Ataki w szkołach. Obalamy mity

Potem w drugiej połowie lat dziewięćdziesiątych na początku lat dwutysięcznych to przechodzimy teraz do gamingu, tak? Że po prostu brutalność gier komputerowych, że to na pewno po prostu sprawia, że te dzieci tracą rozum i po prostu potem same chcą być jak bohater z Postala. Tak, dokładnie, że właśnie dziecko gra w CES-a, strzela się albo tam dziecko rozjeżdża autobusem, inne dzieci w GTA i tak dalej i tak dalej. Jeżeli chodzi o gry komputerowe, to ja może powołam się na American Psychological Association, czyli Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologów, które badało to, to jest temat od dawna i oni w tych swoich badaniach nie znaleźli wystarczająco dużo Dowodów empirycznych, które potwierdzałyby jakiś związek przyczynowo-skutkowy między gamingiem a przemocą, a przemocowym zachowaniem.

No, w momencie, w którym to jest nastolatek i jakby radykalna zmiana w zachowaniu, to co, że przestał się odzywać do matki przy jedzeniu i jakby siedzi do czwartej w nocy i gra na komputerze, to jest 70% chłopców trzynastoletnich. Jakby powodzenia w czytaniu z tych fusów, czy, czy, czy moje dziecko właśnie zostanie, po prostu będzie strzelało w kościele, czy, czy, czy... Po prostu gra sobie z kolegami. Natomiast koledzy i koleżanki, jeśli takowi są, dużo lepiej mogą wyczuć, czy coś się w tym zachowaniu zmieniło, czy coś się w jego podejściu zmieniło. I może być odpowiedź, ok, ale to są osoby, które są całkowicie wykluczone społecznie i w związku z tym oni nie mają kolegów. Jeśli mówimy o takich osobach, znaczy jeśli jest taka osoba, która jakby nauczyciele widzą, że ona nie utrzymuje żadnych kontaktów, no to tu jest akurat bardzo łatwe pole do interwencji szkolnej, tak? Tu jakby psycholog od razu powinien zadziałać, żeby jakby rozmawiać, próbować dojść do tego, z czego to wynika.