Jąkanie u dzieci i dorosłych. DROGOWSKAZY

Dlatego wycofanie się iluzorycznie wydaje się, że pomoże. Drogowskazy. To są Drogowskazy. Rozpoczynamy nasze kolejne spotkanie na antenie Eski.rok. Cieszę się, że się słyszymy, no i że, jak mam nadzieję, kolejną godzinę spędzimy wspólnie. Ja się nazywam Aleksandra Galant, ale zanim przedstawię osobę, która przyjęła zaproszenie i będzie dzisiaj ze mną, no ale tak naprawdę z wami. Jąkanie u dzieci i dorosłych. DROGOWSKAZY. To jest jąkanie. Jąkanie kojarzymy przede wszystkim z dziećmi, z okresem dziecięcym.

Natomiast zaprosiłam dzisiaj osobę, która na ten temat wie bardzo wiele. To jest doktor Olga Łoza, która jest psychiatrą i jest związana z Poradnią Zdrowia Psychicznego Psychomedic. Witaj w Drogowskazach. Dzień dobry. Znalazłam takie określenie na temat jąkania i nie wiem, czy się z tym zgodzisz i w sumie sama nie wiem, jak to interpretować, że jąkanie to jest choroba niewypowiedzianych myśli. Powiedziałabym, że Jąkanie jest to taka specyficzna dysfunkcja polegająca na tym, że jest brak płynności mowy. I mówisz, że to jest choroba niewypowiedzianych myśli. Czyli, że nasza podświadomość chce nam coś przekazać i w jakiś sposób podświadomość przekrada się do aparatu mowy. Bo ja to tak rozumiem jako podświadomość. Kiedy przygotowywałam się do tej rozmowy, miałam wrażenie, że myśląc o jąkaniu, że to jest taka góra lodowa, że jąkanie to jest jakiś efekt, który widać na powierzchni, natomiast pod powierzchnią jest cały ogrom, spiętrzenie różnych czynników, które przyczyniły się do tego, że ktoś się jąka.

Nie chciałam tego mówić. Natomiast znajduję tutaj to jakieś zastosowanie, dlatego że, jeżeli temu wierzyć, to próba rozwiązania problemu jąkania po stronie aparatu mowy bez pracy nad tym, co to jąkanie wywołało, wydaje się być z góry skazane na porażkę. Ale czy tak jest naprawdę? O tym będziemy rozmawiać w dwóch kolejnych częściach Drogowskazów, które są jeszcze szczęśliwie przed nami. W dalszym ciągu waszym i moim gościem będzie doktor Olga Łoza, psychiatra związana z Poradnią Zdrowia Psychicznego Psychomedic, z którą rozmawiam dzisiaj o jąkaniu. Chociaż wydaje mi się, że to już padło dzisiaj kilkukrotnie. To jest temat o wiele, wiele szerszy. Myślę, że wątek psychiatrii, także psychiatrii dziecięcej, Będzie się w trakcie tego spotkania pojawiał. Tym bardziej zachęcam was do tego, żebyście zostali z nami, zostali z Drogowskazami. No i jak mam nadzieję, słyszymy się za kilka minut.

Do usłyszenia. Aleksandra Galant. Drogowskazy. Rozmowy o życiu. Witam się z wami po raz drugi, dlatego że druga część Drogowskazów rozpoczyna się na antenie Eski Rock. Skład w naszym radiowym studiu jest niezmienny. Ja się nazywam Aleksandra Galant, a naprzeciwko mnie siedzi Olga Łoza, psychiatra związana z Poradnią Zdrowia Psychicznego Psychomedic. Jąkanie to jest powód, dla którego dzisiaj się spotkałyśmy. Konkretnie rozmowa na ten temat, bo tak jak mówiłam, nawet 600 tysięcy osób DROGOWSKAZY.

Tak na początku może być zabawnie, ale niekiedy trwa to rok, drugi, trzeci i nazywają cię jąkała przez x lat. Także mamy coś, co generuje lęk. Lęk ma to do siebie, że lubi się kumulować i DROGOWSKAZY. Jak o tym opowiadasz, mam wrażenie, że to jest zbiór naczyń połączonych, że jedno wynika z drugiego. Myślisz, że to może się dalej łączyć?

Na końcu tej drogi, którą idziemy jest na przykład samobójstwo. Wzdrygnęłam się, wiesz, bo wydawało mi się, że owszem, temat jąkania, po który sięgnęłam i który postanowiłam w Drogowskazach omówić, owszem, jest tematem poważnym, ale jednak, wiesz, od jąkania do tego, o czym mówisz, stany lękowe, depresyjne, samobójstwo, droga wydaje się bardzo daleka. Małe dziecko, jeżeli jest wykluczone przez całą szkołę, przez klasę, jeżeli jest wytykane palcami, w pewnym momencie może powiedzieć sobie, nie zasługuję na to, żeby żyć. Bo jestem inny. Bo jestem gorszy. Dlaczego jestem gorszy? Mama, dlaczego jestem gorszy? Ciężko wytłumaczyć to dziecku. To jest w ogóle ciężko zrozumieć. To są takie tematy, które chyba nikogo...

Czyli dziecko ma poczucie samotności, osamotnienia, braku akceptacji, braku zrozumienia. Bo rodzic nie jest obecny. I fizycznie bardzo często, ale też psychicznie nie jest dostępny. Przyszło mi do głowy, nie wiem, na ile to jest utrafne. Grzech zaniechania. O tym też mam wrażenie, że się sporo mówi, że dzieci są nakarmione, dzieci są ładnie ubrane, dzieci mają czyste zeszyty, nie wiem, super zabawki, natomiast... Masz co jeść, masz co się ubrać, da mi święty spokój. Bo ja wracam po dwunastu godzinach pracy do domu i już nie mam czasu na to, żeby przeczytać ci bajeczkę na dobranoc. A powinno się czytać bajki na dobranoc. Drogowskazy.

No ale chyba już nie mamy wątpliwości, że rozmowa o jąkaniu to jest rozmowa szerzej dotycząca naszego zdrowia psychicznego, psychiatrycznego. Też oczekiwanie z jakimi przechodzimy do lekarza lub lekarki psychiatry, tego z czym możemy się tam spotkać, bo tak jak Olga Łoza, z którą dzisiaj rozmawiam, lekarz psychiatra związana z Poradnią Zdrowia Psychicznego Psychomedic, powiedziała, czasami możemy tam usłyszeć rzeczy, których nie chcemy lub możemy nie usłyszeć rzeczy, które są nam w danej chwili potrzebne. Taką gotowość na to, że ta wizyta nie przebiegnie tak, jakbyśmy sobie wymarzyli też należy w sobie mieć, ale warto ją mieć, żeby pomóc sobie lub osobom w swoim otoczeniu. Zostańcie z nami, zostańcie z Drogowskazami, bo wracamy z trzecią częścią Drogowskazów już za kilka minut. Do usłyszenia. Aleksandra Galant.

Drogowskazy. Rozmowy o życiu. Finałowa odsłona Drogowskazów rozpoczyna się właśnie na antenie Eski Rock. Witam się z wami po raz trzeci, niestety dzisiaj ostatni, no ale takie prawa w finałowej części. Ja się nazywam Aleksandra Galant, naprzeciwko mnie siedzi Olga Łoza, psychiatra związana z poradnią zdrowia psychicznego Psychomedic. Nie mam ochoty już mówić, że rozmawiamy o jąkaniu, dlatego że to jąkanie stało się dla nas przyczynkiem do tego, żeby porozmawiać o naszym zdrowiu psychicznym, o tym, co nas w życiu spotyka, o tym, jak też myślimy o specjalistach, których pomoc będzie nam niezbędna, żeby poczuć się lepiej. Mam tu na myśli nie tylko logopedów, neurologopedów, ale przede wszystkim psychologów, psychoterapeutów, no i psychiatrów.

I tutaj możemy stosować różne formy terapii czy interwencji, takich szybkich interwencji, na przykład logopedycznych, nazwijmy to. Są takie rzeczy na tym świecie. I polega to na tym, że mówimy o bardzo intensywnej formie terapii kompleksowej, Drogowskazy. Ogólnie trzeba być nastawionym na pewien proces, czyli będzie to nie tylko krótka interwencja, ale zazwyczaj jednak są to formy pomocy, czy logopedycznej, czy psychiatrycznej, a nawet psychoterapeutycznej, które są rozciągnięte w czasie.

Wyszło to co zwykle, czyli mam nadzieję, że wyszła ciekawa rozmowa, w której pokazałyśmy, że mało jest takich zjawisk, które nie są wielowątkowe i na które nie warto patrzeć z szerszej perspektywy. Bardzo Ci dziękuję za to spotkanie. DROGOWSKAZY. Ja dziękuję. DROGOWSKAZY. Nasza rozmowa dobiegła już końca. Jak słyszeliście przed momentem, pożegnałam Olgę, ale gdybyście chcieli wrócić do tej rozmowy, a sądzę, że można sobie z niej wyciągnąć bardzo wiele wartościowych fragmentów, nawet jeżeli nie chodzi Wam o samo Jąkanie. To nic prostszego. Możecie szukać tej rozmowy na Spotify, na YouTubie. Ona jest tam już dla was dostępna. Gdybyście z kolei chcieli wiedzieć, jakie tematy będziemy podejmować w Drogowskazach już w najbliższej przyszłości, no to również nic prostszego. Wystarczy wejść na naszego Drogowskazowego Facebooka. No i cóż, wydaje mi się, że to jest już wszystko na dzisiaj.

Bardzo wam dziękuję za tę wspólną godzinę. No i niezmiennie mam nadzieję, że słyszymy się już niedługo. Do usłyszenia. Aleksandra Galant. Drogowskazy. Rozmowy o życiu.