Chlebak 12.05.2023

To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali. Filantropos. Tak ojcowie Kościoła nazywali Boga. Kochający człowieka. Miłość jest zawsze i zawsze pozostanie w punkcie wyjścia jakiegokolwiek Bożego działania. Miłość bezgraniczna, miłość ufna, miłość czasem przez złośliwych nazywana miłością naiwną, bo jest taka, jakby zdawała się nie widzieć naszych ludzkich słabości. Miłość, która zawsze wykracza dalej poza horyzont ludzkich myśli i wyobrażeń. Miłość, która nie stawia warunków. Miłość, która nie jest od niczego uzależniona. Miłość, która po prostu jest.

Jest miłością stwórczą, miłością działającą. Miłością, która zbawia. Miłością, która kształtuje. Miłością, która pozwala widzieć prawdę ludzkiego serca w oderwaniu od jego słabości. Taka jest miłość Pana Boga. Miłość, której doświadcza Jezus jako Syn Ojca i miłość, którą też ofiarowuje każdemu i każdej z nas. Nie bez przyczyny słyszymy dzisiaj, że miłość ma być też punktem wyjścia jakiegokolwiek naszego działania. Dlatego, że miłość, którą otrzymujemy od Boga nieustannie, miłość, na której zbudowane jest nasze życie i nasza relacja z Panem Bogiem, której doświadczamy przez miłosierdzie,

Wtedy kiedy Bóg odpuszcza nam nasze grzechy i uwalnia nas z naszych słabości. Ta sama miłość jest jednocześnie zadaniem, które ma być punktem wyjścia do relacji, które tworzymy. Jeśli będziemy miłość tylko przyjmowali, a zapomnimy o tym, że jest ona dla nas zobowiązaniem w relacjach, które budujemy i kształtujemy, będziemy tylko konsumentami. Mało będzie w nas tych, którzy są podobni do Boga. A to jest przecież nasze życiowe zadanie, że na tyle na ile potrafimy, na tyle na ile jesteśmy w stanie, mamy się tego podobieństwa w działaniu również od Boga uczyć względem siebie nawzajem.

Miłujcie się wzajemnie. To jest nowe przykazanie, które Jezus Chrystus nam daje. Przykazanie, które jako jedno najważniejsze streszcza w sobie całe prawo Starego i Nowego Testamentu. Wszystkie przykazania można sprowadzić do tego jednego zadania. Miłujcie się wzajemnie. Jeśli miłość będzie czymś, co jest w naszym życiu obecne, nawet jeśli do końca nie rozumiemy, co miałaby ona znaczyć, Ale jeśli jest chociażby tylko małym pragnieniem, celem, który chce osiągnąć, bo wpatruje i wsłuchuje się w Boga, to nasze życie będzie prawdziwie miało sens. Będzie życiem dla, czyli życiem chrześcijańskim, takim, jakim uczynił i nauczył nas, by było Jezus Chrystus przez Ewangelię, przez swoje słowo, przez cuda, których dokonał i wreszcie przez ofiarę swojego własnego życia.