Sprawa 15: Engla Höglund & Pernilla Hellgren

Jej długie brązowe włosy były spięte opaską, a zza bordowych oprawek okularów spoglądały skupione na drodze brązowe oczy. Chcąc przetestować tryb sportowy w swoim aparacie, Thomas szybko przeszedł na drugą stronę drogi i zrobił serię zdjęć dziewczynce, gdy ta przyjeżdżała obok. Kiedy wrócił do grupy, jego znajoma Ulla Thorby zapytała, czy to nie była Engla, córka Cariny? Mąż Uli odwrócił się w stronę dziewczynki, która właśnie skręcała w prawo na żwirową ścieżkę prowadzącą w głąb lasu. Stjärnsund liczyło zaledwie około 100 mieszkańców, więc łatwo było rozpoznać dziesięcioletnią Englę Höglund. Wszystko wskazywało na to, że wracała do domu.

Rodzinna chata Höglundów znajdowała się w lesie, nieco ponad 500 metrów dalej. Wcześniej tego samego dnia Engla Höglund pojechała na rowerze do Stjärnsund na trening piłki nożnej. Przed wyjazdem obiecała swojej matce Karinie, że wróci sama, pod warunkiem, że zadzwoni do niej w drodze powrotnej. Tuż przed godziną 14 Engla zadzwoniła do matki z telefonu komórkowego, informując, że trening się skończył i że już wraca.

Droga miała zająć jej około 15 minut, ponieważ do przejechania miała 4 km. O 14.09 Engla zadzwoniła ponownie, sumiennie meldując, że wszystko jest w porządku i że wkrótce będzie na miejscu. Minuty mijały, a Engla wciąż nie wracała. Telefon Kariny nadal milczał. Droga powrotna Engli powinna prowadzić główną szosą, a następnie 400-metrową żwirową ścieżką przez las. Stamtąd do chaty Höglundów pozostawało jedynie 200 metrów. Jednak gdy wybiła 14.30, po Engli nie było ani śladu. Karina zadzwoniła na telefon córki, by sprawdzić, co ją zatrzymało. Nie było odpowiedzi.

Próbowała jeszcze kilka razy, ale bez skutku. Zaniepokojona Karina wyszła z domu i ruszyła trasą, którą Engla powinna była pokonać, wracając z treningu piłki nożnej. Dotarła aż do miasteczka, jednak po drodze nie natknęła się na żaden ślad dziewczynki. Dopiero gdy wracała do domu, dokonała niepokojącego odkrycia. Kiedy zbliżała się do zakrętu w lesie, 200 metrów od rodzinnej chaty, dostrzegła porzucony wśród drzew biały rower. To był rower Engli. Karina natychmiast zadzwoniła na policję hrabstwa, która bez zwłoki zorganizowała akcję poszukiwawczą. Przeczesywanie lasu w poszukiwaniu Engli rozpoczęło się z udziałem psów tropiących oraz helikoptera.

Do działań dołączyła również lokalna społeczność, pomagając przeszukiwać rozległe tereny wiejskie. Tego wieczoru, gdy miejscowe małżeństwo Peter i Ulla Torby dowiedziało się o zaginięciu Engli, uświadomili sobie, że byli ostatnimi osobami, które widziały dziesięciolatkę zanim wjechała do lasu i zniknęła. Ich przyjaciel, Thomas Langton, który tamtego popołudnia spacerował z nimi po miasteczku, przejrzał zdjęcia, jakie zrobił po drodze. Okazało się, że uchwycił Englę w trakcie jazdy, tuż przed tym, jak wjechała do lasu. Mniej niż minutę później, Thomas zrobił kolejne zdjęcie, na którym uwiecznił mały, czerwony pojazd jadący drogą w niewielkiej odległości. Był to Saab 9-3 z końca lat 90.

Tumas nie był jedyną osobą, która zauważyła czerwonego Saba. Miejscowa kobieta Ann-Sophie Lexien jechała samochodem około dwóch kilometrów za miastem, gdy minęła Engle na rowerze. Wkrótce potem dostrzegła mężczyznę stojącego na poboczu, opartego o zaparkowanego czerwonego Saba. Był zwrócony twarzą do nadjeżdżających pojazdów, paląc papierosa. Ann Sophie miała wrażenie, że skądś go zna, ale nie potrafiła sobie przypomnieć, kim dokładnie jest, ani dlaczego wydawał jej się znajomy. Jadąc dalej, minęła grupę Langtona i Torbiego idących w stronę Stjärnsund. Policja pokazała Ann Sophie zdjęcia wykonane przez Thomasa Langtona.

Potwierdziła, że czerwony samochód widoczny na fotografii jadący za Englą to ten sam pojazd, przy którym stał nieznajomy mężczyzna. Choć wcześniej nie mogła go zidentyfikować, teraz zdała sobie sprawę kim on był. Poznała go na stacji benzynowej, gdzie pracowała. Był kierowcą ciężarówki i nazywał się Anders Eklund. Według dokumentów rejestracyjnych Eklund był właścicielem czerwonego Saba 9-3, ale to nie wszystko. 42-letni Anders Eklund urodził się i wychował w małym miasteczku oddalonym o 20 km od Stjärnsund. Wiódł na ogół zwyczajne życie. Wszystko zmieniło się, gdy miał 30 lat, kiedy Eklund został skazany za próbę gwałtu na młodej kobiecie.

Po niemal 30 godzinach od zaginięcia Engli Höglund, policja wreszcie schwytała Andesha Eklunda. Jego ciężarówka została zauważona na parkingu w południowej Szwecji, prawie 600 km od Stjärnsund, niedaleko granicy z Danią. Policja otoczyła pojazd i aresztowała Eklunda pod zarzutem uprowadzenia. Engli przy nim nie było. Jednocześnie policja przeszukała kawalerkę Eklunda w jego rodzinnym mieście. W zabałaganionym i zaniedbanym wnętrzu walały się butelki po piwie oraz ubrania. Na podłodze i w szafie leżały porozrzucane czasopisma pornograficzne. Eklund posiadał 17 filmów przedstawiających nielegalne akty seksualne ze zwierzętami, a także kolekcję używanej damskiej bielizny.

Engli Höglund jednak nigdzie nie było. Analiza laptopa Höglunda ujawniła, że uczestniczył w czatach internetowych dostępnych dla użytkowników z minimalnym wiekiem 15 lat. Według Aftenbladet w sieci Höglund przedstawiał się jako 37-latek, cytując, Ciemny blondyn, potężnie zbudowany kierowca ciężarówki. W rzeczywistości był okularnikiem z nadwagą i siwiejącymi, przerzedzonymi włosami. Na jego dysku twardym znaleziono również 56 nielegalnych zdjęć dzieci. Trzeciego dnia po zaginięciu córki, Carina Höglund obudziła się i ujrzała ziemię pokrytą śniegiem.

Aresztowanie zostało dokonane, ale nagłe ochłodzenie oznaczało, że jeśli Engla była na zewnątrz, jej szanse na przeżycie były niewielkie. W związku z tym działania poszukiwawcze zostały ograniczone, a policja skupiła się na Andersie Eklundzie. Eklund zaprzeczał, jakoby miał cokolwiek wspólnego z zaginięciem Engli Höglund i twierdził, że jest zszokowany aresztowaniem. Policji udało się uzyskać próbkę DNA Eklunda, a ku ich zaskoczeniu doprowadziło to do nieoczekiwanego odkrycia. Osiem lat wcześniej, latem 2000 roku, florystka Pernilla Hellgren spakowała swoje rzeczy i opuściła dom w Sztokholmie, aby rozpocząć długą podróż przez szwedzką prowincję.

Próbkę porównano z DNA 800 mężczyzn, lecz nie znaleziono zgodności. Z biegiem czasu sprawa Pernilli utknęła w martwym punkcie. Aż do 8 lat później, kiedy próbka DNA Andesha Eklunda została pobrana po jego aresztowaniu za uprowadzenie Engli Höglund. Co prawda nie ujawniono wówczas żadnych przełomowych informacji w sprawie Engli, jednak test wykazał, że DNA Höglunda pasuje do profilu zabójcy Pernilla Hellgren. Gdy śledczy poinformowali Höglunda o tym odkryciu, poprosił o prywatną rozmowę ze swoim prawnikiem. Po niej wyznał detektywom, że to, co wydarzyło się tamtego lata, prześladowało go przez 8 lat. Höglund uczestniczył w festiwalu w Falun w niedzielę 4 czerwca.

Śledczy nie dali wiary tej wersji wydarzeń. Niezależnie od jego intencji, Eklund przyznał się do zgwałcenia i zamordowania Pernilla Hellgren. Chociaż DNA bezsprzecznie dowodziło jego winy, śledczy byli zaskoczeni jego otwartym przyznaniem się do zbrodni. Zachęceni jego gotowością do rozmowy, postanowili ponownie poruszyć temat dziesięcioletniej Engli Höglund. Casefile wróci za chwilę. Dziękujemy za wspieranie nas poprzez wysłuchanie sponsorów tego odcinka. Dziękujemy za wysłuchanie reklam. Wspierając naszych sponsorów wspieracie Casefile w produkcji nowych odcinków.

Höglund wciąż twierdził, że nie miał nic wspólnego ze zniknięciem Engli. W końcu jednak ponownie poprosił o rozmowę ze swoim prawnikiem. Po niej zaczął opowiadać kolejną historię. Po południu w sobotę 5 kwietnia 2008 roku Höglund wracał do domu, kiedy zatrzymał się na poboczu, tuż za Stjärnsundem, chcąc zapalić papierosa. Niedługo potem obok niego przyjechała na rowerze Engla Höglund. Eklund wrócił do samochodu i kontynuował jazdę. Wkrótce zauważył boczną drogę prowadzącą w głąb lasu. Pomyślał, że może w okolicy trwa wyrąb drzew i mógłby znaleźć pracę jako kierowca ciężarówki do transportu trocin. Skręcił na drogę i po chwili ponownie zobaczył Englę, jadącą tą samą trasą.

Kilka metrów dalej Höglund zaparkował samochód i wysiadł. Zastanawiało go, dlaczego dziewczynka jechała sama tak odludną trasą. Gdy się zbliżyła, zapytał, czy mieszka w pobliżu. Engla miała odpowiedzieć, że jedzie skrótem. Höglund twierdził, że była wobec niego arogancka i bezczelna, a w pewnym momencie kopnęła go w nogę. To sprawiło, że chwycił ją i siłą zaciągnął do swojego samochodu. Początkowo zaprzeczał, ale w końcu przyznał się do napaści seksualnej na Englę. W trakcie ataku dziewczynka ponownie go kopnęła, wytrącając go z równowagi. Próbowała uciec, ale Höglund szybko ją dogonił i powalił na ziemię. Ogarnęła go tak wielka furia, że, jak sam opisał, wpadł w widzenie tunelowe.

Przygniótł Englę swoim ciężarem i zaczął dusić ją gołymi rękami, aż przestała się ruszać. Następnie włożył jej ciało do bagażnika, a rower porzucił w lesie. Ruszył w drogę powrotną, jednak wkrótce usłyszał dźwięk dobiegający z bagażnika. Zatrzymał się, aby sprawdzić, co to było. Okazało się, że to telefon Engli, dzwoniący w kieszeni jej kurtki. Jej matka próbowała się do niej dodzwonić. Höglund wyrzucił telefon na pobocze i pojechał dalej. W domu przebrał się i zrobił sobie kawę, po czym ponownie wsiadł do samochodu, chcąc oddalić się jak najbardziej od domu Engli. Po drodze zatrzymał się, żeby kupić papierosy i zjeść pizzę, aż w końcu dotarł do odludnego lasu.

Tam wyjął ciało Engli z bagażnika, oblał ją benzyną i podpalił. Wracając do domu zatrzymał się na stacji benzynowej i umył samochód. W bagażniku znalazł okulary Engli o bordowych oprawkach i wyrzucił je do kosza. Jego próba pozbycia się dowodów nie była jednak idealna. Śledczy znaleźli ślady krwi Engli na klapie bagażnika jego auta. Policja przeszukała las, gdzie Höglund twierdził, że porzucił ciało dziewczynki, co pozwoliło na szybkie odnalezienie jej zwęglonych szczątek. Wkrótce odbył się pogrzeb Anglii. Tak wielu ludzi chciało oddać jej hołd, że kościół nie pomieścił wszystkich żałobników. Setki osób oglądały ceremonie na dużych ekranach ustawionych na zewnątrz.

Transmisje z uroczystości nadano również na żywo w całym kraju. Był to pierwszy taki przypadek w historii Szwecji. Świadectwo tego, jak wielkie poruszenie wywołała tragedia Anglii. Cały naród mógł uczcić jej pamięć. Nie tylko jako ofiary brutalnej zbrodni, ale jako pełną życia wspaniałą dziewczynkę, którą była. W lipcu 2008 roku Anders Eklund stanął przed sądem za gwałt i morderstwa Pernilla Hellgren oraz Engli Höglund. Dowody DNA łączące go z obydwoma miejscami zbrodni sprawiły, że sprawa była przesądzona. Höglund zeznawał w sądzie i choć nie zaprzeczał popełnionym zbrodniom, obwiniał część siebie, którą nazwał złym Andeszem.

Przyznał, że nie było żadnej logiki w tym, co zrobił Pernilla Hellgren, jednocześnie utrzymując, że nigdy nie miał zamiaru jej zabić. Obrońca Eklunda próbował umniejszyć odpowiedzialność moralną swojego klienta, porównując los Engli Höglund do tragicznego wypadku. Przytoczył słynne opowiadanie Zabić dziecko autorstwa Stiga Dagermana, szwedzkiego dziennikarza, który zyskał popularność po II wojnie światowej. W opowiadaniu główny bohater przypadkowo potrąca dziecko samochodem, zabijając je na miejscu. Obserwatorzy uznali tę próbę wzbudzenia współczucia wobec Eklunda za oburzającą. Szczególnie zabolało to Karinę Höglund, która początkowo przeklinała pod nosem, gdy proza była wyczytywana na głos.

Jej obelgi stawały się coraz głośniejsze, aż w końcu zaczęła krzyczeć na Eklunda i jego adwokata, przez co została usunięta z sali rozpraw. Zanim wyszła, spojrzała prosto na Eklunda i warknęła. – Czy to najlepsze, na co cię stać? On jedynie biernie wpatrywał się w nią w odpowiedzi. Anders Eklund został uznany za winnego wszystkich zarzutów i skazany na dożywocie. Sąd odrzucił jego wersję wydarzeń dotyczącą obu ataków. W przypadku Pernilli uznano, że najprawdopodobniej śledził ją, gdy wracała sama do domu po festiwalu ulicznym. Nie zaproponowała mu seksu, jak twierdził. Sąd nie dał również wiary jego historii o rzekomym poszukiwaniu pracy, gdy skręcił w leśną drogę, gdzie spotkał Englę.

Niezależnie od tego Anders Eklund umrze w więzieniu. Po procesie Andersa Eklunda i jego skazaniu za zabójstwa Pernilli Hellgren i Engli Höglund wyszły na jaw informacje, które wstrząsnęły całym krajem. Kiedy policja w 2000 roku próbowała zidentyfikować mordercę Pernilli, sporządziła listę znanych szwedzkich przestępców seksualnych. Widniało na niej 1213 nazwisk. Anders Eklund zajmował 21 miejsce. Linda Sjostrom, nastolatka, która widziała moment, gdy Pernilla była duszona, dostarczyła policji opis sprawcy określany jako pierwszorzędny.

W listopadzie 2006 roku w szwedzkiej telewizji wyemitowano program kryminalny poświęcony morderstwu Pernilli. Pewien uważny widz zadzwonił na policję i wskazał Andersa Höglunda jako osobę wartą sprawdzenia. Mimo że jego nazwisko od samego początku znajdowało się na liście podejrzanych, śledczy kompletnie zignorowali ten trop. Ich oficjalne uzasadnienie brzmiało – nic w tej informacji się nie wyróżniało. Rodzina Engli Höglund pozwała szwedzki rząd za błędy policji. Gdyby przeprowadzono rzetelne dochodzenie, Eklund nie byłby na wolności w momencie, gdy zaatakował Englę po śmierci Pernilli. Sąd rejonowy w Sztokholmie uznał jednak, że związek między obiema zbrodniami był zbyt odległy i nieprzewidywalny, w związku z czym pozew został oddalony.

Stało się to mimo niezależnego śledztwa, które wykazało, że gdyby w sprawie Pernilli przeprowadzono kompletne i skuteczne dochodzenie, Eklund zostałby schwytany w ciągu kilku miesięcy. W wywiadzie dla Gazety Expressen z 2018 roku matka Engli Carina opisała swój ból po stracie córki jako tak wielki, że nie potrafiła płakać. Engla miała starszą siostrę Sue, która miała 11 lat, gdy dziewczynka została zamordowana. Były urodzone zaledwie 20 miesięcy po sobie, co sprawiło, że ich relacja przypominała bardziej przyjaźń niż typową więź między siostrami. Soule powiedziała ekspresen, że część jej samej zniknęła na zawsze, gdy Engla została zamordowana.

Pomimo swojego bólu, Carina i Sul angażują się w pomoc innym ofiarom przestępstw. Carina od zawsze starała się osobiście porozmawiać z Anderszem Eklundem. Chce poznać dokładną prawdę o tym, co stało się z jej córką, jednak on nieustannie odmawia jej prośby o spotkanie. W wywiadzie dla Expressen Karina zastanawiała się, jakie byłoby życie Engli, gdyby wciąż żyła. Od najmłodszych lat Engla uwielbiała być w centrum uwagi. Brała udział w tylu konkursach talentów, ile tylko mogła, śpiewając i tańcząc ku uciesze swojej publiczności. Podczas jej ceremonii pogrzebowej odtworzono nagranie z występem Engli, aby podzielić się jej radością z całym krajem.

Karina wyobrażała sobie, że Engla dorosła by zamieszkała w Sztokholmie i uczęszczała do Kulturamy, największej szkoły artystycznej w regionie nordyckim. W miejscu, w lesie, gdzie Karina znalazła rower Engli, dziś stoi pomnik anioła. W Szwecji imię Engla oznacza anioł. Prawdziwe Zbrodnie