Mentionsy Mentionsy
Chlebak
Chlebak

Chlebak 28.06.2023

27.06.2023 ·11 min 23 s · 5 rozdziałów · 1 sponsor

🔥 Ten materiał powstał dzięki naszym Patronkom i Patronom. Jeśli podobają Ci się nasze działania i chciałbyś wpierać portal dominikanie.pl to zapraszamy do zapoznania się z naszym profilem w serwisie Patronite. 🔥 Możesz nas wesprzeć również jednorazowo - kupując nam wirtualną kawę https://buycoffee.to/dominikanie.pl ☕ Dziękujemy! Odwiedź naszą stronę dominikanie.pl  oraz obserwuj na: facebooku i instagramie Montaż dźwięku: Tomasz Bańbur

0:00 · Komentarz do Księgi Rodzaju 5

Zapraszamy na Chlebak, codzienny komentarz do czytań mszalnych od dominikanie.pl. Dzisiaj usłyszysz Tomasza Grabowskiego i Krzysztofa Lorczyka z naszego klasztoru w Poznaniu. Czytanie z Księgi Rodzaju Pan tak powiedział do Abrahama podczas widzenia. Nie obawiaj się, Abramie, bo ja jestem twoim obrońcą. Nagroda twoja będzie sowita. Abram rzekł, O Panie, mój Boże, nasusz mi ona, skoro zbliżam się do kresu mego życia, nie mając potomka. Przyszłym zaś spadkobiercą mojej namiętności jest Damascenczyk, Eliezer.

A na to Abram, O Panie mój Boże, jak będę mógł się upewnić, że otrzymam go na własność? Wtedy Pan rzekł, Wybierz dla mnie trzyletnią jałowicę, trzyletnią kozę i trzyletniego barana, a nadto synogarlicę i gołębicę. Wybrawszy to wszystko, Abram poprzerąbywał je wzdłuż na połowy i przerąbane części ułożył jedną naprzeciw drugiej. Ptaków nie porościnał. Kiedy zaś do tego mięsa zaczęło zlatywać się ptactwo drapieżne, Abram je odpędził. A gdy słońce chyliło się ku zachodowi, Abram zapadł w głęboki sen i opanowało go uczucie lęku, jak gdyby ogarnęła go wielka ciemność.

A kiedy słońce zaszło i nastał mrok nieprzenikniony, ukazał się dym, jakby wydobywający się z pieca, i ogień, niby gorejąca pochodnia, i przesunęły się między tymi połowami zwierząt. Wtedy to właśnie Pan zawarł przymierze z Abramem, mówiąc, Potomstwu Twemu daję ten kraj, od rzeki Egipskiej aż do rzeki Wielkiej, rzeki Eufrat. W kolejnym fragmencie Księgi Rodzaju, który słyszymy w tym miesiącu, znowu Pan Bóg powtarza obietnicę. Ale minęło wiele lat. Abram jest już blisko stuletnim mężczyzną, czyli ćwierćwiecze od pierwszych słów, które Bóg skierował do Abrama.

I nic dziwnego, że napełniają go wątpliwości. Mierzy się z nimi, chce ufać Bogu, ale jednocześnie widzi, że wszystko przeczy temu, że Pan dotrzyma obietnicy, którą mu złożył. Już nawet wybrał sługę, któremu przeznaczył całe swoje dziedzictwo, którego obdarował testamentem. Już nie wierzy w to, że może spłodzić syna i co więcej jakoś go wychować, doprowadzić do pełnoletności po to, żeby mu przekazać to wszystko, co posiada. Dlatego jest smutny, przygnębiony. I dalej to, co się dzieje, jest zaskakujące, a jednocześnie jest genialną metaforą czy alegorią, która opisuje walkę duchową. Mianowicie Bóg zapewnia Abrama, że nie odwołał swoich słów i jest wystarczająco silny, żeby je wypełnić.

Trzeba z nimi walczyć, jak Abram walczy z tymi ptakami. Trzeba je odganiać. Ale to wciąż jeszcze za mało. Zanim do tej walki dojdzie, zobaczcie, Abram sam prosi Boga o to, żeby potwierdził jakoś swoją obecność w jego życiu, żeby jakoś dał mu zapewnienie, że dotrzyma obietnicę. To może się wydawać takim wystawieniem Boga na próbę. Bardzo się tego boimy i słusznie. Ale to nie jest wystawienie Boga na próbę. Abram wie, że wiara to jest więź pomiędzy nim a Bogiem. I on nie daje rady. Jak w każdej przyjaźni, tak również w wierze, kiedy ja nie daję rady, mogę prosić Chrystusa o pomoc. Mogę prosić Go, żeby obudził moją wiarę. Chlebak 28.06.2023.

5:12 · Odwarcie wątpliwości poprzez Eucharystię 2

Chlebak 28.06.2023 Raczej chcę, żebyśmy skorzystali z pomocy, jaką On nam daje. Dla Abrama tą pomocą będzie zdumiewający ogień i dym, który pojawia się nie wiadomo skąd i przechodzi przez ofiarę, którą Abram przygotował. Dla nas to może być zupełnie inne doświadczenie, może mniej spektakularne. Ale zawsze ilekroć zwracamy się do Boga w bezsilności i odsłaniamy Mu to, w czym jesteśmy naprawdę słabi, właśnie odsłaniamy Mu te miejsca, gdzie nasze zwątpienie nas zaczyna kąsać, to wtedy On daje nam pomóc w wierze, pozwala nam przejść kolejny etap.

Najważniejsze jest to jednak, żeby z wątpliwościami nie zostać samemu, tylko żeby odsłonić się temu, kto może je rozwiać. To jest bardzo, ale to bardzo ważna lekcja w życiu duchowym i jednocześnie pewny sposób na to, żeby nie dać się zwyciężyć. Jeśli pozostawisz te wątpliwości samopas, to one w końcu zjedzą tę ofiarę, którą przygotowałeś dla Boga i w końcu osłabią cię tak, że nie będziesz mógł już zwrócić się do Niego. Dlatego trzeba reagować zawczasu, trzeba reagować szybciej, prosić o pomoc wtedy, kiedy jej potrzebujemy, żeby Chrystus mnie podtrzymał w relacji do Niego.

Pokazano wszystkie 7 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.