Chlebak 01.05.2023

Duch powiedział mi, abym bez wahania poszedł z nimi. Razem ze mną poszło też tych sześciu braci. Przybyliśmy do domu owego człowieka. On nam opowiedział, jak zobaczył anioła, który zjawił się w jego domu i rzekł, poślij do Jafy i sprowadź Szymona, zwanego Piotrem. On cię pouczy, jak zbawisz siebie i cały swój dom. Kiedy zacząłem mówić, Duch Święty zstąpił na nich, jak na nas na początku. Przypomniałem sobie wtedy słowa, które wypowiedział Pan. Jan chrzcił wodą, wy zaś ochrzczeni będziecie Duchem Świętym. Jeżeli więc Bóg udzielił im tego samego daru co nam, którzy uwierzyliśmy w Pana Jezusa Chrystusa, to jakżeż ja mogłem sprzeciwiać się Bogu?

Gdy to usłyszeli, zamilkli. Wielbili Boga i mówili. A więc i poganom udzielił Bóg łaski nawrócenia, aby żyli. Wizja Piotra ma go ośmielić do przekroczenia ograniczeń religii żydowskiej na rzecz otwarcia się na działanie Ducha Świętego wśród pogan. Przypomina sobie Piotr, że orędzie zbawienia ma być głoszone do wszystkich narodów, tak jak głosili o tym prorocy i sam Jezus. Duch Święty nie jest ograniczony tradycją czy religią. One są raczej odpowiedzią człowieka na doświadczenie Boga.

Z Ewangelii św. Jana. Jezus powiedział, Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz daje życie swoje za owce. Najemnik zaś i ten, który nie jest pasterzem, którego owce nie są własnością, widząc nadchodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk je porywa i rozprasza. Najemnik ucieka dlatego, że jest najemnikiem i nie zależy mu na owcach. Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje mnie znają, podobnie jak mnie zna ojciec, a ja znam ojca. Życie moje oddaję za owce. Mam także inne owce, które nie są z tej zagrody i te muszę przyprowadzić i będą słuchać głosu mego i nastanie jedna owczarnia i jeden pasterz.

Dlatego miłuje mnie ojciec, bo ja życie moje oddaję, aby je znów odzyskać. Nikt mi go nie zabiera, lecz ja sam z siebie je oddaję. Mam moc je oddać i mam moc je znów odzyskać. Taki nakaz otrzymałem od mojego ojca. Miłość, o której Chrystus opowiada nam w Ewangelii, ma wiele obrazów, wiele oblicz. Dzisiaj Jezus nazywa siebie dobrym pasterzem. Papież Franciszek powiedział kiedyś, że dobry pasterz, czyli ten obraz Chrystusa, którego też doszukujemy się w obrazie Kościoła, w obrazie pasterzy Kościoła, jest kimś, kto przebywając z owcami nie tylko wie, ile ich ma,

Ale też pachnie tak samo jak owce, czyli jest kimś naprawdę bliskim dla swojego stada. Pan Jezus dzisiaj mówi nam o takiej swojej obecności pośrodku Kościoła, o takiej swojej obecności z każdym i każdą z nas, która jest prawdziwą znajomością. Jezus zna każdego i każdą z nas po imieniu. Zna serce każdego i każdej z nas. Wie o wszystkich naszych pragnieniach, tęsknotach. Wie też czego potrzeba, aby dać nam to szczęście, którego przez całe swoje życie tak bardzo się doszukujemy. Być poznanym przez Chrystusa to jednocześnie mieć to absolutnie głębokie przekonanie, że jest się bezpiecznym.

Jezus jako dobry pasterz jest tym, który cię zna i nie pozwoli ci się pogubić. Przy Nim możesz czuć się bezpiecznie. A wpatrywać się w Chrystusa to uczyć się tej miłości, której doświadczając od Niego uczymy się też dawać tym, z którymi żyjemy na co dzień. Także dobry pasterz to jednocześnie i przywilej i zadanie. Prośmy dzisiaj Pana Jezusa o to, żeby dawał nam taką wrażliwość, która tej miłości pozwoli się uczyć i tą miłością pozwoli się na co dzień dzielić. Bez wsparcia patronów nie moglibyśmy nagrywać. Dziękujemy.