29.08. - czwartek

Od słowa do słowa 29 sierpnia, czwartek Przepasz biodra, wstań, mów, nie lękaj się. Nie zdołają cię zwyciężyć. Czasami o tym zapominam. wiele więcej lat niż Jeremiasz, gdy usłyszał to, co usłyszał. I gdy Słowo Boga rzeczywiście stało się dla niego pokarmem, drogowskazem, światłem.

Gdy Słowo Boga od czasu do czasu paliło go do żywego. Przynajmniej to mamy wspólnego z Jeremiaszem. Od czasu do czasu ogień Bożego Słowa jest tak intensywny, tak mocny, że aż by się chciało go stłumić. Ale się nie da. Jan Chrzciciel wiedział o tym doskonale. I dlatego ciągle dawał słowo. Dawał słowo Herodowi. Marek zapisze, że to słowo Jana skutkowało jakimś niepokojem w sercu i w głowie Heroda. A mimo to jakby... Jakby lgnął do tego słowa ten władca, który Boga się nie bał i nie liczył się z ludźmi.

Jak ćma do światła, do ognia, bo słowo Boga ma tę moc. Rozjaśnić, rozświetlić, przyciągnąć do siebie, zmusić do reakcji. No cóż, okazuje się w ten dzień urodzin Heroda, że... że dwóch ludzi wtedy straciło głowę. I król, i prorok. Król dla córki kobiety, którą odbił swojemu bratu. Prorok, dlatego że król nie chciał stracić twarzy, a chyba stracił jedno i drugie. Bo wiemy, że Jan, zwany chrzcicielem, jest święty, jest w niebie.

A jeśli chodzi o Heroda... No cóż, pojawi się jeszcze kilka razy w Biblii, ale to nie będą dobre konteksty. Zawsze, ilekroć słyszę tę Ewangelię, zastanawiam się, dla kogo stracę głowę. Czy dla Boga, czy... I proszę, po raz kolejny proszę dziś, bym miał serce otwarte, chłonne na każde słowo, które pochodzi z ust Bożych. Nawet jeśli ono dotyka mnie do żywego. I tego dnia, tego wieczoru proszę o to również dla Ciebie. I błogosławię w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.