Polski chłód | Gotyckie polecajki | DSOTE #67

Gotyckie polecajki. Cześć, z tej strony Kacper, podcast Dark Side of the Earth. Zapraszam na kolejne gotyckie polecajki muzyczne. Dziś będzie z Pro Cold Wave'u i to z Polski. Pojawią się zespoły, które towarzyszyły mi podczas tej wyjątkowo mroźnej zimy. Rodzima scena zimnofalowa działa prężnie i się wciąż rozwija, co mnie oczywiście bardzo cieszy, bo jak wiecie lubię promować nasze lokalne zespoły i lokalnych artystów. Zapraszam do posłuchania i nie zapomnijcie proszę zostawić łapek w górę czy też komentarzy, aby pomóc mi w walce z okrutnymi algorytmami YouTube'a i Spotify'a. Szczególnie, że nie nagrywam regularnie odcinków ze względu na inne zobowiązania, także taka pomoc z waszej strony bardzo mi się przyda, a teraz zaczynajmy odcinek.

Crenoir Crenoir to polski zespół muzyczny wykonujący muzykę z pogranicza Coldwave i post-punk. Oczywiście nazwa kapeli sugerowałaby francuskie pochodzenie, ale nie, nie, nie, to jest polski zespół, nasza rodzima kapela. W serwisie Spotify możemy odnaleźć cztery wydawnictwa projektu. Ich dyskografię na ten moment zamyka album Jestem z 2025 roku. Dla mnie to jest taki zespół, który w swojej muzyce zawiera to, co bym powiedział takie najcenniejsze z tej naszej mrocznej sceny. Jak wiecie, lubię takie klimaty, więc Crenoir nie mogło zabraknąć w dzisiejszym zestawieniu. Klimatyczne, chłodne granie, takie jakie lubię najbardziej.

Jak przyznali podczas koncertu, żaden z członków zespołu nie włada językiem polskim. Jednak jest to miły gest w kierunku polskojęzycznych fanów. Na koncercie spodobało mi się przede wszystkim to, że muzycy zamieniają się rolami podczas koncertów live. Mamy więc wokalistę i wokalistkę, którzy na zmianę raz pełnią rolę instrumentalistów oraz wokalistów i jak możemy wyczytać na ich oficjalnym profilu na Spotify, muzyka Future Faces zręcznie oscyluje między eterycznymi, dźwiękowymi odchłaniami, a nieustępliwymi, industrialnymi rytmami, uchwycając istotę epoki, a jednocześnie na nowo ją interpretując dla współczesnej publiczności. Dalej możemy wyczytać, cytuję

Staring Problem Staring Problem to kolejna polecajka. Zespół, jak na moje ucho, reprezentuje rock gotycki z pewnymi naleciałościami klimatów, takich ethereal wave. Na oficjalnym profilu bandu na Spotify możemy wyczytać następujące informacje, że pomysł na Staring Problem jako zespół był prosty, miałby to być projekt post-punkowy, no wave'owy. Od ponad 15 lat zespół łączy eteryczny pop i gotyk z domieszką noizu. I to jest koniec informacji, które możemy wyczytać na Spotify. Zespół pochodzi z Chicago. Głos wokalistki jest taki spokojny, eteryczny, a muzyka ma momentami, bym powiedział, taki rozsmażony charakter. Ich dyskografię na ten moment zamyka płyta Equinox wydana w 2024 roku, a w zapowiedzi usłyszeliście krótki fragment utworu The Void autorstwa Staring Problem.

Sunshine Blind Kolejna polecajka to będzie z klimatów klasycznego gotyckiego rocka, zespół Sunshine Blind, jak możemy wyczytać na ich oficjalnym profilu na Spotify. Tu też będę częściowo cytować. Kapela założona została w 1991 roku w New Jersey w Stanach Zjednoczonych. Sunshine Blind nieprzerwanie koncertowali od lat 90. Ich pierwszy album Love the Sky to Death pierwotnie został wydany przez Scream Records. Ale jego wydanie zaowocowało podpisaniem kontraktu z nowojorską wytwórnią Energy Records na drugi album. No i pojawił się Liquid, który został wydany w 96 roku. Jak możemy dalej wyczytać w opisie spotifyowym, Liquid był bardziej dojrzałym wydawnictwem, ale rockowe gitary wciąż napędzały wznoszące się gotyckie hymny.

Jak wiecie, zachęcam Was zawsze do komentowania odcinków podcastu i lajkowania, subskrybowania i na YouTube, i na Spotify, i na wszystkich innych apkach, na których słuchacie Dark Side of the Earth, no bo raz pomaga mi to dotrzeć do większego grona odbiorców, A dwa, no najzwyczajniej w świecie w pewien sposób motywuje mnie do dalszej pracy nad podcastem, bo jak myślę, że się domyślacie, to jest moje hobby po godzinach, ja na tym podcaście nie zarabiam w żaden sposób, także po prostu jest mi najzwyczajniej bardzo miło, gdy mogę sobie poczytać wasze komentarze, wtedy czuję, że ta praca w ogóle ma sens i robienie tego podcastu. A ja przy okazji dzięki Wam mogę też odkryć nową ciekawą muzykę i to już jest w ogóle najlepsza sytuacja. Także zachęcam do komentowania, bo Wasze propozycje też jak najbardziej biorę pod uwagę i chętnie je zaprezentuję w kolejnych odcinkach.

A teraz przejdźmy do Zetry. Zetra to brytyjski zespół czerpiący inspiracje z muzyki takiej ciężko rockowej, elektronicznej oraz shoegaze. Jak możemy wyczytać na ich oficjalnym profilu będę się znowu posiłkować Spotify'em. Metalowy background muzyków został wzmocniony elektronicznym new wave w stylu Gary'ego Newmana i Pet Shop Boys oraz możecielsko brzęczącymi gitarami nawiązującymi do kapel takich jak Slow Dive czy Sonic Youth. Fajny zespół, fajne też mają teledyski, myślę, że warto je obejrzeć, bo widać, że ten duet przykłada dużą uwagę do też festiwizorunkowej i bardzo jest to takie opracowane z ich strony. Dobrze się ogląda te tyle dyski, bo są ładne, ciekawe, mroczne. Także tutaj też może warto odpalić wizję, jeśli macie ochotę.