy? Jest. Jest to Julia i to jest inna osoba po prostu, a ja ze względu na to, że Tarnobrzeg jest 10 kilometrów od Świętokrzyskiego i też mi bardzo blisko do Sandomierza, zarówno dlatego, że tam często po prostu przebywam, jak i mam tam wielu znajomych i znam teren, to... OK, czyli Podkarpacie nie jest białą plamą w rankingu, ma pewnie słabsze oceny, ale jest. Nie do końca. Podkarpacie jest takim województwem, które jakby też pokazuje, że w tych małych miastach jest dla nas miejsce dla osób queerowych, bo pierwsza szkoła w województwie podkarpackim należy do Bogu Chwały.

który prowadzi szkołę. No to dobra, trzymamy kciuki. Daj znać OKO.press jak wam się uda powołać tego rzecznika w Tarnobrzegu, to my chętnie zrobimy z nim wywiad. No dobra, to teraz tak. Ja bym chciała też porozmawiać trochę o hamulcach i o chłodach rzucanym wam pod nogi, ale pomyślałam, że może jeśli ktoś już teraz chciałby zadać pytanie albo opowiedzieć To ja zachęcam, można podnieść rękę. A jeśli nie, to jeszcze porozmawiamy o tej trudniejszej sferze, czyli tym, co sprawia, że wcale nie jest tak pięknie, chociaż byśmy chcieli. I chciałabym zacząć może od Julii Maciochy i od Warszawy. I może, żeby już tak nie zaczynać od najbardziej mrocznych aspektów, to zadam to pytanie w sposób eufemistyczny.

Można się chwalić. Można się z nami skontaktować. A co jeszcze oprócz marszy? Co te miasta potrafią zrobić małego? Marsz jest raz w roku, póki co. A czy dotarł do nas Kacper z Zielonych naprawdę? Klaski, proszę państwa! To są oczywiście oklaski dla polskich linii kolejowych. Brawo, brawo. Kasper, jak tylko będziesz gotowy, zapraszam. Mam dla ciebie tutaj gdzieś mikrofon. Będziesz mógł opowiedzieć może trochę o swojej podróży przez Polskę. Julia, to jeszcze parę zdań od ciebie. Co jeszcze w tych miastach się dzieje? Czy są to tylko marsze raz w roku czy coś więcej? Absolutnie nie. To jest też właśnie fantastyczne, jeżeli chodzi o te mniejsze miejscowości, że oni właśnie wychodząc z tego konceptu jedynego geja w mieście już nie chcą wracać do tej szafy.

Nie, Agnieszka Graf, to już wystarczy. Ja bardzo was wszystkich podziwiam. A pytanie mam do Julii Maciochy. Ostatni raz Cię, Julio, widziałam na takiej mikrociężaróweczce, tam było bardzo dużo balonów i miałaś niewyraźną minę. To było w lipcu 2019 w Białymstoku. Ale pamiętam, że Ty tak jakoś uspokajałaś tłum. Był taki kontakt wzrokowy, może jednostronny, nie wiem, bo Ty byłaś wtedy liderką, a ja tam gdzieś szłam i naprawdę się też bałam. Moje pytanie jest takie, jak sobie radzicie, ale też właśnie szczególnie jak ty sobie radzisz z lękiem jako osoba, która jest po prostu wystawiona na tę nienawiść. Jakbyś mogła coś więcej opowiedzieć o tym, co się później wydarzyło w Białymstoku?

I reclaiming tego wszystkiego, myślę, że był bardzo ważny. Natomiast patrząc na te szesnastolatki w Białymstoku, to byłby dla mnie wstyd, gdybym ja się odwróciła albo gdybym nie weszła na te platformy, żeby poprowadzić ten marsz. Absolutnie. Odpowiedzialność wobec młodych osób, które dorastają teraz w naszym kraju. Bardzo dziękuję Agnieszce Graff za to pytanie i Julii za odpowiedź, która też ją kosztowała. Chcę tylko powiedzieć, że nie każdy ma taką siłę jak Julia Maciocha i nie każdy pewnie byłby w stanie wejść na tę platformę i to też jest OK, bo po prostu znamy swoje granice.

Takie malutkie nagradzanie się na miarę moich możliwości. Jeszcze tylko taką piękną i smutną rzecz powiem, że po tej akcji dużo osób tam dostało takiego szoku. Jakoś mieliśmy taką interwencję osób, które to zobaczyły pierwszy raz i wprowadziliśmy takiego posta, że możemy pomóc psychologicznie tym osobom, tylko jeszcze nie wiemy jak. Nie mamy żadnych zasobów, ale na razie się nikt nie zgłosił. Ale pierwsza reakcja była taka, że świadczymy taką pomoc. Oczywiście gdzieś tam będziemy szukać zbiórkę, cokolwiek, ale najpierw była pierwsza reakcja, że hej, zgłoście się do nas, jak potrzebujecie pomocy. Julia.

Jak myślicie, na ile to jest ważne, na ile to jest ta fala tęczowa, która idzie przez Polskę? Julia, bierzemy ikonkę. Czy z kotami wykluczasz lesbijki? O kotach mało wiem. To chodzi też o koty i rybki, ale powiedzcie, jak myślicie? Kacper. Jestem przekonany, że świadomość, że ludzie nie są tacy głupi i jakby efekt jest odwrotny. Jeżeli się czuję na taką grupę ludzi, to poniekąd to działa tak, że ktoś sprawdzi, Czy to prawda? Słowa, które padają, transfobiczne przede wszystkim ze strony prezesa, sprawiają, że nawet jeżeli ktoś poniekąd nie toleruje tego,

Więc ja tutaj widzę też tą zmianę, jeśli się spojrzy po prostu na nawet te kręgi jakieś biznesowe. Ale to są firmy z Poznania, które Was zapraszają, czy niekoniecznie? Z całej Polski. Tak? Tak. Super. Julia, miałabyś coś do dodania, jeśli chodzi o zmianę świadomościową, jeśli chodzi o to, że coraz bardziej nas widać? Absolutnie, ale ja znowu będę o tych marszy, nie? Gadam tylko o jednym temacie, ale to dlatego, że Koalicja Miast Maszerujących jest moim dzieckiem i ja jestem tak dumna i absolutnie chcę mówić o tych wspaniałych osobach aktywistycznych z całej Polski. Widzimy to jak popatrzymy na marsze. Pierwszy marsz to zwykle jest bardzo duży opór lokalnego samorządu

Natomiast Julia, Ty mówiłaś o przywileju i chciałam do tego wątku nawiązać. Mianowicie ostatnio jak chcieliśmy i zrobiliśmy to, Pociągnąć inicjatywę ukoronowania królowej, króla i królewia marszy. To zostaliśmy pojechani przez queerowo-antykapitalistyczny kolektyw, że przejeżdżenie na marsze i uczestnictwo w marszach to jest używanie przywileju. Bo ktoś jak jedzie na marsz, to znaczy, że ma czas, zdrowie i kasę. No taki fajny przywilej jak ten Białystok, o którym opowiadałaś, na którym obie byłyśmy. Pierwszy Lublin, drugi Lublin z bombą, Gniezno Częstochowa i te wszystkie inne spa i all inclusive wycieczki.

I druga rzecz to jest taka, że w momencie kiedy i w tym miejscu jesteś i ty Julia i ty Su, a także po części też Zielona Góra, ale nie aż tak bardzo, w momencie kiedy Queerowa społeczność, queerowe osoby aktywistyczne już wypracują w danym mieście jakiś taki grunt. Pojawia się przychylność miasta, przychylność lokalnych polityków, pieniądze i tak dalej. To się zaczyna typowo polskie dzielenie włosa na czworo i ten, o którym już wspomniałam, to schorzenie proktologiczne, ból dupy. że tutaj, prawda, jesteście nie dość inkluzywni, albo że tutaj kogoś wykluczacie, albo że tutaj jesteście na pasku polityków, albo że się, nie wiem, zaprosiliście Franka Sterczewskiego, a on jest z Platformą, a Platforma to Lipki, a Lipki to Wyzysk i tak dalej, nie?

Natomiast doceniam to, co robicie, bo mogę pójść ze swoim partnerem za rękę na ulicy, zająć marszałkowską bez przepraszania. Więc to też jest z mojej perspektywy patrzenie na tą jedną osobę, bo ja nie zadowolę nigdy wszystkich, nie jestem zupą pomidorową, a pewnie na pewno zaraz się ktoś odezwie, że pomidorowej też nie lubi. Więc skupiam się na tym prostym celu, a moim prostym celem jest ta szesnastoletnia Julka, która się wychowywała w Koszalinie i bała się, że nigdy nie spotka fajnej dziewczyny i że zawsze do końca życia będzie sama. Więc teraz skupiam się na tym, żeby te szesnastoletnie Julki, które idą w Paradzie Równości, mogły złapać się za rękę, podbiec do mnie z wypiekami, jak zrobiły to w 2018 roku i powiedzieć dzięki.

Czy jeszcze ktoś chciałby zadać pytanie? No dobrze. Przepraszam, a bo widzicie, mnie też troszeczkę oślepia. To poprosimy mikrofon szybciutko jeszcze tam na górę. Bardzo dziękuję za to i to już będziemy naprawdę zaraz kończyć, więc... O, super, dziękuję. Magdalena Chrzczenowicz. Ja chciałam, właściwie to nie jest pytanie, tylko chciałam się podzielić swoją refleksją a propos tego, co ty, Julia, powiedziałaś, co wszyscy trochę mówicie, jakby o tym, że ludzie w pewnym momencie już mają trochę, dosyć po prostu tego, już nieważne czy lubią, nie lubią, już mają dosyć tego wrogiego nastawienia, tego hejtu i chciałam opowiedzieć krótką historię z marszu

To był crossover episode. Tak, dokładnie. Czy jeszcze mamy jakieś pytania? Jak ktoś widzi, to proszę krzyczeć, bo ja nie widzę. Aha, to proszę, jeśli można przekazać mikrofon. Ja tylko jedno zdanie jeszcze dodam, zacytuję tu jeden tytuł książki i jedno bardzo charakterystyczne zdanie dla jednej twórczyni i pisarki. Na pewno nie powiemy wam, że wszystko będzie dobrze. Tutaj będzie od Justyny Sucheckiej tytuł, a Janina Bąk zawsze mówi kocham cię kogokolwiek kochasz i w ten sposób chyba można podsumować dzisiejszą dyskusję. Dziękuję za wykonanie mojej pracy. W takim razie mnie nie pozostaje już nic innego, tylko podziękować naszym gościom, którymi byli Julia Maciocha z Warszawy, z Fundacji Wolontariat Równości.

Bardzo dziękuję, Julio. I do zobaczenia o 14 na Świętokrzyskiej w Warszawie w sobotę. A wcześniej z Miasteczką Równości też można zajrzeć. Wielokrotnie to ćwiczyłyśmy. Wciąż jestem niepewna. Sue Bartel z Poznania, Stowarzyszenie Grupa Stonewall. Bardzo dziękujemy. Dziękuję bardzo. Dziękuję i zapraszam 1 lipca do Poznania na Pride. O super, przyjeżdżamy. Pewnie będzie kamera OKO.press jak zwykle. Mateusz Trzaska z Tarnobrzega, koordynator rankingu szkół przyjaznych LGBT w województwie świętokrzyskim. Dzięki wielkie. Ale też młodzieżowy radny i przede wszystkim licealista.