Książka ukazuje się też przy wsparciu Krakowa Miasta Literatury UNESCO. I co ważne, siedzimy w studiu Radia Kraków przy Alei Słowackiego 22, tuż przy ulicy Grottgera i obok właściwie naszego radia mieści się dom, w którym Kora spędziła dzieciństwo. Tak, tak. Spędziła pierwsze cztery lata dzieciństwa, bo później musiała pojechać sobie daleko, kilkadziesiąt kilometrów za Kraków, czyli do Jordanowa, do Sierocińca i tam spędziła kolejne cztery i pół roku do pięciu lat w porywach. Więc to był taki ułamek dzieciństwa, te pierwsze cztery lata życia z mamą i z tatą i z braćmi i z siostrą.
Kora była piąta, to było piąte dziecko w rodzinie Ostrowskich, tak się nazywa z domu. A później jak wróciła do Krakowa po pobycie w sierocińcu, to też niedługo mieszkała przy Grottgera. Tylko jeździła, była po ciotkach, po wujkach jakoś rozdawana, użyję tego biorę w cudzysłów słowa, no bo nie było warunków tam do życia. Mieszkali w takiej maleńkiej klitce, no 30 metrów kwadratowych, 7 osób, kiepskie warunki życia, ciężko, bieda. Bieda i smutek. Dużo o tej biedzie, o tym dzieciństwie, najmłodszych latach piszesz, ale też piszesz o rodzicach Kory, o tym, jak doszło do tego, że znalazła się w domu dziecka.
To akurat z lat dziewięćdziesiątych, bo to wtedy był taki wysep gazet, ale w latach osiemdziesiątych to po prostu bardzo ułatwiło pracę, taka prasówka. Rozmowy z Korą i z Markiem Jackowskim i recenzje z występów Manam i itp. itd. i refleksje fanki po koncercie. No super, super sprawa. Tutaj też taki cytat z ciebie. Korze chodzi o jedyność i wyjątkowość, zademonstrowanie braku kompleksów, że nie jest ze słowiańskiego zaścianku. Z odwagą mówi o swoich korzeniach, że jest z Krakowa, z Grottgera, z domu dziecka, z nędzy. Nie robi z siebie ofiary. Jest dumna i pewna siebie.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Katarzyna opisuje dzieciństwo Kory, jej pobycie w sierocińcu i trudne warunki życia w Jordanowie. Rzucił się na szczegółowe badanie i rozmowy z osobami związanych z Kory.
Katarzyna opowiada o trudnościach w tworzeniu biografii, szczególnie w zakresie sekretów i tajemnic, które nie chciały się podzielić.
Katarzyna opowiada o swoim osobistym związku z Kory i jej wpływie na życie polskie. Opisuje znaczenie jej postaci w latach 80. i 90., a także jej wpływ na fanów i muzykę.
Katarzyna opowiada o karierze Manamu, jej zakończeniu w 1986 roku i trudnościach związanych z koncertami i życiem artystycznym w PRL.
Katarzyna analizuje płyty Manamu, szczególnie „Się żyje”, i jej znaczenie dla Kory jako artystki i osoby. Opisuje jak Kora przekonwertowała trudne okresy życia na sztukę.
Katarzyna opowiada o wpływie Kory na fanów, jej życiowej sytuacji i decyzjach, a także o jej relacjach z Markiem Jackowskim i synami.
Rozmowa o postawie Corley, jej determinacji i wpływie na fanów. Autor opisuje jej doświadczenie z chorobą psychiczną i próby samobójcze, ale także jej silność i determinację.
Opis Corley jako osoby z trudem i kości, która jednak jest silna i determinowana. Autor podkreśla, że książka pokazuje Corley z różnych stron, nie tylko idealizowane aspekty.
Autor wyjaśnia, dlaczego opowieść Corley ma znaczenie dla historii Polski i rockowej. Podkreśla, że książka jest dla młodych czytelników, którzy nie znają tych czasów.
Podsumowanie rozmowy i dziękowania za udział w audycji.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.