Chlebak 17.03.2023

Zapraszamy na Chlebak, codzienny komentarz do czytań mszalnych od domnikanie.pl. Dzisiaj usłyszysz Wojciecha Sznyka i Łukasza Miśko z Dominikańskiego Ośrodka Liturgicznego. Z księgi proroka Ozeasza. Tak mówi Pan. Wróć Izraelu do Pana, Boga Twojego, upadłeś bowiem przez własną swą winę. Zabierzcie z sobą słowa i nawróćcie się do Pana. Mówcie do Niego, usuń cały grzech, a przyjmij to, co dobre. Zamiast cielców dajemy Ci nasze wargi. Asyria nie może nas zbawić. Nie chcemy już wsiadać na konie, ani też mówić, nasz Boże, do dzieła rąk naszych.

Ja jestem jak cyprys zielony i mnie zawdzięcza swój owoc. Któż jest tak mądry, aby to pojął i tak rozumny, aby to rozważył? Bo drogi pańskie są proste, kroczą nimi sprawiedliwi, lecz potykają się na nich grzesznicy. Mówcie do Pana, zamiast cielców dajemy Ci nasze wargi. Mówcie do Pana, nie chcemy już mówić nasz Boże do dzieła rąk naszych. Tak przez proroka Ozeasza sam Bóg walczy o nasze serce. Chcę nas ocalić przed niemądrą i nie dającą życia aktywnością, która jakoś jest w nas obecna.

Była wieki temu, jest dzisiaj, a mianowicie chcę nas ocalić przed aktywnością tworzenia namiastek Boga, namiastek religii, namiastek sacrum. Pytanie oczywiście o to, co dzisiaj ma taki potencjał, żeby być Bożkiem, czyli takim łatwo zauważalnym, łatwo definiowalnym cielcem, który nie jest żywym Bogiem, który nam mówi, o proszę bardzo, ja cię uszczęśliwię, ja cię zadowolę, we mnie się spełnisz w tym działaniu, w tej przynależności, w tym jakimś robieniu czegoś. Bóg przez Ozeasza nam dzisiaj mówi, to za mało, nie jesteście w stanie sami stworzyć sobie Boga.

Jest Bóg prawdziwy, żywy, realny. I On będzie walczył o twoje serce. To jest jeden z takich głównych tematów Księgi Ozeasza. Bóg, który wie jak łatwo zatrzymujemy się na miastkach. I on dla naszego dobra i dla tego, żebyśmy żyli, będzie potrząsał nami. Będzie, tak jak przez Ozeasza, krzyczał wróć, powróć. Daj się kochać człowieku. Nie mów już nasz Boże do tego, co sam wymyśliłeś, co sam stworzyłeś. Nie buduj sobie namiastek prawdy, szczęścia. Daj się poprowadzić głębiej. A może zobaczysz, co jest najpiękniejsze w naszej wierze, że to, co budujesz, Nie jest do wyrzucenia, nie jest zupełnie bez sensu, że może to, co budujesz jako jakąś taką namiastkę, myśląc, że to już jest to,

Może uczestniczyć w czymś większym, może być jakimś krokiem w stronę tego, co prawdziwe, elementem tego, co rzeczywiście z samego Boga, który jest summum bonum, największym dobrem i skupia w sobie wszystko, co prawdziwe, jakoś dobre i autentyczne, może cię do tego Boga prowadzić. Uczmy się może takiego właśnie głębokiego, trójwymiarowego widzenia rzeczywistości. Nie zatrzymujmy się na Chlebak 17.03.2023

Z Ewangelii według świętego Marka. Jeden z uczonych w piśmie podszedł do Jezusa i zapytał Go, które jest pierwsze ze wszystkich przykazań? Jezus odpowiedział, pierwsze jest. Słuchaj Izraelu, Pan Bóg nasz jest jedynym Panem. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą. Drugie jest to. Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Nie ma innego przykazania większego od tych.

Możemy stąd wyciągnąć wniosek, że autentyczna relacja z Bogiem, Miłość, cześć, wierność względem Niego są nierozerwalnie związane z miłością względem drugiego człowieka. I w drugą stronę, jeśli potrzebujesz jakiegoś potwierdzenia, czy twoja relacja z Bogiem rozwija się prawidłowo, spójrz na swoje relacje z innymi ludźmi. Jak powiedział papież Franciszek, wiara wyraża się w uczynkach.