Chlebak 12.09.2023

Zapraszamy na Chlebak, codzienny komentarz do czytań mszalnych od dominikanie.pl. Dzisiaj usłyszysz Pawła Dąbrowskiego z Poznania i Marcina Ruteckiego z Korbielowa. Z Listu św. Pawła Apostoła do Kolosan. Bracia, jak przejęliście naukę o Chrystusie Jezusie jako Panu, tak dalej w Nim postępujcie. Zapuśćcie w nim korzenie i na nim dalej się budujcie, i umacniajcie się w wierze, jak was nauczono, pełni wdzięczności. Baczcie, aby ktoś was nie zagarnął w niewolę przez tę filozofię będącą wierutnym oszustwem, opartą na ludzkiej tylko tradycji, na żywiołach świata, a nie na Chrystusie.

I to okropnie boli, ale warto, bo tylko w Bogu jest prawdziwe życie. Z Ewangelii według świętego Łukasza. Pewnego razu Jezus wyszedł nad górę, aby się modlić i całą noc trwał na modlitwie do Boga. Z nastaniem dnia przywołał swoich uczniów i wybrał spośród nich dwunastu, których też nazwał apostołami. Szymona, któremu nadał imię Piotr i brata jego Andrzeja,

A cały tłum starał się go dotknąć, ponieważ moc wychodziła od niego i uzdrawiała wszystkich. Nauczyciel i mistrz modlitwy, benedyktyn John Chapman, w liście do kobiety zamężnej, w książce pt. Listy o modlitwie, napisze tak. Módl się tak, jak możesz i nie próbuj modlić się tak, jak nie możesz. Tekst dzisiejszej Ewangelii zaprasza nas do przyjrzenia się, czym dla Jezusa była modlitwa. Łukasz w sposób szczególny interesuje się modlitwą Jezusa i wielokrotnie w swojej Ewangelii o niej wspomina. Dziś opisuje ją słowami, które przeciwstawiają się sobie wzajemnie, a zarazem dopełniają się.

Mówi o dniu i nocy, o górze i dolinie. Jezus idzie modlić się nocą na górę, a potem, z nastaniem dnia, wraca na równinę, by głosić Królestwo Boże, by leczyć chorych, by wypędzać złe duchy. W końcu, po modlitwie, jak zanotował Łukasz, Jezus wybiera wyjątkową dwunastkę ludzi, trzon i przyszłość swojego Kościoła. Noc oznacza samotność, ciszę, a także coś dzikiego, nieznanego i niebezpiecznego. Wejście na górę to wysiłek, to walka, a jednocześnie coraz większa bliskość nieba.

Sam Mojżesz wchodzi na górę Synaj, aby porozmawiać z Bogiem, a potem schodził, by mówić do ludu. Dzień to działanie, to zgiełk słów różnych spraw. Równina to przebywanie z ludźmi, nieskończona przestrzeń wypełniona ludzkimi problemami, głosami, ludzką biedą. Jezus wchodzi na górę, aby później z niej zejść. Noc przechodzi w dzień i jest czasem przygotowania do codziennego trudu. Nam potrzeba i tego, i tego. I ryzyka, i spokoju, i samotności, i tłumu, i wysiłku, i odpoczynku w Bogu.

I to ma nas doprowadzić do działania wśród innych, Modlitwa Jezusa nie jest błogostanem i pielęgnowaniem swego duchowego ogródka, jakąś duchową wygodą. Czasem to bardzo trudne spotkanie z Ojcem i ogromne zmaganie jak w Getsemani. To walka i rozeznawanie, poszukiwanie Bożej woli wśród niepewności i zagrożeń. Modlitwa Jezusa ma zawsze wyjątkowo apostolski, aktywny charakter. Jak już wspomniałem, to na modlitwie Jezus odnajduje Bożą prawdę i podejmuje najważniejsze decyzje.