HORROR W SZPITALU, POSOBOROWA WIOSNA & INNE SPRAWKI RANO

Link do tej bardzo pożytecznej książeczki znajduje się na samej górze opisu tego odcinka z kodem SPRAWKI. Od dziś przez cały tydzień otrzymasz, mój drogi słuchaczu, 15% rabatu. Redakcja Sprawek Okiem Katolika bardzo poleca. Teraz przechodzimy do wybranej na dzisiaj sprawki ze świata. Stany Zjednoczone i cały świat. Mój drogi słuchaczu, w naszym programie unikamy zwykle spekulowania i nie puszczamy wódz fantazji. Natomiast ta sprawka będzie stanowiła wyjątek. Dlaczego nie mielibyśmy chociaż czasem pomarzyć? We wtorek 3 listopada, a więc dokładnie w dniu amerykańskich wyborów do kongresu, prezydent Stanów Zjednoczonych, pan Donald Trump, W rozmowie z telewizją Fox News ogłosił, że Ameryka zamierza zakończyć przekazywanie państwu położonemu w Palestynie na literkę I blisko 4 miliardów dolarów rocznej pomocy wojskowej.

Przyznał również wprost, że dalsze finansowanie tego państwa stało się politycznym obciążeniem dla republikanów. Powyższe wyznania uznane zostały, prawdopodobnie słusznie, jako jedynie zagrywka wyborcza. Donald Trump, który przez lata konsekwentnie wspierał politykę pana Netanyahu, nagle uznaje za konieczne publiczne zapewnienie Amerykanów, że nie będą już dłużej finansowali państwa położonego tam, gdzie chciała rodzina Rothschild. Przypomnijmy, że Donald Trump w roku 2024 wracał do Białego Domu pod hasłami America First, czyli Ameryka przede wszystkim. Obiecywał zakończenie niepotrzebnych konfliktów, ograniczenie kosztownego zaangażowania zagranicznego i przywrócenie pierwszeństwa interesom amerykańskiego społeczeństwa i żadnych nowych wojen.

Tymczasem jego druga prezydentura przyniosła między innymi wojnę z Iranem czy zajęcie złóż ropy w Wenezueli. Trump obiecywał też masowe deportacje nielegalnych imigrantów, do których nie doszło, uzdrowienie gospodarki, a ta jest w zapaści, i ujawnienie akt Epsteina, a te ujawniono w stopniu, który nie pozwala nikogo pociągnąć do odpowiedzialności. Wybory z minionego wtorku zakończyły się dla republikanów utratą większości zarówno w Izbie Reprezentantów jak i w Senacie. I teraz, mój drogi słuchaczu, postawię pewną hipotezę. Od dawna zwracamy uwagę na możliwość funkcjonowania najwyższych szczebli polityki i wielkiego biznesu w oparciu o mechanizmy wzajemnych zależności, kompromitujących informacji i szantażu.

Niektórych ludzi dopuszcza się na szczyty władzy dopiero wtedy, gdy istnieją skuteczne narzędzia umożliwiające wywieranie na nich bardzo mocnego nacisku. Nie twierdzimy, że dysponujemy dowodami na istnienie takich kompromatów dotyczących pana Trumpa, ale zastanawiamy się, czy podobny mechanizm mógłby tłumaczyć liczne sprzeczności obserwowane w polityce najwyższych władz. Pan Donald Trump ma 80 lat. Nie może zostać wybrany na kolejną kadencję prezydencką, a jego polityczne dziedzictwo staje się przedmiotem coraz ostrzejszych sporów, tak z lewej jak i z prawej strony. Gdyby wkrótce odszedł z tego świata, na jego grób pluliby, w sensie przenośnym, zarówno lewacy, którzy uważają go za Hitlera, jak i patrioci, których oszukał.

Trump też kilka razy wspominał o tym, że nie wie czy pójdzie do nieba. Czy dla człowieka znajdującego się na takim etapie życia pewne rzeczy nie mogą stopniowo tracić znaczenia? Młody polityk, który ma przed sobą kilkadziesiąt lat kariery, może zrobić bardzo wiele, aby nie utracić swojej pozycji, majątku czy przede wszystkim reputacji. A co z człowiekiem, który osiągnął już praktycznie wszystko, który był prezydentem najpotężniejszego państwa na świecie, zgromadził ogromny majątek, a teraz obserwuje jak u schyłku życia jego reputacja zaczyna się kompletnie rozpadać? Czy w pewnym momencie nie może uznać, że bardziej niż na dalszej karierze zależy mu na tym, jak zostanie zapamiętany? I tutaj pojawia się pytanie, co stałoby się, gdyby człowiek

Człowiek posiadający wiedzę o mechanizmach funkcjonowania najwyższych szczebli najpotężniejszego wciąż, powiedzmy, państwa na świecie, przestał obawiać się konsekwencji jej ujawnienia. Wyobraźmy sobie przez chwilę, że pan Donald Trump rzeczywiście pozostawał przez lata pod wpływem mechanizmów nacisku polegającym na istnieniu nagrań, na których dopuszcza się on zbrodni. Co by się stało, gdyby teraz u schyłku życia postanowił przestać się tym przejmować? Jemu groziłoby więzienie i wielkie zgorszenie, ale proces pewnie nie skończyłby się przed jego śmiercią, a ludzie być może wybaczyliby mu wszystko, co zrobił lata temu, skoro teraz ujawnia wszystko i wszystkich i leczy sytuację.

Wszystkie jego dzieci, z wyjątkiem najmłodszego, poślubiły już osoby na literkę Z z kropką i po kompromitacji Trumpa pewnie pozostałyby bezpieczne, mogłyby wszak się od niego odciąć. Czy moglibyśmy wówczas dowiedzieć się, w jaki sposób pan Netanyahu wywierał wpływ na amerykańskiego prezydenta i w zasadzie cały aparat państwa? Jakie argumenty, zobowiązania czy zależności decydowały o podejmowaniu kolejnych decyzji dotyczących Bliskiego Wschodu? I nie tylko. A może poznalibyśmy znacznie szerszy obraz, rzeczywiste interesy środowisk skupionych wokół rzymiańskiego aparatu władzy, ich metody oddziaływania na amerykańską politykę i sposób w jaki realizują swoje cele na arenie międzynarodowej.

Innymi słowy, czy moglibyśmy poznać oficjalnie ich rzeczywiste modus operandi. Donald Trump ma osobowość narcystyczną i gigantyczne ego. Teraz widzi, że jego dziedzictwo będzie bardzo negatywne, gdyby wszystko zakończyło się tak po prostu. Może przed śmiercią postanowi jeszcze po raz ostatni zatrząść światem. I to, mój drogi słuchaczu, była wybrana na dzisiaj, oparta na naszej fantazji i może nawet trochę marzeniach, sprawka ze świata. Zanim przejdziemy do tej z kościoła, kolejna sprawka to krótka katechizmu dawka. Katechizm religii katolickiej w opracowaniu księdza Wawrzyńca Pilszaka zatwierdzony przez świętego biskupa Józefa Sebastiana Pelczara.