Od słowa do słowa 23 lipca, środa Żyć dla Boga, bo On żyje. On umiłował, On wydał samego siebie. Tak, wiem, żyć. Żyć tylko dla Chrystusa. Pięknie się o tym mówi. Codzienność potrafi boleśnie weryfikować, ale po to jest miłosierdzie. Po to jest to podnoszenie oczu ku górze, patrzenie w niebo.
A jeśli się tego nie umie, to on przychodzi i pokazuje ten kierunek, jak w Jasminum brat zdrówko, który prosiaki podnosi w kierunku nieba, bo tak to by nigdy nieba nie zobaczyły te małe świnie. Uwielbiam, uwielbiam ten fragment. Tę troskę, tak, tę troskę Boga. Ojciec, ojciec, który oczyszcza gałęzie przynoszące owoce, który uwalnia, bo to oczyszczenie jest uwolnieniem. I wtedy dopiero można rozwinąć skrzydła. Wtedy można poczuć ten prawdziwy smak życia. I wtedy się człowiek przekonuje, że faktycznie słowo nie jest bezsilne, słowo potrafi się zakorzenić, słowo odpowiada.
Odpowiada na największe tęsknoty, najgłębsze pragnienia. A jednocześnie okazuje się, że towarzystwo słowa zaczyna nam odpowiadać. I że Bogu odpowiada nasze towarzystwo. Więc dobrego samopoczucia przy Bogu Ci życzę. I błogosławię w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.