Stare kina

Po zakończeniu seansu gdzieś tam zasuwały sobie napisy końcowe, ale też o tych różnych punktach przyłożenia i różnych perspektywach dzisiaj będziemy rozmawiać, bo starymi kinami można nazwać dzisiaj właściwie wszystko. Od tych naprawdę starych kin, takich niewielkich, czy później powojennych, robotniczych, Przez te charakterystyczne PRL-owskie kina, wzniesione już po 45 roku, które też dzisiaj pojawią się w audycji Drenda i Paśnik w Czwórce, aż po multiplexy tak naprawdę, no bo są to też często kina, które mają prawie 3 lat, 30 lat, prawda? Myślę, że dzisiaj będziemy mówić o zaskakującej historii kin, dlatego że nie jest to tak oczywiste, że powiedzmy, czy multiplexy, czy później już telewizja, czy rynek VHS, czy internet stały się tą najsilniejszą konkurencją kin, natomiast one po prostu pojawiały się i znikały przez cały okres istnienia kinematografii w Polsce, ale zdarza się, że niektóre ich ślady

To było też takie miejsce, które od razu gdzieś tam W mojej głowie zaczęło się zrastać z tym takim wyobrażeniem kina w czasach PRL-u. I oczywiście pomimo tego, że Nasielsk jest niedużym miastem, to ta opowieść o tym kinie bardzo się komplementuje z tym, o czym wspominałaś przed chwilą, czyli o tym takim pragnieniu tych lokalnych społeczności, niezależnie od ich wielkości, Z po prostu dostępem do obrazu czy ruchomych obrazów. W Nasielsku pierwsze projekcje filmów pojawiały się jeszcze przed II wojną światową i to były często rzeczy, które wystawiano gdzieś tam w ramach różnego rodzaju festynów. Później po wojnie projekcje kinowe odbywały się, uwaga, w sali gimnastycznej.

No i przez wiele, wiele lat stał po prostu nieużywany. Natomiast w 2023 roku Zakończono generalny remont. Dowiedziałem się o tym dzisiaj. To jest bardzo dobra wiadomość też z perspektywy właśnie historii tego obiektu, który gdzieś tam stał i niszczał. No i właśnie obiekt ten jest teraz Gminnym Centrum Kultury, w którym również wyświetlane są filmy. No i to jest też taka historia, która wydaje mi się, że powracała w tych różnych sposobach na organizowanie kultury właśnie pod kątem kin już w 45 roku. Tutaj rozmawialiśmy o tych kinach, szczególnie PRL-owskich, które gdzieś tam znikały, no i trzeba chyba sięgnąć po publikację, którą mamy dzisiaj ze sobą w ramach naszej audycji, opowiadającą właśnie o dawnych kinach.

Właśnie z epoki PRL-u jest to dla mnie kompletnie niezrozumiałe, że to kino nie funkcjonuje w swojej dawnej formie. Tak, w nim ma powstać lokalne centrum aktywności i kultury, więc mamy nadzieję, że to się uda zrealizować. Ostatnio też dowiedziałam się, że jedno To jest kin, które udało mi się sfotografować podczas moich wycieczek w Ozorkowie, kino ludowe. Ono również ma doczekać się renowacji, czyli jeden z moich ulubionych absolutnie obiektów, czyli radomszczańska kinema. To jest też obiekt, który był zarządzany, mówiliśmy o straży pożarnej, więc budynek należący

No i zamknięto to kino i teraz, kiedyś było kino, teraz jest Biedronka. Opisywane jest również w książce obiekty, które zostały Biedronkami. Podobnym przykładem jest również chociażby poznańskie kino Wilda, działające w latach 62-2005. No i to jest też ciekawe, bo kiedy patrzyłem na fotografie tego kina, wybudowanego już w czasach PRL-u i to było też takie Kino, które robiło wrażenie swoją ówczesną salą i powiedzmy standardem tych wyświetlanych obrazów w dekadach Polski Ludowej. No to kiedy przekształcono je na jeden z marketów tejże sieci, no to na początku nie było tam neonu, ale teraz z tego co wiem, to udało się to zachować, więc mamy chociaż ten neon kina Wilda.