Sprawa 87: Rodzina Harrisonów

Nasze odcinki poruszają poważne i często trudne tematy. Jeśli w jakimkolwiek momencie poczujesz, że potrzebujesz wsparcia, skontaktuj się z Lokalnym Centrum Kryzysowym. Sugerowane numery telefonów do poufnego wsparcia oraz szczegółową listę ostrzeżeń dotyczących treści znajdziesz w opisie tego odcinka i na naszej stronie internetowej. Gdy nadszedł rok 2009, kanadyjskie miasto Mississauga było dla Billa i Bridget Harrisonów domem już przez prawie cztery dekady. Położony w zielonej i spokojnej dzielnicy Erin Mills, jasny, przestronny dwupiętrowy dom z sześcioma sypialniami stanowił centrum życia towarzyskiego ich rodziny i przyjaciół. Odbywały się tam liczne spotkania w ogrodzie i świąteczne przyjęcia.

Ratownicy dostali się do toalety i natychmiast stwierdzili zgon Billa Harrisona. Ponieważ nie było żadnych oczywistych śladów przestępstwa, policjanci na miejscu uznali, że mężczyzna zmarł z przyczyn naturalnych. Wyzwano koronera, którego obecność była obowiązkowa przy nagłych zgonach, by formalnie wykluczyć udział osób trzecich. Podczas oględzin ciała koroner zauważył lekkie zasinienie na czole i nosie Billa, a także dwie czerwone linie na jego szyi, które, jak sądzono, mogły być spowodowane łańcuszkiem ze złota, jaki nosił. Ostatecznie koroner zgodził się, że śmierć Harrisona wydaje się mieć przyczyny naturalne i nie wymaga dalszego udziału policji. Przeprowadzono sekcję zwłok, by ustalić dokładnie, dlaczego Bill zmarł.

Zgon Billa Harrisona oficjalnie uznano za wynik przyczyn naturalnych, a sprawy zamknięto. Bridget Harrison straciła męża po 40 latach małżeństwa. Bridget dorastała w kanadyjskim Londynie, gdzie odniosła sukces jako aktorka teatralna. To właśnie za kulisami jednego ze spektakli poznała Billa, który pracował w dziale kostiumów. Spokojny, rozważny i zrównoważony Bill doskonale uzupełniał ognistą i pełną energii osobowość Bridget. Pobrali się w 1969 roku, a następnie przeprowadzili się do Mississaugi, gdzie Bridget rozpoczęła karierę w edukacji. Jako nauczycielka była uwielbiana zarówno przez współpracowników, jak i uczniów.

Zdeterminowana, charyzmatyczna i inspirująca, awansowała na kolejne stanowiska, aż do pracy bezpośrednio przy Ministrze Edukacji Prowincji Ontario. Bill z kolei odnalazł się w branży sprzedaży i zarządzania. Ich związek nie był jednak pozbawiony trudności. Bill był czarnoskóry, a Bridget biała. Jako mieszana para musieli mierzyć się z uprzedzeniami ze strony społeczeństwa. Mimo to wspólnie pokonali wszelkie przeciwności i zyskali opinie ciepłych, otwartych i hojnych ludzi. W 1973 roku, po tym jak dowiedzieli się, że nie mogą mieć dzieci, adoptowali 6-miesięcznego czarnoskórego chłopca o imieniu Caleb. Określany jako Mały Urwis, Caleb swoją zadziornością i ciekawością świata nie dawał Harrisonom spokoju, ale mimo to byli szczęśliwi z życia, które razem stworzyli.

Po niespodziewanej śmierci Billa, Bridget została sama w dużym rodzinnym domu. 40-letni syn Caleb wprowadził się, by dotrzymać jej towarzystwa. Dla niego również był to korzystny układ, niedawno wyszedł z więzienia i potrzebował się gdzieś zatrzymać. Caleb miał też dwoje dzieci poniżej 10 roku życia, które Bridget uwielbiała i w których obecności znajdowała ukojenie. Niedługo później w domu zaczęły jednak narastać napięcia między synem i matką. Bez Billa, który był opoką i mediatorem rodziny, Bridget i Caleb coraz częściej się kłócili. Gdy ośmioletni syn Caleba wrócił ze szkoły do domu popołudniem 21 kwietnia 2010 roku, drzwi wejściowe nie były zamknięte na klucz.

Zaledwie kilka kroków od wejścia na kafelkowej podłodze u stóp schodów znajdowało się nieruchome ciało Bridget Harrison. Leżała na plecach, z rękami ułożonymi wzdłuż ciała i głową wspartą o dolny stopień. Służby ratunkowe szybko dotarły na miejsce, ale po przybyciu stwierdziły zgon. Bridget zmarła zaledwie metr od toalety, w której rok wcześniej znaleziono ciało jej męża. Bridget była w pełni ubrana i miała na sobie buty. Obok leżały jej portfel i okulary. Policja uznała, że najpewniej przygotowywała się do wyjścia z domu, gdy nieszczęśliwie spadła ze schodów. Nie znaleziono śladów włamania ani walki, więc funkcjonariusz w raporcie zanotował.

Ogólnie rzecz biorąc miejsce zdarzenia nie wskazuje na żadne oznaki przestępstwa ani szamotaniny. Koroner nie był jednak przekonany. Naczynia krwionośne w oczach i na policzkach Bridget były popękane. Na jej brodzie i szyi znajdowały się siniaki oraz otarcia, a kark był przechylony w sposób sugerujący duszenie. Złamane były również kości w tylnej części szyi. Z tego powodu coroner sklasyfikował śmierć Bridget jako nieokreśloną i zarządził pełną sekcję sądowo-lekarską. Na tym etapie śledztwo powinno zostać przejęte przez Wydział Zabójstw. Funkcjonariusze byli o sprawie poinformowani, lecz ostatecznie pozostawili ją lokalnej jednostce dochodzeniowej. Śledczy zaczęli badać, kto mógłby odnieść korzyść ze śmierci Bridget Harrison.

Wychowanie Caleba nie było łatwym zadaniem dla Billa i Bridget Harrisonów. Lata szkolne Caleba były pełne trudności. Często wybuchał gniewem wobec nauczycieli i wystawiał ich cierpliwość na próbę, co bardzo martwiło Bridget, w końcu sama była nauczycielką. Koledzy z klasy również mu dokuczali. Bridget miała wobec syna wysokie oczekiwania i chciała, aby dobrze sobie radził. Choć kochali się z Calebem, ich relacja była napięta i często dochodziło do konfliktów z powodu jego zachowania. Bill, znany ze swojego spokojnego usposobienia, robił co mógłby łagodzić napięcia, często pełniąc rolę mediatora między kłócącą się dwójką. Mimo trudności, rodzina miała też wiele pięknych wspólnych chwil, w tym podróże międzystanowe.

Choć nawyk Caleba i Bridget do sprzeczek nigdy całkowicie nie zniknął. Caleb wyrósł na dowcipnego młodego mężczyznę, który zawsze był lubiany przez towarzystwo. Podobnie jak rodzice był ambitny i od razu po ukończeniu liceum poszedł do pracy. Zatrudnił się w firmie zajmującej się wysyłką i przyjmowaniem towarów. Jako osoba metodyczna i lubiąca rutynę świetnie odnalazł się w tym środowisku. Szybko zdobył opinię rzetelnego i pracowitego. W 2000 roku 27-letni Caleb poznał 19-letnią Melissa Merritt. Melissa pracowała za ladą w sklepie z lalkami w tym samym kompleksie przemysłowym, gdzie zatrudniony był Caleb. Zainteresowała się jego otwartością i poczuciem humoru.

Zerwała swoje zaręczyny i związała się z Calebem. Ich związek przypominał historię jego rodziców. Caleb jako mężczyzna czarnoskóry związał się z kobietą, która jest biała. W ciągu roku wzięli ślub. Melissa marzyła o macierzyństwie, a Caleb również chciał założyć rodzinę. W ciągu 3,5 roku doczekali się syna i córki. Zamieszkali w domu oddalonym o mniej niż godzinę jazdy od Billa i Bridget, którzy uwielbiali swoje wnuki. Dziadkowie pomagali dzieciom w nauce oraz zawozili je na zajęcia i mecze sportowe. Bridget była tak oddaną babcią, że zmieniła swój adres e-mail na babcia Harrison. Jednak związek Caleba i Melissa zaczął się psuć. Caleb coraz częściej sięgał po alkohol, a para miała coraz więcej kłótni o pieniądze.

W czerwcu 2005 roku Melissa wezwała policję. W oświadczeniu sądowym napisała. Caleb przydusił mnie ramieniem i wielokrotnie uderzał mnie w moją głowę. Caleb zaprzeczył zarzutom, twierdząc, że Melissa pierwsza go zaatakowała, drapiąc go i uderzając, a jego działania były w obronie własnej. Aresztowano go i oskarżono o przemoc domową. Spędził trzy noce w areszcie, po czym wypuszczono go za kaucją z wyrokiem w zawieszeniu. Incydent ten oficjalnie zakończył ich małżeństwo, więc Caleb wrócił do domu rodziców. Melissa zabroniła mu widywać dzieci, uznając go za niekompetentnego ojca. Miesiąc później Caleb udał się na domówkę.

Jako że wyrok w zawieszeniu zabraniał mu spożywanie alkoholu, zgłosił się jako kierowca. Po drodze na imprezę zabrał kilku znajomych samochodem matki. Jednak podczas imprezy zaczął pić. Bliscy Caleb'a wiedzieli, że rozstanie z dziećmi bardzo nim wstrząsnęło i że alkohol był dla niego formą ucieczki. Około 3 nad ranem, gdy impreza powoli się kończyła, postanowił wrócić do domu autem. Znajomi odradzali mu jazdę, ale Caleb ich nie słuchał. Nie chcieli wsiąść z nim do samochodu, więc pojechał bez nich. Około 10 km od domu stracił panowanie nad pojazdem i zjechał na przeciwny pas, zderzając się czołowo z taksówką przewożącą czterech pasażerów. Oba pojazdy poruszały się z prędkością około 100 km na godzinę, co doprowadziło do katastrofalnego wypadku.

Uczestnicy doznali poważnych obrażeń, w tym licznych złamań, a jeden z pasażerów został uskalpowany. Po przybyciu do szpitala stan 44-letniego kierowcy taksówki, Michaela Raymonda, gwałtownie się pogorszył. Następnego dnia zmarł w wyniku odniesionych obrażeń. Cudem wszyscy pozostali uczestnicy wypadku przeżyli. Badanie wykazało, że w czasie kolizji Caleb miał we krwi ponad dwukrotnie przekroczony limit alkoholu. Postawiono mu trzy zarzuty prowadzenia pojazdu pod wpływem alkoholu ze skutkiem uszczerbku na zdrowiu oraz jeden zarzut prowadzenia pojazdu pod wpływem alkoholu ze skutkiem śmiertelnym. Wypuszczono go za kaucją pod warunkiem zamieszkania z rodzicami.

Sąd zgodził się, by dzieci Caleba mogły spędzać z nim czas w domu Harrisonów dwa dni w tygodniu oraz co drugi weekend. To jednak nie poprawiło jego relacji z Melissą. Niedługo po wyjściu Caleba ze szpitala, Melissa zgłosiła, że włamał się do jej domu i zaatakował ją w ogrodzie. Oskarżyła go również o przemoc wobec dzieci, gdy przebywały z nim w domu jego rodziców. Przed procesem Caleb'a ktoś założył petycję na Facebooku. Choć nie znał zmarłego taksówkarza, był oburzony tym, że Caleb doprowadził do jego śmierci przez swoje lekko myślne zachowanie. Celem petycji było zebranie podpisów w sprawie wymierzenia Caleb'owi co najmniej pięcioletniego wyroku więzienia. Jeśli zbierzemy 100 tysięcy podpisów, możemy przedstawić to w sądzie i zadbać, by ten pijany kierowca dostał zasłużony wyrok.

Pomóżcie wymierzyć sprawiedliwość. Dobry człowiek stracił życie. Na tydzień przed rozprawą petycję podpisało lekko ponad 300 osób. Caleb Harrison stanął przed sądem w styczniu 2009 roku. Jego adwokat argumentował, że Caleb powinien uniknąć więzienia, twierdząc, że się zrehabilitował i okazał ogromną skruchę. Rodzina i współpracownicy Caleba zeznali, że to pracowity człowiek i kochający ojciec. Sędzia uznał, że choć Caleb wydaje się być porządnym człowiekiem z wieloma pozytywnymi cechami, Powaga czynu i stopień odpowiedzialności wymagają kary więzienia. Skazał go na 18 miesięcy więzienia oraz dodatkowe 2 lata nadzoru kuratora. Odebrano mu również prawo jazdy na 2 lata.

Po miesiącu odsiadki Caleb dowiedział się o nagłej śmierci ojca. Został wypuszczony na jeden dzień, by mógł utowarzyszyć rodzinie w żałobie. W czerwcu 2009 roku, po zaledwie trzech miesiącach, został warunkowo zwolniony za dobre sprawowanie. Zamieszkał ponownie w domu rodziców w dzielnicy Erin Mills, by wspierać pogrążoną w żałobie matkę. Niecały rok później Bridget została znaleziona martwa u stóp schodów. Caleb został przesłuchany w związku ze śmiercią matki. Zaprzeczył jakiemukolwiek udziałowi, ale prowadzący rozmowy odnotował, że zachowywał się zaskakująco spokojnie i obojętnie jak na nagłą śmierć bliskiej osoby. Przesłuchano także inne osoby, jak i byłą żonę Caleb'a, Melissa Merritt.

Wspominając przemoc, jakiej doświadczyła z ręki Caleb'a, powiedziała Wyrządził mi sporo złego. Jeśli się kłóciliśmy, to nie robił nic, dopóki nie odwróciłam się tyłem albo nie poszłam spać. Był podstępny w tym, jak mnie atakował. Wiem, że ma w sobie tendencję do bycia agresywnym, jeśli ktoś go zdenerwuje. Melissa przyznała, że Caleb nie miał dobrej relacji z matką, po czym dodała Nie oskarżam go i nie twierdzę, że to wystarczy, by kogoś skrzywdzić. W przeciwieństwie do autopsji jej męża, sekcję zwłok Bridget Harrison przeprowadził lekarz medycyny sądowej. Jego podejście do badania zwłok miało charakter medyczno-prawny, ponieważ jego ustalenia mogły stanowić część śledztwa policyjnego lub postępowania karnego.

Specjalizował się on w analizie obrażeń. Lekarz sądowy badający ciało Bridget Harrison zauważył, że złamania kości w tylnej części jej szyi nie były typowe dla przypadków ucisku szyi. Ślady na jej brodzie i szyi mogły być wynikiem uderzenia ciała o poręcz schodów podczas upadku. Nie stwierdzono również krwotoków w mięśniach szyi, które świadczyłyby o uduszeniu. Ponieważ ustalenia wskazywały zarówno na możliwość upadku, jak i uduszenia, lekarz sądowy nie chciał jednoznacznie poprzeć żadnej z tych hipotez. Zamiast tego jako przyczynę śmierci Bridget wpisał obrażenia szyi. Spotkanie przedstawicieli różnych organów śledczych w tej sprawie doprowadziło do stwierdzenia przez lokalne władze, że w chwili obecnej nie wiadomo w jaki sposób Bridget Harrison doznała tych obrażeń.

Po dwóch tygodniach śledztwo w sprawie śmierci Bridget Harrison zostało zakończone. Prowadzący sprawę detektyw podsumował w raporcie. Nie ma żadnych dowodów wskazujących na to, że Bridget Harrison padła ofiarą przestępstwa lub działania osób trzecich. Caleb Harrison osiedlił się na stałe w domu swoich rodziców. Znalazł pracę w firmie zajmującą się elektroniką, rozpoczął nowy związek, przyznano mu częściowo opiekę nad dziećmi i trzymał się z dala od kłopotów. W rozmowach z przyjaciółmi przyznawał, że chociaż wciąż przeżywał śmierć rodziców, to jego dwójka dzieci była dla niego motywacją by iść dalej. W sierpniu 2013 roku minęły trzy lata od śmierci Bridget Harrison.

22 sierpnia Caleb skończył pracę i pojechał na lokalne boisko, by poprowadzić trening drużyny softbolowej swojej córki. Ponieważ tego dnia opiekę nad dziećmi miała Melissa, była obecna na meczu razem ze swoim nowym mężem. Po wszystkim Caleb wrócił sam do domu. Obejrzał telewizję, wypił drinka i około godziny 23 zadzwonił do swojej dziewczyny. Potem poszedł spać. Caleb miał lekki sen, więc spał w masce na oczy i zostawiał włączone w wiatrach, by zagłuszyć wszelkie hałasy. Następnego dnia Caleb nie pojawił się w pracy. Współpracownicy próbowali się z nim skontaktować, ale nie odbierał telefonu. Około południa jeden z kolegów z pracy pojechał do domu rodziny Harrisonów.

Drzwi otworzyła mu pani sprzątająca. Powiedziała, że nie widziała go przez dwie godziny, odkąd była w domu, ale nie zdążyła jeszcze posprzątać na piętrze, gdzie znajdowała się główna sypialnia. Kolega Caleba wszedł więc do środka, a pani sprzątająca podążała za nim, powtarzając cicho – boję się, boję się. Doszli do końca korytarza i zapukali do drzwi sypialni Caleba. Nie było żadnej odpowiedzi, więc weszli do środka. Caleb leżał w łóżku. Kołdra była naciągnięta aż po jego brodę, a na oczach miał maskę do spania. Nie poruszył się, gdy wołali, by się obudził. Caleb Harrison był martwy.

Casefile wróci za chwilę. Dziękujemy za wspieranie nas poprzez wysłuchanie sponsorów tego odcinka. Dziękujemy za wysłuchanie reklam. Wspierając naszych sponsorów wspieracie Casefile w produkcji nowych odcinków. Po wejściu do domu Harrisonów funkcjonariusze odnieśli wrażenie, że mają do czynienia z nieudaną próbą rabunku. Jednak szybko stało się jasne, że chodziło o coś zupełnie innego. Zbrodnia miała miejsce wyłącznie w sypialni Caleb'a Harrisona, a z domu nic nie zginęło. Nie było też żadnych oznak włamania. Napastnik zaskoczył Caleb'a we śnie i zaatakował go w łóżku.

Doszło do szarpaniny, podczas której przewrócona została półka. Kostki Caleb'a były spuchnięte, a pod jego paznokciami znajdował się fragment obcej skóry. Świadczyło to o tym, że próbował się bronić. Morderca upozorował jednak scenę, kładąc ciało Caleb'a z powrotem do łóżka, jakby ten zmarł we śnie. Sekcja zwłok wykazała złamanie kości gnykowej w szyi Caleb'a oraz uszkodzenie chrząstek krtani. W połączeniu z siniakami i otarciami na zewnętrznej stronie szyi pozwoliło to ustalić, że przyczyną śmierci było uduszenie. Caleb był trzecim i ostatnim członkiem rodziny Harrisonów, który zmarł w domu Verin Mills w ciągu czterech lat. W końcu wszczęto śledztwo w sprawie zabójstwa, co zmusiło władzę do ponownego przyjrzenia się okolicznościom śmierci Billa i Bridget.

Jeden z detektywów powiedział gazecie The Mississauga News. Każda sprawa pozbawiona wyjaśnienia może wydawać się dziwna. Ale w tym przypadku wydarzyły się ewidentnie bardzo specyficzne rzeczy w jednej rodzinie. Trzy nagłe zgony w tym samym domu to sytuacja wyjątkowa. Popełnilibyśmy błąd, gdybyśmy nie przeprowadzili dokładnego dochodzenia i nie spojrzeli na wszystkie trzy przypadki jako całość. Nie połączyliśmy jeszcze niczego, ale wszystko jest brane pod uwagę. Teoria, że ktoś celowo wymierzył atak w rodzinę Harrisonów była podzielana przez ich bliskich od lat. Od samego początku trudno im było uwierzyć, że Bill zmarł z powodu choroby serca. To nie miało sensu. Był przecież mężczyzną, który codziennie ćwiczył, zdrowo się odżywiał i był w świetnej formie fizycznej.

Policja chciała dowodów. Bliscy Harrisonów byli zrozpaczeni. Czy do obowiązków policji nie należało właśnie zdobycie tych dowodów? A teraz Caleb Harrison został zamordowany. Napięte relacje między Calebem a jego byłą żoną Melissa Merritt utrzymywały się aż do jego śmierci, choć Melissa nie ujawniała całej prawdy o tym, co się między nimi działo. Niedługo po tym jak Caleb został wypisany ze szpitala po śmiertelnym wypadku samochodowym, Melissa wezwała policję i zgłosiła, że Caleb włamał się do jej domu i fizycznie ją zaatakował.