Jolanta Drużyńska przedstawia gościa programu, Michała Zabłockiego, a także podsumowuje jego twórczość i biografię.
Zabłocki opisuje swój debiut i pierwszy tomik „Ojcze nasz”, zawierający 33 osobistych wiersze o jego ojcu.
Zabłocki rozmawia o swojej antologii z 1979-2022 roku, opisując jej zawartość i znaczenie.
Zabłocki omawia rolę religii i metafizyki w jego poezji, podkreślając, że jest on zawsze wadzony z Bogiem.
Zabłocki opisuje wiersze poświęcone rodzicom, w tym tomik „Janowska” i „Ojcze nasz”, opowiadając o historii mamy i ojca.
Zabłocki opisuje wpływ choroby Alzheimera na relacje z matką i opisuje wiersze, które to tematyka omawia.
Zabłocki omawia tomik „Tacierz”, zawierający dwuwersowe wiersze o dzieciach, a także refleksje na temat poezji i dzieci.
Zabłocki opisuje wiersze poświęcone ojcu i opisuje proces żałoby po jego śmierci, podkreślając, że dialog z ojcem nadal trwa.
Zabłocki podsumowuje swoje refleksje na temat swojej twórczości i relacji z rodzicami, zakończony refleksjami na temat dalszej twórczości.
Poeta opisuje relacje z ojcem, jego role jako szablista i architekta, a także opowieść o jego pobytu w Syrii.
Poeta krytykuje poezję i jej twórców, podkreślając swoje unikalne podejście do tego artystycznego wyrażania.
Podsumowanie i zakończenie rozmowy o poezji i twórczości Michała Zabłockiego.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.