Chlebak 03.04.2023

Jeżeli jest to prawdą, że ma rację ten, kto jest głośniejszy i kto ma ostatnie zdanie, no to według tej logiki Jezus przegrywa. Po ludzku, według tej logiki świata, Jezus nie odnosi sukcesu, wręcz przeciwnie, zostaje w pewnym sensie sprowadzony do parterum. Ale przecież wszyscy wiemy, że koniec końców to właśnie on zwyciężył, a nie ci wszyscy, którzy byli jego adwersarzami. Bo prawda sama się broni. Ona nie krzyczy o swojej godności, tak jak Jezus nie krzyczy, a nawet czasami niektórych ucisza i zakazuje im mówić, kim jest.

Wierząc w to, potrzebna jest tutaj wiara, że prawda sama się obroni. Z Ewangelii według świętego Jana. Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii, gdzie mieszkał Łazarz, którego Jezus wskrzesił z martwych. Urządzono tam dla Niego ucztę. Marta usługiwała, a Łazarz był jednym z zasiadających z nim przy stole. Maria zaś wzięła fund szlachetnego, drogocennego olejku nardowego i namaściła Jezusowi stopy, a włosami swymi je otarła, a dom napełnił się wonią olejku.

Na to rzekł Judasz Iskariota, jeden z jego uczniów, ten, który go miał wydać. Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie rozdano ich ubogim? Powiedział zaś to nie dlatego, że dbał o biednych, ale ponieważ był złodziejem i mając trzos wykradał to, co składano. Na to rzekł Jezus. Zostaw ją, przechowała to, aby mnie namaścić na dzień mojego pogrzebu, bo ubogich zawsze macie u siebie, mnie zaś nie zawsze macie. Wielki tłum Żydów dowiedział się, że tam jest, a przybyli nie tylko ze względu na Jezusa, ale także, by ujrzeć Łazarza, którego wskrzesił z martwych. Arcykapłani zatem postanowili zabić również Łazarza, gdyż wielu z jego powodów odłączyło się od Żydów i uwierzyło w Jezusa.