Israel Keyes - Skrzynki Śmierci 🎧 PODCAST KRYMINALNY

Kim był tajemniczy mężczyzna? Poznajcie Izraela Keyesa, zabójcę, który stał się koszmarem dla śledczych i ofiar. Zanim Israel Keyes stał się jednym z najbardziej przerażających seryjnych morderców w historii, był dzieckiem. Urodzony 7 stycznia 1978 roku w Richmond w radykalnie religijnej rodzinie, która głęboko wierząc w ideę izolacji od społeczeństwa przeniosła się na odludzie do Colville w stanie Washington. Tam zamieszkali w chatce bez elektryczności i bieżącej wody. Izrael, najstarszy z dziesięciorga rodzeństwa, dorastał w izolacji od rówieśników i jakichkolwiek zewnętrznych wpływów.

Edukowany w domu chłonął surowe zasady życia. Jako nastolatek Izrael zaczął wykazywać pierwsze oznaki sadystycznych skłonności. Fascynował się ogniem i bronią, a polowanie stało się jego obsesją. Z czasem Izrael zaczął izolować się od rodziny i społeczności. Chociaż na zewnątrz wyglądał na uprzejmego i inteligentnego, w środku narastała jego fascynacja kontrolą, przemocą i śmiercią. Kiedy miał 20 lat wstąpił do wojska. Był lubiany przez kolegów, ale nikt nie wiedział, że już wtedy planował swoje pierwsze morderstwo. Po opuszczeniu wojska, Keyes próbował prowadzić normalne życie.

Otworzył firmę budowlaną i zamieszkał w Anchorage na Alasce. Na pozór był kochającym ojcem i partnerem. W rzeczywistości jego zwyczajne życie było przykrywką dla jego mrocznych działań. Israel był mistrzem planowania. Unikał schematów, utrudniając śledczym połączenie jego zbrodni. Był podróżnikiem, który wybierał swoje ofiary losowo, eliminując motywy, które mogłyby doprowadzić do jego schwytania. Ale przede wszystkim był potworem, cichą bestią, której istnienia nikt nie podejrzewał. Keyes nie miał potrzeby chwalić się swoimi zbrodniami ani ich usprawiedliwiać. Jego motywacja była przerażająco prosta.

Czerpał satysfakcję z zabijania. Dla niego morderstwo było sztuką, a on sam artystą. I zanim Samantha Kynig została jego ostatnią ofiarą, Keyes zostawił za sobą ślad, który FBI wciąż próbuje odszyfrować. W świecie seryjnych morderców planowanie to kluczowy element, który często decyduje o sukcesie lub porażce. Ale Israel Keyes podniósł to na zupełnie nowy poziom. Był nie tylko zabójcą. Był strategiem, który potrafił myśleć lata do przodu. Jego najbardziej przerażającą metodą działania były tzw. skrzynki śmierci. Specjalne zestawy zakopywane w ziemi na terenie całych Stanów Zjednoczonych.

Czym były te skrzynki? Były to plastikowe lub metalowe pojemniki zawierające wszystko, czego Keyes potrzebował, by popełnić zbrodnie. Broń, amunicję, taśmę izolacyjną, plastikowe torby, liny i narzędzia potrzebne do ukrywania ciał. Keyes zakopywał je w miejscach, które znał z wcześniejszych podróży. Co czyniło te skrzynki tak niepokojącymi? To, że zakopywał je lata przed użyciem. Jedną z takich skrzynek znaleziono w Vermont, niedaleko miejsca, gdzie w 2011 roku zamordował parę Billa i Lorin Carrierów. Skrzynka zakopana około 2 lata przed ich śmiercią zawierała wszystkie narzędzia, których Keyes użył do włamania do domu, porwania oraz zamordowania ofiar.

Te skrzynki stały się symbolem jego premedytacji i zimnej kalkulacji. Keyes planował swoje zbrodnie w sposób, który niemal wykluczał przypadek. Był bardzo cierpliwy. Przemierzał tysiące kilometrów, by dotrzeć do skrzynek, które zakopał dawno temu. Później na jednym z przesłuchań przyznał, że celowo wybierał lokalizacje oddalone od jego miejsca zamieszkania, by utrudnić śledczym pracę. Jego metoda była przerażająco skuteczna. Przez lata nikt nie podejrzewał, że jest seryjnym mordercą. W czasie przesłuchań Keyes przyznał, że zakopał te skrzynki w co najmniej 10 stanach. FBI wciąż próbuje odnaleźć te ukryte dowody, wierząc, że mogą one zawierać wskazówki dotyczące jego niezidentyfikowanych ofiar.

Każda skrzynka to potencjalny klucz do rozwiązania spraw, które wciąż pozostają tajemnicą. Ale skrzynki śmierci były tylko częścią jego makabrycznego systemu. Keyes miał jeszcze jeden, równie niepokojący zwyczaj. Nigdy nie wybierał ofiar w sposób schematyczny. W jednym z wywiadów powiedział. Nie wybierałem ludzi. Po prostu wybierałem miejsce. A kiedy już znalazłem odpowiednie miejsce, czekałem na odpowiedni moment. To brak schematu w wyborze ofiar czynił go niemal niemożliwym do wykrycia. Keyes mógł wybrać parę spacerującą po lesie, samotną osobę w domu na przedmieściach lub przypadkowego przechodnia.

W świecie kryminalistyki wiele spraw seryjnych morderców opiera się na znalezieniu wzorca. Analiza sposobu działania, profilu ofiar, lokalizacji zbrodni, to wszystko pomaga łączyć przestępstwa i budować sprawę przeciwko zabójcy. Ale Israel Keyes wyśmiał te zasady. W jego zbrodniach nie było schematów, nie było wzorców, nie było niczego, co mogłoby go powiązać z miejscem czy ofiarą. Keyes nie wybierał ofiar według wieku, płci, rasy czy statusu społecznego. Nie miał stałego sposobu działania. Jednym co było pewne był brak schematu. Cecha, która uczyniła go jednym z najbardziej nieuchwytnych, seryjnych morderców w historii.

Śledczy z FBI przyznali, że nigdy wcześniej nie widzieli kogoś takiego. Jego brak wzorca nie był przypadkowy. To był świadomy wybór, który pozwolił mu przez lata unikać wykrycia. Keyes podróżował po całym kraju, celowo wybierając ofiar w miejscach, gdzie nie mógł zostać z nimi powiązany. Na jednym z przesłuchań wyznał. Wybierałem miejsca, gdzie nie miałem żadnych powiązań, żadnych znajomych, rodziny, a nawet wspomnień. To sprawiło, że zbrodnie Keyesa wyglądały jak przypadkowe akty przemocy, ale w rzeczywistości były dokładnie zaplanowane. Jednym z najbardziej zdumiewających elementów jego strategii było to, jak daleko podróżował, by dokonać morderstwa.

Keyes mógł przejechać setki, a nawet tysiące kilometrów, zanim znalazł odpowiednie miejsce i ofiarę. W 2011 roku wyruszył z Alaska na wschodnie wybrzeże, gdzie zamordował Billa i Lorraine Carrierów. Aby uniknąć wykrycia, Keyes nigdy nie korzystał z kart kredytowych ani telefonu komórkowego podczas tych podróży. Płacił gotówką, wynajmował samochody i przemieszczał się jak cień. FBI miało ogromne trudności z połączeniem jego zbrodni. Keyes unikał schematów, które mogłyby go zdradzić. Nie ograniczał się do jednego rodzaju broni. Nie zabijał w tym samym stylu. Jego metody były różnorodne. Od duszenia po strzały z broni palnej.

Każda zbrodnia była inna, ale jednocześnie równie przerażająca. Keyes wiedział jak grać na czas. Po zamordowaniu Samanty celowo spreparował zdjęcie, by wyglądało, że dziewczyna wciąż żyje, co opóźniło reakcję policji. To kontrola nad sytuacją dawała mu największą satysfakcję. Był mistrzem manipulacji i dezinformacji. Podczas przesłuchań dawał policji tyle, ile chciał, kontrolując każdy element swojego wizerunku. Gdyby nie drobny błąd, być może nigdy nie zostałby złapany. 1 lutego 2012 r. Anchorage, na Alasce.

Samantha Koenig, 18-letnia baristka, zamknęła drzwi kawiarni, w której pracowała. Kamery zarejestrowały, jak około godziny 20 podchodzi do niej mężczyzna. Wydawał się spokojny. Jednak po chwili wyciągnął broń i zmusił Samantę do wyłączenia świateł i opuszczenia kawiarni. Jej ojciec zgłosił zaginięcie następnego ranka, ale policja początkowo nie traktowała sprawy priorytetowo. Zbyt wiele razy młode dziewczyny po prostu znikały, by odnaleźć się kilka dni później. Ale tym razem było inaczej. Mężczyzną, który zmusił Samantę do wejścia do swojego samochodu był Israel Keyes. Gdy tylko odjechali, Samanta zrozumiała, że sytuacja jest bardziej poważna niż mogła sobie wyobrażać.

Została związana i zabrana do jego domu, gdzie Keyes przez kilka godzin torturował ją psychicznie i fizycznie. Około północy Samanta została zamordowana, ale Keyes nie poprzestał na tym. Przygotował zwłoki do sesji fotograficznej. Następnie wysłał rodzinie zdjęcie, na którym Samantha trzyma gazetę z aktualną datą wraz z żądaniem okupu. Rodzina wierząc, że dziewczyna może być uratowana, zebrała pieniądze i wpłaciła je na podane konto. Keyes chcąc pokazać, że Samantha nadal żyje, Zaczął korzystać z jej karty bankomatowej podróżując po kraju. Policja, która już podejrzewała, że Samantha może nie żyć, monitorowała każdą wypłatę.

Nagrania z kamer w bankomatach pokazały mężczyznę w kapturze poruszającego się Fordem Focusem. Ostatecznie policja zlokalizowała samochód Keyesa w Teksasie. Gdy został zatrzymany, w pojeździe znaleziono dowody, które bezpośrednio łączyły go z porwaniem i morderstwem Samantha. Wśród nich była karta bankomatowa dziewczyny, telefon komórkowy i plamy krwi. Keyes został przewieziony na Alaskę, gdzie rozpoczęły się przesłuchania. Z początku wydawał się współpracować, ale szybko stało się jasne, że to on kontroluje sytuację. Przyznał się do zabójstwa Samanty, ale ujawnił też coś, co zszokowało śledczych.

Samanta nie była jego jedyną ofiarą. Keyes był spokojny i opanowany podczas przesłuchań. Gdy tylko zaczęto go pytać o Samantę, przyznał się do porwania i morderstwa z niemal kliniczną precyzją. Opisał jak wybrał ją na swoją ofiarę, co zrobił z jej ciałem i jak upozorował zdjęcie, by wymusić okup. Ale to był dopiero początek. Podczas przesłuchań Keyes zaczął ujawniać inne zbrodnie, morderstwa, o których nikt wcześniej nie wiedział. Przyznał się do zamordowania co najmniej 11 osób na terenie Stanów Zjednoczonych, choć wielu uważa, że liczba jego ofiar może być znacznie większa. Podczas przesłuchań Keyes ujawnił również swoją filozofię życia.

Powiedział, nie chodzi o to, żeby mieć motyw. Chodzi o proces. Chodzi o to, żeby wszystko było pod kontrolą od początku do końca. Dla śledczych stało się jasne, że dla Keyesa morderstwo było rzemiosłem. Czerpał satysfakcję nie tylko z samego aktu, Ale również z planowania, unikania wykrycia i manipulowania wszystkimi wokół. Ale Keyes nie ujawnił wszystkiego. Podczas przesłuchań kontrolował informacje, które przekazywał śledczym. Przyznał się tylko do tych zbrodni, które były już blisko rozwiązania, unikając szczegółów dotyczących innych ofiar. Jego wyznania były częściowe, fragmentaryczne, jakby bawił się z policją.

Grudzień 2012 roku. Minęło zaledwie 9 miesięcy od aresztowania Izraela Keyesa, ale jego sprawa już przyciągnęła uwagę mediów na całym świecie. Śledczy wciąż próbowali połączyć go z niezliczonymi, nierozwiązanymi sprawami morderstw w USA. Keyes, choć współpracował z policją w ograniczonym zakresie, nie ukrywał, że kontrola informacji była dla niego równie ważna, co same zbrodnie. Ale zanim FBI mogło dowiedzieć się wszystkiego, co miał do powiedzenia Keyes, on postanowił sam zadecydować o swoim losie. 2 grudnia 2012 roku strażnicy znaleźli Keyesa martwego w jego celi w więzieniu w Anchorage.

Zgaśnie jak płomień świecy w burzy. Każda kropla twojej krwi jest dla mnie muzyką, a każdy twój krzyk melodią. Keyes odebrał sobie życie zanim śledczy zdołali wydobyć z niego wszystkie szczegóły jego zbrodni. Pozostawił po sobie więcej pytań niż odpowiedzi. Ile było ofiar? Gdzie znajdują się ich ciała? Jakie jeszcze tajemnice skrywały jego podróże i zakopane skrzynki? Czy FBI kiedykolwiek odnajdzie wszystkie skrzynki śmierci? I co kierowało człowiekiem, który tak bardzo cenił sobie kontrolę nad życiem i śmiercią? Podczas jednego z przesłuchań powiedział Nie chcecie wiedzieć wszystkiego.