EPISKOPAT MYLI POJĘCIA, CZEGO BOJĄ SIĘ UKRAIŃCY & INNE SPRAWKI RANO

Witam Cię, człowieku rozumny. Nazywam się Dawid Mysior. To jest program SPRAWKI OKIEN KATOLIKA RANO. Jest czwartek, 1 października. Dziś przypada wspomnienie błogosławionego Jana Zdukli, wyznawcy, święto trzeciej klasy oraz wspomnienie świętego Remigiusza, biskupa i wyznawcy. Zanim, mój drogi słuchaczu, przejdziemy do omówienia sprawek z Polski, ze świata i z Kościoła, zapraszam Cię do odmówienia hymnu z Prymy. Gdy już wzeszła gwiazda światła, kornie prośmy Boga, by w czynnościach dziennych zachował nas od szkody, niech powściąga DZIĘKI ZA OBSERWACIE

Teraz, mój drogi słuchaczu, przechodzimy do wybranej na dzisiaj sprawki z Polski. Ślub bez panny młodej lub z dwiema, za to ze wspólnym pitem. Od września pan Andrzej Domański, minister finansów i gospodarki, podpisał interpretację ogólną w sprawie par jednopłciowych, które w innym państwie Unii wzięły w cudzysłowie ślub, a potem przepisały zagraniczny akt do polskiego rejestru. Jakiż to, mój drogi słuchaczu, ślub, skoro przy ołtarzu, a raczej przy urzędniczym biurku,

PAN MŁODEJ LUB PANA MŁODEGO. MIMO TO W URZĘDZIE SKARBOWYM TAKIE PARY MAJĄ MIEĆ TUTAJ CYTAT TAKIE SAME PRAWA I OBOWIĄZKI PODATKOWE JAK WSZYSCY MAŁŻĄKOWIE. KONIEC CYTATU. CHODZI NA PRZYKŁAD O WSPÓLNY PIT. Zwolnienie z podatku od spadków i darowizn, a wszelkie skutki mają być liczone co do zasady od dnia tej, znów w cudzysłowie, uroczystości. Nazajutrz pan premier Donald Tusk wyjaśnił, po co to wszystko. Przypomniał, że w lipcu pan prezydent zawetował ustawę o tzw. statusie osoby najbliższej. Pan Tusk powiedział, tutaj cytat, Znaleźliśmy legalną drogę, aby tę blokadę, tę weta, ten upór przełamać. Koniec cytatu.

Zamiast ustawy, na którą zabrakło głosów, mamy więc interpretację ministra, a pan premier Tusk nawet nie udaje, że chodzi o coś innego. Przypomnijmy, jak do tego doszło. Najpierw był wyrok TSUE z listopada ubiegłego roku, potem marcowy wyrok NSA, w sierpniu nowe wzory aktu Wprowadzone mimo lipcowego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Teraz skarbówka, a według pani minister rodziny także ZUS. Każdy z tych kroków przedstawiano jako czysto techniczny. Sejm homomałżeństw nie uchwalił, a one i tak wchodzą do polskiego prawa kuchennymi drzwiami. Urząd po urzędzie. Sprytu trudno jest w tej materii, uśmiechniętemu, ale nie do Polaków, rządowi, odmówić.

Bo to nie państwo małżeństwo ustanowiło. Jak przypomniał papież Pius XI w encyklice Casti Conubi, ustanowił je sam Pan Bóg, a nie ludzie, a już na pewno nie lewicowy minister finansów. Godne podziwu jest tutaj tempo działania uśmiechniętej, ale nie do Polaków władzy. Od lipcowego weta prezydenta Nawrockiego do wrześniowej interpretacji ministra Domańskiego minęło 10 tygodni, a na wizytę u niejednego specjalisty polska rodzina czeka dużo dłużej. W kraju, w którym rodzi się coraz mniej dzieci, urzędnicy znajdują czas, żeby tłumaczyć, jak związek dwóch panów ma korzystać z przepisów napisanych dla małżonków. I jeszcze jedno słowo do nas samych. Po lipcowym wecie tamta strona nie skończyła na oburzeniu,

Tylko wróciła z interpretacją. My nieraz na oburzeniu poprzestajemy, a oni następnego dnia składają kolejny wniosek. Skoro potrafią tak wytrwale zabiegać o to, co kompletnie sprzeciwia się porządkowi Bożemu, to nam katolikom tym bardziej przystoi jeszcze większa wytrwałość w jego obronie. I to, moi drogi słuchaczu, była wybrana na dzisiaj sprawka z Polski. Zanim przejdziemy do tej ze świata, chciałbym przypomnieć, że mecenasem tego kanału jest Kancelaria Prawna Tradycyjnego Katolika, radcy prawnego pani Małgorzaty Wilczek. Gdybyś, moi drogi słuchaczu, potrzebował pomocy prawnej, Lub słyszał, że ktoś inny, osoba fizyczna lub firma szuka prawnika? Przypomnij sobie, proszę o Kancelarii Pani Małgorzaty Wilczek, której zespół składa się z doświadczonych adwokatów i radców prawnych, świadczących profesjonalną i wszechstronną pomoc prawną w oparciu o bliskie nam wartości.

Szczególnie wyspecjalizowane obszary działalności Kancelarii to tzw. kredyty frankowe, prawo administracyjne, ubezpieczenia, odszkodowania, Sprawy rodzinne i szeroko pojętego prawa cywilnego. Na hasło SPRAWKI Kancelaria udziela porad, świadczy pomoc i zapewnia kompleksową obsługę prawną na preferencyjnych warunkach. Szczegóły pod adresem internetowym umieszczonym na górze opisu tego odcinka. Pani mecenas Małgorzata Wilczek zachęca do kontaktu. A my przechodzimy do wybranej na dzisiaj sprawki ze świata. UKRAINA W dniach od 12 do 21 września Kijowski Międzynarodowy Instytut Socjologii przeprowadził własne badanie opinii publicznej pod nazwą Omnibus. Za pomocą wywiadów telefonicznych losowo przepytano tysiąc dwóch dorosłych respondentów zamieszkujących terytorium Ukrainy.

W badaniu nie wzięły udziału osoby, które wyjechały za granicę po 24 lutego 2022 roku. Na prośbę organizacji pozarządowej FORUM w ankiecie znalazły się pytania dotyczące obaw Ukraińców i ich postrzegania korupcji. Podczas badania respondenci zostali poproszeni o odpowiedź na pytanie, co najbardziej Cię w tej chwili martwi. Z 12 proponowanych odpowiedzi mogli wybrać maksymalnie 3. I teraz uwaga. Większość respondentów, bo aż 50%, wyraziła zaniepokojenie korupcją w rządzie Wołodymyra Załęskiego. Dopiero na drugim miejscu znalazły się masowe ataki rakietowe i dronowe, których obawia się 40% badanych. Trzecie miejsce z wynikiem 30% zajął brak profesjonalizmu i niekompetencja władz, a na dalszych miejscach kolejno znalazły się niskie pensje, emerytury itp., co stanowiło źródło obaw 28% badanych.

W dalszej części badania zapytano o to, jak zmienił się poziom korupcji w czasie pełnoskalowej wojny. Aż 72% badanych odpowiedziało, że oczywiście wzrósł. Również 72% respondentów odpowiedziało, że prezydent Zełenski ponosi odpowiedzialność za korupcyjne działania swojego otoczenia. Takie samo badanie zostało przeprowadzone przez Kijowski Międzynarodowy Instytut Socjologii już wcześniej, dokładnie w kwietniu tego roku i dało bardzo zbliżone wyniki. Wówczas 53% ankietowanych wskazało, że ich obawy rodzi korupcja w rządzie, jedynie 39% wskazało na wojnę. Zdaniem naszej redakcji W pytaniu o to, czego Ukraińcy obawiają się najbardziej, zabrakło opcji lojalności i narodowej przynależności pana Załęskiego.

W wojnie giną głównie prawosławni biali ludzie i to bez większego znaczenia dla finalnego wyniku tego konfliktu. Co dla narodu, z którego pochodzi pan Załęski, od wieków było celem wszelkich wojen. Opcji takiej zabrakło, bo byłaby wybitnie niepoprawna politycznie. Biorąc pod uwagę, że wśród Ukraińców opozycja wobec prezydenta Załońskiego i jego politycznego otoczenia z każdym dniem się zwiększa, coraz więcej przywódców obcych państw poirytowanych jego zachowaniem odwraca się od niego, a do tego coraz częściej przynajmniej część służb ukraińskich uderza ujawnianiem kolejnych afer w skorumpowany układ rządowy. Wszystko to może skończyć się przewrotem, którego skutki odbiją się w Polsce czkawką.

Ukraińcy będą wtedy doskonale pamiętać jak między innymi uśmiechnięty rząd Donalda Tuska, a wcześniej rząd Mateusza Morawieckiego pchał ich w wojenną maszynkę do mielenia mięsa. Uporawszy się z ciemiężącym ich rządem Załęskiego, mogą oni skierować swoją wściekłość przeciwko naszemu narodowi, oby potrafili wtedy odróżnić Polaków, którzy byli za pokojem od podżegaczy wojennych. Historia jednak uczy nas, że nie powinniśmy liczyć na trzeźwy osąd wzburzonych Ukraińców, ale raczej myśleć o samoobronie. Jeszcze jedno. Informacji o najnowszym badaniu Kijowskiego Międzynarodowego Instytutu Socjologii z jakiegoś powodu nie znajdziesz, mój drogi słuchaczu, w polskojęzycznych mediach głównego ścieku. Być może dlatego, że nie pasują do bajkowych wizji i prymitywnych uproszczeń, które serwują swoim odbiorcom.

Poza tym nawet dla tych mediów głupio byłoby mówić z ekranów, że Kijowski Międzynarodowy Instytut Socjologii rozpoczął teraz narrację prokremlowską. I to, mój drogi słuchaczu, była wybrana na dzisiaj sprawka ze świata. Zanim przejdziemy do tej z kościoła, kolejna sprawka to krótka katechizmu dawka. Katechizm religii katolickiej w opracowaniu księdza Wawrzyńca Pilszaka, zatwierdzony przez świętego biskupa Józefa Sebastiana Pelczara. Kontynuacja rozdziału drugiego o składzie apostolskim. Paragraf 22. O znamionach Kościoła Chrystusowego. Pytanie 204. Czy Chrystus Pan ustanowił więcej kościołów?

Nie, Chrystus Pan ustanowił tylko jeden Kościół, bo tylko jedna może być prawdziwa droga do nieba dla wszystkich. Stanie się jedna owczarnia i jeden pasterz . Pytanie 205. Po czym poznajemy prawdziwy Kościół Chrystusa? Prawdziwy Kościół Chrystusa poznajemy po czterech znamionach, mianowicie, że jest jeden, święty, katolicki, apostolski. Pytanie 206. W czym spoczywa jedność Kościoła Chrystusowego? Jedność Kościoła Chrystusowego Pytanie 207.

Na czym polega świętość Kościoła Chrystusowego? Świętość Kościoła Chrystusowego polega na tym, że 1. Założyciel Jego jest święty i nauka Jego jest święta. 2. 1. Że posiada środki, które uświęcają wiernych wyznawców Chrystusa. 2. Że rzeczywiście wydaje świętych, których świętość Bóg cudami stwierdza. Pytanie 208. Co to znaczy, kościół Chrystusowy jest katolicki, czyli powszechny? Kościół Chrystusowy jest katolicki, czyli powszechny, to znaczy 1. Pytanie 209. Co to znaczy, kościół Chrystusowy jest apostolski?

Kościół Chrystusowy jest apostolski, to znaczy, że nauka i władza, którą Chrystus powierzył apostołom, przeszły nienaruszone przez ich następców, aż do dzisiejszego papieża i do biskupów. Pytanie 210. Który kościół posiada te cztery znamiona? Te cztery znamiona posiada tylko kościół katolicki, który uznaje papieża rzymskiego za swoją widzialną głowę, a do którego my należymy. Pytanie 211. Czy oprócz kościoła katolickiego są jeszcze inne kościoły? Oprócz kościoła katolickiego są jeszcze inne kościoły, które mianują się kościołami Chrystusa, ale fałszywie. Ponieważ żaden z nich nie pochodzi od Chrystusa Pana i żaden nie ma znamion Kościoła Chrystusowego.

Pytanie 212. Czy poza Kościołem Chrystusowym można zbawić duszę? Poza Kościołem Chrystusowym nie ma zbawienia. Jednakowoż kto bez własnej winy nie należy do Kościoła, a podług najlepszej wiadomości stara się wypełnić wolę Bożą, ten duchem należy do Kościoła i może zbawić duszę. Nauka moralna. Proś Pana Boga, aby wszyscy niewierni weszli do Kościoła Chrystusowego, a błędnowiercy się nawrócili. Paragraf 23. O zadaniu i o nieomylności Kościoła Chrystusowego. Pytanie 213. Na co Chrystus Pan ustanowił Kościół? Od tego miejsca, jeżeli Pan Bóg pozwoli, zaczniemy, mój drogi słuchaczu, jutro.

SPRAWKI OKIEM KATOLIKA RANO codziennie w dni robocze od 6.00 rano. Teraz przechodzimy do wybranej na dzisiaj sprawki z Kościoła. O tym, jak polski episkopat przedkłada prawa obcych nad prawa swoich i pogłębia ogromny zamęt pojęciowy. W piątek 25 września Rada Konferencji Episkopatu Polski ds. Migrantów i Uchodźców wydała komunikat z okazji 112 dnia Migranta i Uchodźcy w Kościele z dopiskiem W obliczu narastającej atmosfery niechęci względem przybyszów. Na samym wstępie autorzy podają bezpośredni powód ukazania się dokumentu. Wstrząs wywołany dramatycznymi wydarzeniami w Jarosławiu.

Koniec cytatu. I bezpośrednio potem padają takie słowa Obrona podstawowych praw uchodźców i migrantów oraz troska o ich sytuację jest dla Kościoła katolickiego oczywistą konsekwencją ewangelicznego nakazu – byłem przybyszem, a przyjęliście mnie . Ta nauka jest niezmienna. Koniec cytatu. Swoją drogą, akcent w ostatnim zdaniu można by położyć tak – ta nauka jest niezmienna, bo przecież inne, w zanurzonej

Obrona podstawowych praw uchodźców i migrantów w oparciu o uczynek miłosierdzia względem ciała podróżnych w dom przyjąć Jest myślą przewodnią wydanego komunikatu, zwłaszcza w odniesieniu do Ukraińców. Brakuje natomiast w nim wyraźnej obrony praw mieszkańców Polski do bezpieczeństwa, suwerenności i dobrobytu. W tekście nie brakuje odniesień do słów Jana Pawła II, który, jak z tego wynika, podobnie jak jego następcy, zwłaszcza papież Franciszek i obecny papież Leon XIV,

Wspierał migracjonizm, finansowany przecież między innymi przez panów Soroszów o pierwszorzędnych korzeniach. Wpisuje się on w plan rozmywania tożsamości danych społeczeństw, wprowadzania zamieszania, obniżenia poziomu bezpieczeństwa i stabilności, by na zburzonym porządku postawić nowy, wynikający z dość przerażających zasad księgi na literkę T, której nazwa kończy się na UD. Nasz episkopat wydaje się niestety ślepo za tym podążać. Temat migrantów, podobnie jak wiele, wiele innych zagadnień, udało się panom na literkę Z z kropką wypaczyć na tyle sprytnie, że niestety niezbyt tęgie umysły w kościele zaczęły szerzyć owo prymitywne wypaczenie jako naukę katolicką. Zupełnie serio naucza się dorosłych ludzi, że jeżeli na twoje terytorium przybędzie tysiąc, sto tysięcy, milion ludzi z państwa o innym kodzie kulturowym, ale przede wszystkim z państwa dużo biedniejszego i powie, to my teraz będziemy żyli tutaj, bo tutaj macie lepiej, postawa katolicka oznacza zawsze życzliwą zgodę.

To jest, mój drogi słuchaczu, kretynizm w czystej postaci, ale współcześnie coraz mniej umysłów wydaje się rozpoznawać kretynizmy. I oczywiście, jak w przypadku każdej rewolucyjnej ideologii, także i tutaj stosuje się język, który z mózgu ma zrobić jajecznicę – uchodźca i migrant. Jeżeli działania wojenne toczone są na jakiejś niewielkiej części państwa, można ewentualnie uchodźcą nazwać przybysza z tego terytorium, choć pytanie dlaczego nie uchodzi on do ogromnej części własnego państwa nieobjętego wojną? Czy może dlatego, Naprzykład w Polsce średnie wynagrodzenie na rękę to około 6700 złotych, a na Ukrainie 2000 złotych? Czy osoba mieszkająca setki kilometrów od frontu, która przyjeżdża do Polski to nadal jest uchodźca?

Tyle, że słówko migrant ekonomiczny już nie brzmiałoby tak dramatycznie, wobec czego sam episkopat dokłada się do mieszania pojęć. Właściwe sformułowanie we właściwej kolejności brzmiałoby migranci ekonomiczni i uchodźcy. To brzmiałoby jednak dużo mniej żewnie i miałoby dużo mniejszy ładunek emocjonalny. A co z porządkiem miłości? Co na przykład z rodzinami pokradowanych Polaków? Jak zresztą, co z nimi samymi? W sytuacji, gdy na Ukrainie leżą niepochowane i często przysypane śmieciami szczątki ponad 100 tysięcy Polaków, pobudowanych przez ukraińskich szowinistów z OUN i UPA, a jednocześnie, przypominamy, w czasie pełnoskalowej wojny, powstaje mauzoleum upamiętniające ludzko-bójców, którzy przelali hektolitry polskiej krwi, w tym kobiet, dzieci, starców i niemowląt.

Rada Konferencji Episkopatu Polski ds. Migrantów i Uchodźców pisze następujące słowa. Pomimo niejednokrotnie trudnej i bolesnej przeszłości, pamięć i miłosierdzie nie wykluczają się, lecz wzajemnie się uzupełniają i wzmacniają. Zamiast zestawienia sprawiedliwości i miłosierdzia, biskupi zestawiają pamięć i miłosierdzie. Pamięć jest składnikiem roztropności, o której chyba nasz episkopat raczyłby zapomnieć. Zapisane w historii systematyczne rzezie dokonywane przez Rusinów, Kozaków, którzy dziś noszą nazwę Ukraińców, powinny dziś rodzić pytania o bezpieczeństwo Polaków, którzy wskutek decyzji podjętych ponad narodami znów zostali zmieszani z Ukraińcami.

Troska naszych hierarchów o przybyszów do złudzenia przypomina troskę lewicy, która zawsze znajdzie sobie jakiś uciśniony proletariat, by zupełnie zniszczyć zastany porządek. Przy czym znowu należy wskazać na pogłębianie pojęciowej ciapki. Jeżeli ktoś nienawidzi Ukraińców, to rzeczywiście jest postawa niekatolicka. Ale lewica pod nienawiść potrafi podciągnąć wszystko. I tak, podobnie jak gdy nie chcesz, żeby wyuzdani panowie półnago tańczyli przed dziećmi, lewica powie, że ty ich nienawidzisz. Podobnie jak W początkach działalności Gazety Wyborczej jeszcze w roku 1989 każdy kto chciał badać teczki kogokolwiek postawionego w Polsce wysoko nazwany był człowiekiem chorym z nienawiści.

Tak samo w przypadku Ukraińców, gdy wskazujesz na inny kod kulturowy Na niesprawiedliwość traktowania ich lepiej niż Polaków, na negatywne skutki tworzenia z Polski nagle państwa dwunarodowego i temu podobne, to lewica, niby prawica i sam episkopat powiedzą, że ty ich nienawidzisz. Typowo rewolucyjna ciapka intelektualno-pojęciowa. A w dalszej części swojego komunikatu członkowie Rady Konferencji Episkopatu Polski ds. Migrantów i Uchodźców apelują Nie pozwólmy, aby nasz obraz drugiego człowieka i całych społeczności kształtowały wyłącznie przekazy medialne eksponujące konflikty i naganne zachowania jednostek. Pojedynczy czyn, nawet budzący uzasadniony sprzeciw, nie może stawać się podstawą potępienia całego narodu czy grupy społecznej.