Sprawa 86: Piotruś Zabójca

Za przykład podał jeden przypadek, gdy przebywał w prywatnej sali więziennego szpitala po zamieszkach. Odwiedziła go tam dziewczyna, a kiedy para zaczęła się całować, Pedrinho zauważył, że więzień z jego celi im się przygląda. Uznał to za brak szacunku, więc go zabił. Brud, bezczynność i nuda panujące w brazylijskich więzieniach tylko pogłębiały jego zaburzenia psychiczne i paranoję, przez co zabijał z coraz bardziej błahych powodów. Odbywał kary w dziewięciu różnych zakładach, kontynuując swoją serię morderstw w każdym z nich. Szczegóły jego najstraszniejszego ataku są niepewne, jako że jedynym źródłem jest relacja samego Pedrinha udzielona wiele lat później dziennikarzowi Roberto Cabriniemu. Po tym, jak jeden z jego przyjaciół został zabity z powodu plotek rzekomo rozpuszczonych przez transpłciowego więźnia, Pedrinho miał w odwecie dokonać masakry w części więzienia, w której przebywali transpłciowi osadzeni, zabijając 16 osób.

Więźniowie spędzali większość dnia w maleńkich, jednoosobowych celach, a wychodzić mogli jedynie na posiłki i ćwiczenia, zawsze pod ścisłym nadzorem. Metody te okazały się na tyle skuteczne, że Pedrinho przestał zabijać. Zajmował się czytaniem, pisaniem listów, graniem w pasjansa i uderzaniem pięściami w ścianę, dopóki strażnicy nie dali mu worka z piaskiem jako zamiennika. W jego koszmarach pojawiały się ofiary w postaci zwierząt. Węży, panter, tygrysów, szczurów i małp. Zawsze wiedział, które zwierzę symbolizuje któregoś z zabitych. W snach zabijał ich ponownie. Najczęściej nawiedzał go ojciec. Pedrinho powiedział później dziennikarzowi Roberto Cabriniemu.

Doprecyzował, że nie miało ono miejsca w więzieniu, a dopytywany o szczegóły odmówił odpowiedzi, mówiąc, to trochę skomplikowane, dobrze? Pedrinho powiedział Cabriniemu, że nie zamierza już zabijać, chyba że ktoś skrzywdziłby jego rodzinę. Utrzymywał bliskie relacje z jedną z sióstr i jej rodziną oraz często jadał z nimi kolację. Regularnie uczęszczał też do kościoła, będąc przekonanym, że Bóg przebaczył mu jego grzechy. i wyrażał pragnienie, by się ożenić oraz mieć syna i córkę. Nadal jednak miał wrogów. Opisał incydent w Santa Catarinie, gdzie niemal został zabity, lecz udało mu się uciec, gdy napastnicy poszli po wsparcie. Twierdził, że nie szukał zemsty.

W swoim rodzinnym mieście miał status celebryty. Policjanci podchodzili do niego, by uścisnąć mu dłoń, a fani prosili o wspólne selfie. Pedrinho twierdził, że pragnął jedynie spokojnego życia, na farmie z psem, w otoczeniu drzew i zwierząt. Mówił, że nie miewał już koszmarów o swoich ofiarach i wierzył, iż był żywym dowodem na to, że psychopata może zostać zrehabilitowany. W 2019 roku, powiedział Roberto Cabriniemu w programie Conexao Reporter, na tym świecie, w którym teraz żyjemy, już nikogo nie zabijam. Jestem wyleczony. Godzinny wywiad próbował wydobyć z niego choć odrobinę człowieczeństwa i skruchy, lecz Pedrinho pozostał niewzruszony przez cały czas.