Chlebak 24.04.2024

Ale pragnienie dobra Też nie jest jednoznaczne, bo pragnąć dla kogoś dobra oznacza oczywiście afirmować, to znaczy być na tak, to znaczy chwalić, towarzyszyć, wspierać. Ale pragnąć dobra oznacza w pewnym sensie również nie, to znaczy umieć postawić granice. Bo przecież nie zawsze jest tak, że wszystko musi służyć dobru tego, kogo kocham. No a przede wszystkim przykazanie miłości, które formułuje Jezus, przykazanie miłości bliźniego, też brzmi, miły bliźniego, jak siebie samego.

Zatem jeśli nie umiemy kochać siebie samych, może się okazać, że nie będziemy potrafili kochać również Jezus, jak słyszymy w dzisiejszym fragmencie, potrafi powiedzieć nie. Potrafi postawić się apostołom, którzy są Jego najbliższymi uczniami. My czasami posługujemy się półprawdami, bo czegoś tam nie chcemy do końca powiedzieć albo zaczynamy konfabulować, ubarwiać albo po prostu wręcz kłamać. Tymczasem Jezus daje nam przykład takiej bezkompromisowości człowieka, który potrafi po prostu postawić granice.

Umiej powiedzieć nie tak jak Jezus. Z Ewangelii według świętego Jana. Jezus powiedział do swoich uczniów. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, jeśli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, zostanie samo jedno, ale jeśli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne.

Jezus dzisiaj mówi o obumieraniu, mówi o ziarnie, które musi obumrzeć, żeby przyniosło plon obfity. Jezus mówi o tym, że ten kto kocha swe życie, straci je, a kto nienawidzi swego życia, ten je zyska. To jest przedziwna logika Pana Boga. Nie chodzi o to, żebyśmy teraz sami z siebie szukali śmierci, ale chodzi o to, żebyśmy pozwolili w nas umrzeć staremu człowiekowi, temu, który jeszcze nie myśli po Bożemu. Temu, któremu wydaje się, że sam jest w stanie osiągnąć wszystko, któremu wydaje się, że tak naprawdę sam jest w stanie się zbawić.