4 grudnia - CASTMAS 2024

Dzisiaj zacznę od historii szczęśliwej, którą napisała i wysłała do nas Kamila. Cześć Justynko! Przychodzę do Ciebie z krótką historią, ale radosną, która może utrzyma kogoś przy wierze, że marzenia się spełniają. W wieku 9-10 lat byłam fanką Top of the Top, taką fanką numer 1 serialu Soy Luna. Głównym tematem tego programu są wrotki. Te drogie, śliczne buty na czterech kółkach. Na rolkach nigdy nie potrafiłam jeździć, bo nie umiałam utrzymać równowagi na kółkach w pionie, w sensie w jednym rzędzie. Jazda na wrotkach, jak się domyślacie, była moim marzeniem, ale wówczas bardzo trudno było je zdobyć stacjonarnie, a zamówienie ich raczej odpadało.

Pozdrawiam Ciebie ciepło Krzysia, Judytkę, a także Enza. Buziaki, Kamila. Kamila, bardzo Cię serdecznie pozdrawiam. Ja co prawda na wrotkach właśnie nigdy nie umiałam jeździć, bo miałam jeździć na rolkach, ale też dostałam je na komunię. Znaczy, no nie tak jak Ty, ale dostałam swoje na komunię i uczyłam się jeździć na korytarzu w bloku, bo miałam taki bardzo długi łącznik. Na moim piętrze był i sobie jeździłam pomiędzy klatkami schodowymi. Teraz przeczytamy historię Justyny, historię z nadzieją. Witaj droga Justyno, moja imienniczko. Castmas zaczęłam słuchać w zeszłym roku, ale przyznam się, że w ciągu tego roku nadrobiłam poprzednie lata. Już w zeszłym roku chciałam podzielić się z Tobą i słuchaczami moją historią, ale uznałam, że nie jest zbyt radosna, a sama potrzebuje w okresie świątecznym historii pokrzepiających serce.

Wrzucam Wam w komentarzu na Facebooku pod tym odcinkiem. Wrzucę Wam więcej niż jedno zdjęcie, bo tutaj jest kilka różnych rzeczy. Między innymi przepiękna bluzka z przepięknym kołnierzykiem. No i mam nadzieję, że zasypią cię Justynko zamówienia, jeżeli na takie czekasz. Trzymamy za ciebie kciuki, za ciebie, twojego męża, no i was, waszą powstającą i powiększającą się rodzinę. Wspaniała rzecz, wspaniała rzecz. Tutaj sobie pobieram foty. Czy może przeczytamy sobie wesołą historię wspomnienia z dzieciństwa, którą wysłała nam Nelka. A to znowu Cornela.

Na koniec chciałabym się Wam tutaj pochwalić, że tegoroczne święta będą piękne i jak co roku wyjątkowe. Wczoraj, czyli 1 grudnia, bo to jest mail z drugiego, odwiedziłam już jarmark bożonarodzeniowy w Pradze. Było tam przepięknie, zwłaszcza po zmroku, gdy miliony światełek oświetlały okoliczne drzewa i pięknie przystrojone choinki. W tym roku wigilię spędzimy u cioci. Ma być nas aż 16 osób, a ja zamierzam wydrukować nam kolędy, żebyśmy mogli po kolacji zasiąść i wspólnie kolędować. W piątek ubierzemy z Leośkiem choinkę, a w sobotę mój syn będzie biegał w olimpiadzie przedszkolaków, gdzie będę go głośno dopingować. Trzymajcie za niego kciuki. Życzę Wam drodzy Castmasowicze oraz Tobie droga Justyno zdrowia dla Was i dla Waszych najbliższych, aby te święta były dla Was niezapomniane i wspaniałe, a przede wszystkim, żebyście odnaleźli szczęście w tych zwykłych, codziennych chwilach, a nie tylko od święta.

Serdecznie Was pozdrawiam, wierna Castmasowiczka Sylwia. Sylwio wszystkiego wszystkiego. Dzień dobry Justyno, moja historia jest długa ale postaram się ją streścić. Castmas to podcast, który niejednokrotnie powoduje, że płaczę słuchając go. Czasami z tęsknoty za świętami, jakich ja nie miałam, czasami ze smutku nad tragediami innych, a czasami z radości. Moje święta z dzieciństwa kojarzyły mi się z awanturami, pijaną mamą, czasami pijanymi wujkami. Nic przyjemnego. Nie lubię świąt, za dużo traum w ich czasie doświadczałam.

Najdroższa Justyno. Ten Castmas to moja grudniowa tradycja. Swoisty rytuał, który pozwala mi choć przez chwilę poczuć magię, której od wielu lat tak bardzo mi brakuje. Dwa ostatnie Boże Narodzenia to pasma nieszczęść i rozczarowań, a te nadchodzące, mimo że z nowym członkiem rodziny na pokładzie, wcale nie napawają mnie optymizmem. Dwa lata temu napisałam do Ciebie list o bolesnej stracie ciąży, która spotkała mnie kilka tygodni przed świętami. Rok temu los się do mnie uśmiechnął i udało mi się w końcu zajść w upragnioną ciążę. Jest jednak pewien haczyk. W przededniu Bożego Narodzenia odkryłam szaleństwa mojego męża na Tinderze, do jakich doszło podczas wyjazdu służbowego. Byłam już wtedy w ciąży.

Widzę, że się starasz, choć nie zawsze to okazuje. Jesteś cudownym ojcem dla naszego syna. Chciałabym móc skruszyć swoje serce i w końcu tak naprawdę Ci wybaczyć. Życzę Tobie Justynko i wszystkim Castmasowiczom wesołych świąt, a samej sobie życzę, żebym w końcu napisała do Ciebie radosną historię świąteczną z uściskami Magda. Życzę Wam wspaniałych świąt i tego, żebyś Ty Magda potrafiła je odczarować. Dziękuję Wam dzisiaj bardzo, bardzo za uwagę, za to, że mogliśmy spędzić ten wieczór razem. No i co? I liczymy. Do świąt zostało 21 dni. Do jutra. Do usłyszenia.