Czy likwidacja policji obyczajowej w Iranie to plotka?

To plotka powstała wokół niejasnej wypowiedzi irańskiego prokuratora generalnego, tłumaczyli. Dziś w powiększeniu przyjrzymy się Iranowi, państwu, w którym we wrześniu 22-letnia Kurdyjka Jina Amini Znana wam pewnie pod jej oficjalnym imieniem Machsa została zatrzymana przez policję, bo ponoć spod jej chusty wystawały włosy. Po dwóch godzinach na komisariacie Gina Amini trafiła nieprzytomna do szpitala, gdzie po kilku dniach zmarła. Władze twierdzą, że na komisariacie dostała zawału i wylewu ze stresu, a lekarze, że Zina Amini miała pękniętą czaszkę po silnym uderzeniu. Śmierć Ziny Amini stała się iskrą dla wybuchu sprzeciwu.

Mamy mobilizację narodu przeciwko władzy. Tak, mobilizacja narodu przeciwko władzy. I taka forma trzydniowych protestów, które się gdzieś tam właśnie wokół ważnego wydarzenia, ważnej rocznicy, ja nie będę o wszystkich mówić, bo to za dużo, ale ona się już też przyjmuje jako taka stała formuła, prawda? Więc teraz wrzucając ten temat hijabu jako zastępny temat mediom światowym, Ale też mediom perskojęzycznym, które są poza granicami Iranu lokowane, a z których Iran przecytowano w kraju także te informacje, władze robią bałagan i powodują, że jak mniej tych informacji na temat A jeszcze bym zapytała o tych kupców, o bazary zamknięte, bo pani powiedziała, że to jest bardzo ważny punkt na mapie miast irańskich.

Wyobrażam sobie, że to musi być jakiś odpowiednik tego palenia opon przed Sejmem czy przed siedzibą premiera w Polsce. Na czym polega ta specyfika akurat tej grupy zawodowej, bo rozumiem, że klienci przychodzą, A tu pusto, nie można kupić żywności. Gdyby mogła Pani powiedzieć o tym więcej? No klienci też nie przychodzą, bo klienci też dołączają. To było zapowiedziane. Opony też są palone. Opony są palone, bocze na śmieci są palone. Różne tego rodzaju działania też jak najbardziej mają miejsce. Natomiast bazar to jest w takiej tradycyjnej ekonomii Iranu, tutaj znacznie więcej my słyszymy bazar, myślimy bazarek, prawda? Natomiast tutaj to jest jakby siedziba takiej tradycyjnej klasy średniej, można powiedzieć, bardzo wpływowej, bardzo ważnej także w polityce irańskiej, także w kształtowaniu się współczesnego Iranu.

Także takie właśnie ciche protesty, jakby zrozumiałe dla tych, którzy w tym funkcjonują, zrozumiałe dla ludzi, którzy są w tej rzeczywistości, tutaj odgrywają bardzo ważną Mieliśmy takie przypadki, kiedy na przykład sportowcy, kobiety na przykład sięgały huski na zawodach poza granicami Iranu. I po powrocie do kraju najbardziej głośna była reprezentantka Iranów we wspinaczce sportowej. I ona wróciła do kraju i tak, z jednej strony właśnie była zmuczona takie oświadczenie, że ona zapomniała. Było po prostu tak gorąco tam, tyle się działo. Ona nie zauważyła, że ona tej chustki na głowie.

Ale z drugiej strony jakby zupełnie obok tego, że tutaj oficjele powitali to radośnie, ona była przywitana przez nich na lotnisku, I zaprowadzona do ministra, to ludzie z kolei wylegli przed lotnisko po to, żeby ją powitać i skandowali jej imię i cieszyli się tym, co zrobiła. Także zgoda na to, że wystarczy jakby zwrócenie uwagi, wystarczy puszkanie oka, niekoniecznie trzeba coś wyrazić, od początku do końca w pełnym stanie jest. No to wróćmy do tej plotki, plotki o likwidacji policji obyczajowej. Pani mówi, to jest gest w kierunku Zachodu, żeby rozproszyć naszą uwagę. Czy w takim razie Pani zdaniem te protesty nie odnoszą żadnych skutków, sukcesów i czy zgodziłaby się Pani z tymi, którzy już na początku mówili, że to nic nie da, że to nie jest ten moment dla Iranu, żeby te protesty skończyły się czymś pozytywnym, jakąś dobrą zmianą.