Chlebak 04.03.2023

Z Ewangelii według świętego Jana. Jezus powiedział do swoich uczniów, jak mnie umiłował Ojciec, tak i ja was umiłowałem. Trwajcie w miłości mojej. Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwać w miłości mojej, tak jak ja zachowałem przykazania Ojca mego i trwam w jego miłości. To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna. To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich.

Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni jego pan, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od ojca mego. Nie wy mnie wybraliście, ale ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał, aby ojciec dał wam wszystko, o cokolwiek go poprosicie w imię moje. Kto wam przykazuje, abyście się wzajemnie miłowali? Ci, którzy krytykują religię, mówią często, że to taki ludzki pomysł na poradzenie sobie z lękiem przed śmiercią, przed przemijaniem, przed nietrwałością.

Boimy się nie być. Jezus dzisiaj mówi o trwaniu. Trwajcie w miłości mojej, by owoc wasz trwał, żeby to, co robimy, co budujemy, kim się stajemy, nie zniknęło, nie rozsypało się w jakiś proch zapomnienia, ale żeby trwało. Dotyka tej ludzkiej potrzeby, tej bardzo czułej struny w nas i zaprasza, żeby to pragnienie, które mamy w sobie jako ludzie, ukierunkować na Niego i na jego relacje z ojcem. nazywam was przyjaciółmi, pokazuję wam najgłębszą głębię mojego serca, relacje z ojcem. I tak jak ja trwam w Ojcu, ja jestem dzięki Ojcu.

To jest niezwykła perspektywa. Jezus mówi tak wprost do tego, co w naszych sercach gra. Pewnie im bardziej doświadczamy swojej kruchości, trwajmy w Jego przyjaźni. On nam pokazuje swoje serce, serce Ojca. To jest jedyna gwarancja tego, na czym nam zależy w życiu. Te wszystkie rzeczy, które budujemy, będą trwały. Dziękujemy naszym patronom. Bez was nie moglibyśmy głosić w tej formie.