Chlebak 11.03.2023

Nie żywi On gniewu na zawsze, bo upodobał sobie miłosierdzie. Ulituje się znowu nad nami, zetrze nasze nieprawości. Wrzucisz w morskie głębiny wszystkie ich grzechy. Okażesz wierność Jakubowi, Abrahamowi łaskawość, co poprzysiągłeś przodkom naszym od najdawniejszych czasów. Ten fragment z Księgi proroka Micheasza Jest piękną medytacją nad wielkością Bożego miłosierdzia. To Boże miłosierdzie przekracza nasze wyobrażenie.

Ta Boża hojność, która jest innym słowem, którym moglibyśmy zamienić to słowo miłosierdzie, jest czymś takim, co oneśmiela. Słuchając tego fragmentu, podziękujmy Bogu za Jego otwarte serce dla nas. Podziękujmy Bogu za to, że On wobec nas, wobec grzesznych, jest taki dobry.

Zawsze mnie frapuje taka mała książka, którą lata temu napisał C.S. Lewis. Rozwód ostateczny, podział ostateczny w niektórych tłumaczeniach. Widzimy tam, uwaga spoiler, ludzi, którzy idą do nieba trochę jeszcze nie wiedząc, że to jest niebo. A zatem przychodzą w takie miejsce, gdzie wychodzą z nich, z tych ludzi różne postawy, różne oczekiwania wobec Boga, wobec nieba właśnie. I najbardziej przeraża mnie w tych fikcyjnych skądinąd postawach, jak wiele w tych ludziach jest niezgody na miłosierdzie. Do tego stopnia, że potrafią odrzucić niebo jako dar dla wszystkich, bezwarunkowy.

Odrzucają ojca, który przygarnia marnotrawnego syna, bez pytania o to, gdzie byłeś, co zrobiłeś z pieniędzmi. Że jest możliwe tak skupić się na sobie, na mojej własnej sprawiedliwości, czy tym, co uważam za sprawiedliwość, za mój własny, przynależny mi tytuł do Ojca, do Królestwa, że nie rozumiem tak naprawdę, na czym polega Ojciec, na czym polega Jego Królestwo i ostatecznie nie potrafię przyjąć mojego daru. Uważajmy na to. Jeśli w nas to jest, Nie zatrzymujmy się tam. Niech Boża łaska nas rozmiękczy i otworzy na absolutny dar Ojca i Jego domu.