Choroby polskiej edukacji. Jak ją (u)leczyć? | Jo Jurga

Jest trenerką wyobraźni, pomaga tworzyć wizje przyszłości i działania teraźniejszości w kosmosie, na ziemi, w mieście, w domu i w miejscu do spania. Edukuje, inspiruje, wykłada, pisze, nagrywa, tworzy, pomaga. Jest autorką podcastu Bezpiecznik oraz książki Szałas na hałas, czyli treści o poczuciu bezpieczeństwa w ciele, w duszy i w przestrzeni. Jo Jurga jest gościnią kolejnego odcinka podcastu Dobry Przodek. Ja się cieszę. Gdybym był psem, to bym teraz merdał ogonem. Jo, czego zabrakło w tym intro? Ja się zawstydziłam. Nie, chyba niczego.

Czy jest system przerw? Czy jest system ocen? A jeżeli te oceny są, no to są przyznawane w jaki konkretny sposób? No i teraz jak już sobie odpowiedzieliśmy, to to pytanie kieruję do mojej gościni. Jeszcze raz po tym krótkim intro. Bardzo się cieszę Jurga. Dzięki, że jesteś. Z wielką radością i przyjemnością. Co ty, jako ta wyznaczona przez aktualną, nie wiem kiedy ten odcinek będzie publikowany, partię rządzącą byś w takiej Polsce stworzyła? No dobra, tu mamy dwa problemy logiczne. Pierwszy jest taki, że aktualnie rządząca partia nie dałaby mi żadnych środków. Ja zawsze powtarzam, że dobrze, że pracuję na prywatnej uczelni, bo z państwowej mogliby mnie zwolnić. Ale powiedziałaby ci, żebyś i tak została w Polsce. Słuchaj, albo zostawmy wilczy bilet jak w 68.

No i fajnie by było, gdybyśmy w tym byciu edukowanymi albo byciu edukatorami byli i uważni, i opiekuńczy, i wychowawczy. Bo wydaje mi się, że to jest o tym, bo bardzo często ta najmniejsza jednostka społeczna jaką jest rodzina, Potrafi nie mieć zasobów do tego, żeby wystarczająco dobrze przygotować człowieka na różnym etapie rozwojowym do brania udziału w tak dynamicznie zmieniającym się społeczeństwie i społecznościach. A jestem przekonana, że instytucja jaką jest edukacja, no bo jest to jakaś forma instytucji czy systemu, no powinna częściowo na siebie ten ciężar bądź tą odpowiedzialność brać. To kiedy ubierasz na siebie togę starożytnej myślicielki i filozofki i edukujesz z agory, to czym dla Jurgi, czym dla ciebie jest edukowanie innych?

Ale to z punktu czarnego humoru oczywiście to tak nie jest. Dzwoni do ciebie Jurga, przepraszam, jesteś przyziemiona. Może? Właśnie. Bo jeśli tak, to otwórz okno. Dokładnie tak. Chociaż akurat to jest zdrowe w przeziębieniu, wbrew pozorom. Tak, to też apropos edukacji. W każdym razie mam też takie poczucie, że fajnie byłoby, żeby nasi bliscy wiedzieli po pierwsze, co z nami zrobić po tej śmierci, no bo ten wybór jest gigantyczny już na rynku. Tak samo, jak ten pogrzeb ma wyglądać, bo to jest de facto ostatnia impreza, w której jesteśmy leitmotywem, więc fajnie by było to zrobić. Warto by było. Warto by było zrobić to po swojemu, więc ja też napisałam, jak bym chciała, żeby ten mój pogrzeb wyglądał, więc tak. Mamy wedding planerki planerów, to może dev planerki planerów. Wiecie, to się już dzieje. W sensie to, co robi Instytut Dobrej Śmierci i to, co się dzieje wokół, to jak bardzo się zmienia branża, ja widzę na przestrzeni lat, jak już w niej nie pracuję, to rzeczywiście ten temat śmierci powoli wychodzi z piwnic i krypt i zaczynamy o tym rozmawiać.