Sprawa 9: Dwór Burgate

Początkowo używali dom jako letnią rezydencję, zanim w końcu przeprowadzili się do niego na stałe po przejściu Josepha na emeryturę. 1 września 1986 roku Joseph i Hilda Clever spędzali wieczór w towarzystwie swojego syna, 49-letniego Toma Clevera oraz jego żony, 46-letniej Wendy Clever. Tom i Wendy pomagali w domu, ponieważ niedawno zwolniono kucharkę i dozorcę. Tom opiekował się swoimi starszymi rodzicami i doglądał posiadłości do czasu znalezienia nowych pracowników. Deser właśnie został podany przez ich 70-letnią gospodynię, Margaret Murphy, która pracowała dla rodziny od 50 lat.

Clewerowie byli bardzo skrupulatni, jeśli chodzi o kolację. Zawsze podawano ją punktualnie o 20, a wszyscy musieli być odpowiednio ubrani na tę okazję. Było około godziny 20.30. Margaret Murphy właśnie podała deser, gdy drzwi do jadalni nagle otworzyły się z hukiem. Do środka wpadło trzech zamaskowanych mężczyzn uzbrojonych w strzelbę i kilofy. Napastnicy zaczęli wykrzykiwać w stronę Hildy, Wendy i Margaret, każąc im zdjąć biżuterię. Tom i Joseph dostali polecenie, by położyć swoje portfele i gotówkę na stole. Cała piątka została następnie zaprowadzona do głównej sypialni na piętrze, gdzie ich związano. Niektórych pozostawiono na podłodze, innych na łóżku.

Pierwszą rzeczą, którą zauważył, były porozrzucane po całym domu niezużyte podpałki. To sugerowało, że sprawcy zamierzali spalić całą rezydencję. Szafa na broń została opróżniona. Zniknęły dwie dwulufowe strzelby, jedna jednolufowa oraz karabin kaliber 22, a także 12 pudełek z amunicją. Opróżniono również barek Clewerów, z którego zabrano dużą ilość alkoholu. Ślady wskazywały jasno, że intruzi desperacko poszukiwali ukrytego sejfu. Śledczy od razu doszli do wniosku, że sprawców musiało być przynajmniej dwóch, a być może więcej. Joseph, Hilda i Tom Cleaver oraz Margaret Murphy zostali znalezieni martwi w głównej sypialni na piętrze, gdzie podłożono ogień.

Ogłoszenie zostało opublikowane zaledwie dwa miesiące wcześniej. Znaleźli również dołączony list referencyjny dla pary, która zgłosiła się na to stanowisko. Georgia i Fiona Stevenson. Policja przesłuchała sprzątaczkę Nellie i ogrodnika Edgara w sprawie ogłoszenia. Potwierdzili, że stanowiska zostały obsadzone przez tę parę. George i Fiona Stevenson rozpoczęli pracę i wprowadzili się do małej chaty na terenie posiadłości pod koniec lipca. Jednak wytrzymali tylko kilka tygodni. George często znęcał się nad żoną. Pewnej nocy Fiona, uciekając przed kolejnym aktem przemocy, wybiegła z chaty i znalazła schronienie w rezydencji Burgate. Gospodyni Margaret Murphy otworzyła jej drzwi i ukryła ją przed brutalnym mężem.

Miejsce przechowywania broni było kolejną rzeczą, którą Stevenson znał z czasu swojego pobytu pracy w domu Cleverów. Oczekiwali, że w środku zastaną tylko gospodynie Margaret oraz Josepha i Hilde. Nie wiedzieli, że tej nocy będą tam także Tom i Wendy. Nie mieli też pojęcia, że Tom i Wendy pomagali w domu tylko tymczasowo, do momentu znalezienia odpowiedniego zastępstwa dla Stevensona i jego żony Fiona. Podczas przesłuchania John Daly przyznał się do gwałtu na Wendy Cleaver. Powiedział, że zaraz po tym do pokoju wszedł Stevenson trzymając w ręku nóż i kawałek materiału. Cytując Johna Daliego. Nie powiedział ani słowa. Po prostu położył je na łóżku.

Po wrzuceniu kilku rzeczy do auta wróciłem do domu i wszędzie czuć było benzynę. Stevenson schodził po schodach i powiedział, że wszyscy nie żyją. Myślałem, że po prostu zostaną związani. Ale on powiedział, że musimy spalić dom, więc zapaliłem rozpałkę i rzuciłem ją przed balustradę, stojąc na schodach. Nie było żadnego huku, wszystko po prostu zajęło się ogniem. Niestety, Joseph, Hilda, Tom i Margaret wciąż żyli, kiedy George Daly rzucił rozpałkę. Spłonęli żywcem. George Daly otwarcie płakał na sali sądowej, gdy odtworzono jego zeznania. Jeśli chodzi o gwałt na Wendy Cleaver, George Daly konsekwentnie zaprzeczał swojemu udziałowi w tym czynie.

Proces trwał 17 dni. Po 5,5 godzinach narady ława przysięgłych uznała Stevensona i Georgia Daly'ego za winnych gwałtu na Wendy Cleaver. John Daly przyznał się do winy już wcześniej. Wyrok w sprawie morderstw zapadł dopiero następnego dnia, 28 września 1987 roku. George Stevenson, uznany za winnego morderstw Josepha, Hildy, Toma i Margaret, uniewinniony w sprawie zabójstwa Wendy. Skazany na 6 kar dożywocia za 4 morderstwa, gwałt i rabunek z zaleceniem, by nie został zwolniony przed upływem 25 lat. Sędzia powiedział. Te morderstwa zostały popełnione w okolicznościach niewyobrażalnego okrucieństwa.

Sąd przyjął jego wersję wydarzeń, że nie wiedział, iż Joseph, Hilda, Tom i Margaret wciąż żyli, gdy podpalił dom. Został skazany za nieumyślne spowodowanie śmierci. Sędzia uznał, że choć nie miał zamiaru nikogo zabić, wykazał się rażącą obojętnością wobec ludzkiego życia. Skazano go na 22 lata więzienia. Miał wówczas 25 lat. Podczas ogłaszania wyroków Stevenson szyderczo spojrzał na George'a Daly'ego. Daly próbował go zaatakować, ale zostali rozdzieleni przez funkcjonariuszy sądowych. Stevenson uśmiechnął się do ławy przysięgłych, gdy był wyprowadzany z sali. W domu znajdował się sejf ścienny, którego sprawcy nie zauważyli.