Chlebak 10.05.2023

Wysłani przez Kościół szli przez Fenicję i Samarię, sprawiając wielką radość braciom opowiadaniem o nawróceniu pogan. Kiedy przybyli do Jeruzalem, zostali przyjęci przez Kościół, apostołów i starszych. Opowiedzieli też, jak wielkich rzeczy Bóg przez nich dokonał. Lecz niektórzy nawróceni ze stronnictwa faryzeuszów oświadczyli, trzeba ich obrzezać i zobowiązać do przestrzegania prawa mojżeszowego. Zebrali się więc apostołowie i starsi, aby rozpatrzyć tę sprawę. Obrzezanie jest dla narodu żydowskiego znakiem przymierza z Bogiem.

Dla rodzącego się chrześcijaństwa natomiast, które idzie również do poga nasz po okrańce świata, nie zawsze jest zrozumiały, a prawdziwym znakiem przynależności jest chrzest. Ponieważ Paweł i Barnaba żyją wśród pogan i głoszą Ewangelię, dobrze to rozumieją, w przeciwieństwie do nawróconych faryzeuszy, którzy nadal pozostają w okowach tradycji żydowskiej. Spotkanie jednych i drugich w Jerozolimie poprzedzone jest drogą przez ziemie pogańskie, wypełnioną radością z nowiny o nawróceniu pogan. Ten obraz mówi nam o tym, że należy cieszyć się z każdego nawrócenia, bo to jest wypełnienie woli Boga.

Potrzeba do tego sporej ilości czasu. I do takiej cierpliwości Pan Jezus też nas dzisiaj przez te słowa zaprasza i zachęca w naszej modlitwie. Bo obraz winnej ratorośli nie tylko oddaje naturę więzi Boga z człowiekiem, ale jest też myślę pięknym obrazem tego, w jaki sposób wyglądać powinna nasza modlitwa. Bardzo piękne są te słowa, które tutaj dzisiaj padają w Ewangelii, że beze mnie nic nie możecie uczynić. Zobaczcie, że modlitwa jest dla nas takimi sokami, które łączą nas z Bogiem. Jeśli tej modlitwy zabraknie w naszym życiu, To wszystko to, co jest owocami naszej codzienności, owocami naszego działania, naszymi decyzjami, tym co robimy, tym jak pracujemy, jak tworzymy relacje.

Modlitwa jest dla nas i zawsze pozostanie szkołą cierpliwości. Nie da się zbudować relacji z Bogiem na szybko, nie da się zbudować relacji z Bogiem w pośpiechu, nie da się jej załatwić w kilka minut. Jezus wymaga od nas cierpliwości, Jezus wymaga od nas wytrwałości, Jezus wymaga też od nas gotowości poświęcenia czasu na to, żeby uczyć się być z Nim, uczyć się słuchać, Uczyć się bycia posłusznymi, uczyć się dojrzewać w tym świetle, którym jest On sam. Nasze życie ma mieć smak, nasze życie chrześcijańskie, nas jako chrześcijan, ma być jak wysokogatunkowe wino, najlepsze z możliwych.

Wino dla świata. Wino pełne smaku. Wino, do którego chce się powracać. Wino, które chce się zostawiać na kolejne lata. Wino, którym chce się wreszcie dzielić z innymi. Prośmy, żebyśmy w budowaniu naszej relacji, w budowaniu naszej modlitwy nie byli skąpi, ale żebyśmy potrafili nie tylko mieć w sobie cierpliwość i wytrwałość, ale też gotowość dawania Bogu czasu na to, by mógł w nas działać i tworzyć to, co najlepsze. Chcesz więcej podobnych treści? Zasubskrybuj nasz kanał.