KATASTROFALNY BUDŻET 2027 & INNE SPRAWKI RANO

Bogu Ojcu niechaj będzie chwała i jedynemu Jego Synowi, wraz z Duchem Pocieszycielem, teraz i po wszystek wiek. Amen. Teraz, mój drogi słuchaczu, przechodzimy do wybranej na dzisiaj sprawki z Polski. 28 sierpnia, czyli około 3 tygodnie temu, rząd przyjął wstępną wersję przygotowanego przez ministra Andrzeja Domańskiego budżetu państwa na przyszły 2027 rok. To budżet z bardzo wysokimi wydatkami i deficytem. Przypomnijmy, że obecnie zadłużenie naszej ojczyzny jest rekordowe, a nasza gospodarka jest wciągnięta po uszy, a nawet po czubek głowy, w mechanizm niewolnictwa finansowego, Sposobem na uniknięcie natychmiastowego bankructwa systemu.

Obsługa tego zadłużenia stanowi jedną z kluczowych pozycji przyszłorocznego budżetu. Odsetki od długu stanowią obecnie blisko 12% wszystkich dochodów budżetowych państwa. Oznacza to, że co ósma złotówka, która wpływa do kasy państwa z podatków obywateli jest natychmiast przekazywana wierzycielom, z których co najmniej 1 trzecia to zagraniczne instytucje finansowe. W przyszłym roku na same odsetki nasze państwo musi mieć odłożone ponad 100 miliardów złotych. Zamiast przeznaczyć te pieniądze na rozwój kraju, armię czy system opieki zdrowotnej. I temu ostatniemu dzisiaj się przyjrzymy. W poniedziałek 14 września Rada Fiskalna, nowy organ, który z urzędu sprawdza rządowe rachunki, ogłosiła swoją pierwszą opinię o projekcie budżetu pana ministra Andrzeja Domańskiego.

Cóż szkodzi obiecać? W opinii wydanej przez Radę Fiskalną pada słowo, które tłumaczy całą sprawę. Koszty Funduszu Zdrowia są tutaj, cytat, niedoszacowane, a uzupełnianie ich w ciągu roku stało się trwałym problemem. Koniec cytatu. Niedoszacowane koszty funduszu. Pan Andrzej Domański jest ekonomistą i ministrem finansów i gospodarki. Mądre słówko niedoszacowane oznacza tyle, że pan minister wpisał do tabelki mniej niż z pewnością wiedział, że wyjdzie. I powtórzmy, nie policzyła tego opozycja, tylko organ, którego przewodniczącego wskazał sam minister finansów. Fundusz zdrowia podlega tej samej regule wydatkowej, co reszta budżetu. Dosypać mu można tylko tak, że zabierze się komuś innemu.