Chlebak 26.03.2024

Zapraszamy na Chlebak, codzienny komentarz do czytań mszalnych od dominikanie.pl. Dzisiaj usłyszysz Pawła Jamroza z Rzeszowa i Piotra Olesia z Wrocławia. Z Księgi proroka Izajasza. Posłuchajcie mnie wyspy, ludy najdalsze uważajcie. Powołał mnie Pan już z łona mej matki, od jej wnętrzności wspomniał moje imię. Ostrym mieczem uczynił me usta, w cieniu swej ręki mnie ukrył. Uczynił ze mnie strzałę zaostrzoną, utaił mnie w swoim kołczanie. I rzekł mi, Ty jesteś sługą moim, Izraelu, w Tobie się rozsławię. Ja zaś mówiłem, próżno się trudziłem, na darmo i na nic zużyłem me siły.

Jemu to dał znak Szymon Piotr i rzekł do niego, kto to jest, o kim mówi. Ten, oparłszy się zaraz na piersi Jezusa, rzekł do niego, panie, któż to jest? Jezus odparł, to ten, dla którego umoczę kawałek chleba i podam. Umoczywszy więc kawałek chleba wziął i podał Judeszowi, synowi Szymona Iskarioty, a po spożyciu kawałka chleba wstąpił w niego szatan. Jezus zaś rzekł do niego, co masz czynić, czyń prędzej. Nikt jednak z biesiadników nie rozumiał, dlaczego mu to powiedział. Ponieważ Judasz miał pieczę nad trzosem, niektórzy sądzili, że Jezus powiedział do niego, zakup czego nam potrzeba na święto, albo żeby dał coś ubogim.

On więc po spożyciu kawałka chleba zaraz wyszedł, a była noc. Po jego wyjściu rzekł Jezus, Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. Jeżeli Bóg został w nim otoczony chwałą, to i Bóg go otoczy chwałą w sobie samym i to zaraz go chwałą otoczy. Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie mnie szukać, ale jak to Żydom powiedziałem, tak i teraz wam mówię. Dokąd ja idę, wy pójść nie możecie. Rzekł do niego Szymon Piotr. Panie, dokąd idziesz? Odpowiedział mu Jezus. Dokąd ja idę, ty teraz ze mną pójść nie możesz, ale pójdziesz później. Powiedział mu Piotr – Panie, dlaczego teraz nie mogę pójść z Tobą?

Życie moje oddam za Ciebie. Odpowiedział Jezus – Życie swoje oddasz za mnie? Zaprawdę, zaprawdę powiadam Ci – kogut nie zapieje, aż trzy razy się mnie wyprzesz. Myślę, że bardzo łatwo w kontekście tego, co wydarzyło się w trakcie ostatniej wieczerzy jest nam dokonywać sądów. Myślę, że łatwo usprawiedliwiamy całą dwunastkę, jedenastkę i łatwo przerzucamy całą winę za to wszystko, co się zdarzyło na Judasza. Nawet jeśli zestawiamy ze sobą Judasza i Piotra, to łatwiej będzie nam powiedzieć, że winny wszystkiemu jest Judasz.