Chlebak 25.05.2023

Do tego czasu Pawłowi na pewno nie grozi śmierć, bo tak zaplanował to Pan. Mniej widocznym działaniem Boga było sprytnie wypowiedziane zdanie, które skłóciło Sanhedryn z faryzeuszami w kwestii zmartwychwstania, co sparaliżowało sąd. Natknienie do tych słów pochodziło zapewne od Ducha Świętego. Jak wiemy, Jezus zapowiedział apostołom takie sytuacje oraz to, że Duch Święty podpowie w tej godzinie, co mają mówić. Nas również prowadzi i wspiera Jezus Chrystus i posyła Ducha Świętego, abyśmy podołali wyzwaniom, które przed nami stawia wiara.

Daj się pokochać. Taki można byłoby wyprowadzić wniosek z dzisiejszej Ewangelii. Takie można byłoby sformułować zdanie po wsłuchaniu się w te słowa, które Jezus nam dzisiaj pozostawia. Po raz kolejny miłość pomiędzy Ojcem i Synem jest wzorem miłości, której Jezus pragnie dla nas. To nie jest miłość gorszego gatunku, to nie jest miłość przepłukana czy przefiltrowana przez Bożą Rzeczywistość. To jest miłość najczystsza, najpiękniejsza i najprawdziwsza. Ta sama, której Bóg doświadcza w samym sercu swojej istoty. Tą miłością chce się Jezus z nami podzielić, tą miłością Jezus chce każdego i każdą z nas kochać, tej miłości chce nam udzielać i chce, żebyśmy ją w swoim życiu przyjmowali.

I wiemy też doskonale, że chociaż to wszystko pięknie brzmi, chociaż bardzo na co dzień tęsknimy i pragniemy być kochanymi, to dla miłości robimy zarówno dobre, jak i czasem złe rzeczy, bo tak bardzo jej w swoim życiu pragniemy. Ta miłość czasem bywa trudna do przyjęcia, różne czasami przeszkody w naszym życiu natrafia. Na różne sposoby stawiamy jej opór, czasem mniej, czasem bardziej świadomie. Dziś zadanie, które Bóg przed nami stawia, To zdjęcie tych wszystkich zapór, które nosimy w sobie, zburzenie murów, przestawienie tych wszystkich barykad, które gdzieś zbudowaliśmy wokół siebie w swoich własnych sercach, z lęku przed tym, że Boża miłość może być zbyt trudna do uniesienia.

Zdejmijmy z siebie to wszystko, co nas od Boga oddziela i pozwólmy się pokochać miłością, Dla której jakakolwiek nasza słabość, jakakolwiek nasza niedoskonałość nigdy nie jest problemem, ale może być czymś, co przez tę miłość zostanie przemienione i uświęcone. A wtedy miłość spotka się ze świętością i to podobieństwo, o którym Jezus mówi, do końca się w nas dokona. Dziękujemy naszym patronom. Bez Was nie moglibyśmy głosić w tej formie.