Czy LEON XIV jest RADYKAŁEM? Kryzys Klimatyczny W RAMIĘ & INNE SPRAWK RANO

Witam Cię Człowieku Rozumny. Nazywam się Dawid Mysior. To jest program SPRAWKI OKIEM KATOLIKA RANO. Jest wtorek, 1 września. Dziś przypada wspomnienie błogosławionej Bronisławy, dziewicy, święto III klasy oraz wspomnienie świętego Idziego, opata i świętych dwunastu braci męczenników. Zanim, mój drogi słuchaczu, przejdziemy do omówienia Sprawek z Polski, ze świata i z Kościoła, zapraszam Cię do odmówienia Hymnu z Prymy. Gdy już wzeszła gwiazda światła, kornie prośmy Boga, by w czynnościach dziennych zachował nas od szkody. Niech powściągając miarkuje język, by nie rozbrzmiewała groza waśni. Niech życzliwie chroni wzrok nasz, by nie poił się próżnością. Niech czyste będzie wnętrze serca i niech odstąpi nierozum.

Papież Leon XIII, kontynuator linii swojego wybitnego poprzednika, Piusa IX. Stanął przed niezwykle wymagającym zadaniem. Oprócz najważniejszej funkcji bycia głową Kościoła Chrystusowego, musiał pełnić rolę sprawnego polityka i stratega. Innymi słowy, był jednocześnie sternikiem i nawigatorem Łodzi Piotrowej. A ksiądz Kozel w bardzo interesujący sposób opisuje, jak udało mu się temu sprostać. Wydanie zostało wzbogacone licznymi przypisami, które pozwalają czytelnikowi dobrze zrozumieć cały kontekst. Link do książki znajduje się na samej górze opisu tego odcinka. Z kodem SPRAWKI od dziś przez cały tydzień otrzymasz, mój drogi słuchaczu, 15% rabatu.

I to mój drogi słuchaczu tyle, jeżeli chodzi o wybraną na dzisiaj sprawkę ze świata. Zanim przejdziemy do tej z kościoła, kolejna sprawka to krótka katechizmu dawka. Katechizm religii katolickiej w opracowaniu księdza Wawrzyńca Pilszaka zatwierdzony przez świętego biskupa Józefa Sebastiana Pelczara. Ciąg dalszy rozdziału drugiego o składzie apostolskim. Kontynuacja paragrafu siódmego o Bogu.

Żyję ja, mówi Pan Bóg. Nie chcę śmierci bezbożnego, ale żeby się nawrócił bezbożny od drogi swej, a żył. Księga Ezechiela 33, 11. Pytanie 60. Co to znaczy Bóg jest najcierpliwszym? Od tego miejsca, jeżeli Pan Bóg pozwoli, zaczniemy mój drogi słuchaczu jutro. Program SPRAWKI OKIEM KATOLIKA RANO ukazuje się codziennie w dni robocze od 6 rano. A teraz przechodzimy do wybranej na dzisiaj sprawki z Kościoła. 26 sierpnia papież Leon zamknął swój cykl nauczania o reformie liturgicznej, w całej rozciągłości tej reformy, czy raczej według nas rewolucji, broniąc jako dobrej, właściwej i słusznej, ale przede wszystkim jako nie będącej rewolucją, ale – uwaga – kontynuacją, organicznym rozwojem,

Że w ciszy można się modlić, można łączyć się z męką pańską całym sercem, nie wypowiadając ani słowa. Kościół wiedział o tym na długo przed jakąkolwiek reformą. Wiedział to od zawsze. W tej sprawce jednak, mój drogi słuchaczu, nie chcemy nawet zbytnio dyskutować o tym, który rytm mszy jest lepszy. Nasze zdanie jest znane. Msza wszechczasów to rytm krystalicznie katolicki. Niestety w odróżnieniu od mszy nowej. W tej sprawce chcemy jedynie wskazać, że absolutnie nie sposób zgodzić się z papieżem Leonem XIV, gdy mówi, że nowa msza wyrosła ze starej w sposób naturalny i ciągły. Jak Ojciec Święty tego dowodzi? Otóż tak.

Pius XII kiedyś zmienił godziny obrzędów Wielkiego Tygodnia. Papież Jan XXIII uprościł kilka rubryk i na tej podstawie papież Leon wypowiada zdanie, które ma zamknąć całą dyskusję. Reforma liturgiczna jest zatem głęboko zakorzeniona w żywej tradycji Kościoła. W zdaniu tym słyszymy niestety typowy, modernistyczny schemat językowy, czyli żywa tradycja Kościoła, w której dogmaty mogą ewoluować w opozycji do martwej tradycji, która zakazuje ruszać spraw, które Kościół już ostatecznie rozstrzygnął. Wypowiedź papieża Leona na czynniki pierwsze rozłożył pan redaktor Paweł Lisicki, który między innymi posłużył się cytatem z nikogo innego, a kardynała Ratzingera, ówczesnego prefekta Kongregacji Nauki Wiary, a późniejszego papieża Benedykta XVI, o to, co kardynał Ratzinger napisał o nowej mszy.

Bo? Bo ponieważ tak. I koniec katechezy. Mamy więc tutaj, niestety, w wykonaniu Ojca Świętego, nie tylko obronę posoborowej reformy liturgicznej, ale, co być może gorsze, wprowadzanie ludzi w stan ignorancji. Czym innym bowiem byłoby mówienie, że tak, nowa msza jest wielką zmianą, ale zmianą na lepsze, a czym innym, że zmianą nie jest, jest organicznym rozwojem. Papież Leon XIV ma styl wypowiedzi i zachowania, które mogą sprawiać wrażenie osoby umiarkowanej, powściągliwej, Tymczasem jego czyny i słowa ukazują bardzo radykalnego zwolennika wszystkich posoborowych, synodalno-ekumenicznych zmian w Kościele, które odróżniają go od jego wersji tradycyjnej, czyli według naszej redakcji, ale również ludzi dużo mądrzejszych od nas, po prostu wersji katolickiej.