Chlebak 30.06.2023

Zapraszamy na Chlebak. Codzienny komentarz do czytań mszalnych od dominikanie.pl. Dzisiaj usłyszysz Tomasza Grabowskiego i Krzysztofa Lorczyka z naszego klasztoru w Poznaniu. Czytanie z Księgi Rdzaju. Gdy Abram miał 99 lat, ukazał mu się Pan i rzekł do Niego. Ja jestem Bogiem Wszechmogącym. Słóż mi, I bądź nieskazitelny. Potem rzekł Bóg do Abrahama, Ty zaś, a po Tobie Twoje potomstwo, przez wszystkie pokolenia zachowujcie przymierze ze mną. Przymierze, które będziecie zachowywali między mną a Wami, czyli Twoim przyszłym potomstwem, polega na tym, wszyscy Wasi mężczyźni mają być obrzezani.

I mówił Bóg do Abrahama, Żony Twej nie będziesz nazywał imieniem Saraj, lecz imię jej będzie Sara. Błogosławiąc jej, dam ci i z niej syna, i będę jej nadal błogosławił, tak że stanie się ona matką ludów i królowie będą jej potomkami. Abraham, upadłszy na twarz, roześmiał się. Pomyślał sobie bowiem, czyż człowiekowi stuletniemu może się urodzić syn? Albo czy 90-letnia Sara może zostać matką? Rzekł zatem do Boga, Oby przynajmniej Izmael żył pod Twoją opieką. A Bóg mu na to. Ależ nie. Żona Twoja Sara urodzi Ci syna, któremu nadasz imię Izaak.

I z nim też zawrę przymierze, przymierze wieczne z jego potomstwem, które po nim przyjdzie. Co do Izmaela, wysłucham Cię. Oto pobłogosławię mu, żeby był płodny i dam mu niezmiernie liczne potomstwo. On będzie ojcem dwunastu książąt, narodem wielkim go uczynię. Moje zaś przymierze zawrę z Izaakiem, którego urodzi dzi Sara za rok o tej porze. Wypowiedziawszy te słowa, Bóg oddalił się od Abrahama. Abraham mierzy się z tym, że Bóg cały czas obiecuje, a on cały czas nie widzi wypełnienia obietnicy Bożej.

Jest stuletnim mężczyzną i kiedy słyszy, że będzie ojcem, to się śmieje. Wielu by się roześmiało. Bóg jednak nie bierze tego jakoś w swój rachunek i mówi, dotrzymam obietnicy. Za rok będziesz miał syna. I to z twojej 90-letniej żony. Coś niebywałego. Ale klucz do tego, dlaczego Bóg tak postępuje, leży na początku tego czytania. Bóg zawiera z Abrahamem przymierze jako Bóg Wszechmogący. Abraham może doczekać obietnicy, Chlebak 30.06.2023.

Jak to nie? Jak często ustawiamy Pana Boga tam, gdzie chcemy. Wyznaczamy Mu miejsce w swoim życiu. Dajemy Mu troszeczkę czasu, ale jeżeli coś stoi na przeszkodzie, to łatwo odwołujemy spotkanie z Bogiem Wszechmogącym. Tak się nie traktuje kogoś Wszechmogącego. Jeżeli kogoś traktujemy serio jako Boga wszechmogącego, to wówczas dotrzymujemy słowa, które mu dajemy. To wówczas, jeśli się z nim umówimy na spotkanie i wyznaczymy czas na modlitwę, nie odwołujemy tego łatwo. To on może odwołać, ale nie ja. Nawet kiedy z szefem się umawiam na spotkanie, to łatwo go nie odwołuję. A przecież żaden ziemski szef nie jest wszechmogący. Jeżeli co jakiś czas, czy w ogóle w codzienności ustawiamy sobie Pana Boga tak jak chcemy, to nawet nie zauważamy tego, jak tracimy wiarę w Jego wszechmoc.

Abraham tego nie robi. Abraham, owszem, nie dowierza, już po prostu jest nawet może zmęczony tymi Bożymi obietnicami, ale cały czas jest uległy Bogu. I Pan z nim może zabrzeć przymierze, w którym mówi o nieskazitelności. Że on i jego potomstwo mają być nieskazitelne. Tak, nie ma w nim być tej skazy stawiania siebie na równi albo nawet ponad Pana Boga. Dlaczego tak jest, że kiedy w codzienności nie traktujemy Boga jako Boga wszechmogącego, to wówczas, kiedy Go potrzebujemy, brakuje nam wiary w Jego wszechmoc? No właśnie dlatego, że w codzienności okazujemy się od Niego silniejsi. W codzienności On pozwala na to, żebyśmy w jakimś złudzeniu, w jakiejś iluzji trwali, że możemy sobie Pana Boga ustawić jak chcemy.

Ale wtedy, właśnie wtedy, kiedy Go potrzebujemy, nam osobiście brakuje wiary. Bo nagle Ten, który był od nas słabszy, ma nam pomóc? Ten, którego nigdy nie traktowaliśmy z należytą czcią czy szacunkiem, czy właśnie wystarczająco serio, teraz nagle ma się okazać jakimś Bogiem Wszechmogącym, który rozwiąże nasz problem, albo który dotrzyma obietnicy, jaką złożył? Nie, to niemożliwe. No tak. Jeśli traktuję Boga jak takiego zawodnika rezerwowego, którego przez cały mecz trzymam na ławce, a kiedy jest potrzebny, to go wywołuję, Kto nie traktuje Go jak Boga, a w szczególności nie jak Boga Wszechmogącego. Jeśli chcemy dotrzeć do tego momentu, kiedy będziemy cieszyć się wypełnioną Bożą obietnicą, potrzeba nam w codzienności traktować Boga jako Tego, który jest Wszechmogący i któremu należy się cześć, któremu należy się oddanie, któremu należy się moje posłuszeństwo.

Czy temu się przyglądaj? Gdzie chce prowadzić Cię Pan Jezus? Co jakoś możesz w tym świecie i w ten świat wprowadzić? Jakie dobro uczynić? Jakie miłosierdzie? Jakie przebaczenie? Jaką troskę? To jest coś, co jest ofiarą składaną Panu Bogu. My jesteśmy zaproszeni do dobra. My jesteśmy zaproszeni do tego, żeby wędrować Jego śladami. My jesteśmy zaproszeni do tego, żeby razem z Nim w ten świat przynosić dobro, miłosierdzie i przebaczenie. Jeśli chcesz, żeby nasze nagrania były lepiej widoczne w internecie, zostaw lajka lub komentarz.