Chlebak ✠ 28.12.2025 – Łukasz Popko OP

A cokolwiek mówicie lub czynicie, wszystko niech będzie w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu Ojcu przez Niego. Żony, bądźcie poddane mężom, jak przystało w Panu. Mężowie, miłujcie żony i nie ukazujcie im rozjątrzenia. Dzieci, bądźcie posłuszne rodzicom we wszystkim, bo to jest miłe w Panu. Ojcowie, nie rozdrażniajcie waszych dzieci, aby nie straciły ducha. Z rodziną to się dobrze wychodzi tylko na zdjęciach. Tak mówi cynicznie jedno z polskich powiedzeń. Wielu romansów i bajek o księciach i księżniczkach kończy się zdaniem, że było wielkie wesele, a potem żyli długo i szczęśliwie.

To takie zakończenie proste, że właściwie nie ma co dodawać ani o czym mówić. Tak jakby najważniejsze rzeczy działy się przed ślubem, a potem to tylko już nuda. Kiedy myślimy o świętej rodzinie Maryi, Józefie i Dzieciątku Jezus, czasem może również wyobrażamy sobie taką sielankę, jak typową niedzielę, kiedy to rodzina w świątecznych strojach zasiada do niedzielnego obiadu, nic się nie przypaliło, wszystko jest na czas, rodzice się nie spierają, teściowie mają właśnie za chwilę przyjść, a dzieci nie grymaszą i w ogóle są supergrzeczne. Tymczasem żadne z dzisiejszych czytań o takiej sielancej i bezproblemowej rodzinie wiodącej bezproblemowe życie nie mówi.

Żyli szczęśliwie? Tak, ale czy długo, to wcale nie jest takie pewne, skoro Józef już za życia dorosłego Jezusa wcale się nie pojawia, a Maryja jest chyba już wdową, skoro umiłowany uczeń ma ją wziąć do siebie po śmierci Pana. Na pewno nie było to życie beztroskie. Tak, świętość nie jest darem beztroskiego życia. Wyjście do kolosań. Paweł w swojej zachęcie skierowanej do rodzin. Ciekawe, włączę też kategorię dzisiaj na szczęście nieistniejącą. Pisze również do niewolników. Do tych, którzy do rodzin należeli. To, co pisze do nich, jest kluczem do podejścia do rodzin dla każdego.