#61 CAFE AZS - DAWID PIECHOWIAK

To jest Cafe AZS. Cześć, tu Bartek Wasilewski. Słyszycie echo? To echo to znak na to, że jesteśmy dzisiaj w AZS. To znak, że jesteśmy w sali konferencyjnej. To znak, że jesteśmy przy ulicy Kredytowej w Warszawie. I razem ze mną przy tym wielkim stole w sali konferencyjnej jest Dawid Piechowiak. Witaj Dawid. Cześć, dzień dobry. Były Mopers. Były Mopers, tak właśnie zaczęła się moja przygoda w Akademickim Związku Sportowym. Kto to taki Mopers i dlaczego dobrze nam się kojarzy z tym serial Ted Lasso? Mopers to przeze mnie nazywana osoba, która wyciera pot po zawodnikach ligowych podczas meczu ligowego. Ja z sympatii i tego, że byłem w latach młodzieńczych zawodnikiem piłki ręcznej, bawiłem się w piłkę ręczną,

No to później też kontynuowałem przygodę właśnie z piłką ręczną i kontynuuję. I na meczach ligowych piłki ręcznej w Zielonej Górze jako ten dzieciak ścierałem pot po zawodnikach ligowych, którzy grali w drugiej lidze piłki ręcznej. Mężczyzn, czemu nam się kojarzy z serialem Ted Lasso, gdyż pomocnik, który zaczynał od chłopaka, który przynosił ręczniki, rozkładał koszulki, stał się trenerem, asystentem trenera z Ameryki, który przyjechał specjalnie z Ameryki do Anglii. Na razie jestem na drugim sezonie, więc nie wiem, jak się skończyła ta historia, ale chłopak już awansował i przeobraża się w taką prawdziwą perełkę. Ale nie o Tedzie Lasso, serialu, który polecamy, tylko o Tobie, no bo chodziło nam o to, żeby zarysować pewnego rodzaju drogę, którą Ty przeszedłeś od mopersa do osoby, która pracuje czynnie w AZS-ie, w Fundacji Akademickiego Związku Sportowego, która organizuje wiele ciekawych akcji, jak ta związana z Dniem Ojca, o której za chwilę, jak i pomaganie osobom niepełnosprawnym.

Tam wiele osób zaczynało, stawiało swoje pierwsze kroki, dalej zaczyna stawiać swoje pierwsze kroki i może kontynuować, wybić się gdzieś dalej i rozgrywać swoje mecze potem w barwach Superligi czy Ekstraklasy w zależności od dyscypliny. Twój przyjaciel został zawodowym zawodnikiem, ty jesteś zawodowym działaczem Akademickiego Związku Sportowego. Co się wydarzyło pomiędzy? Po tym przysłowiowym mopersie zacząłem działać bliżej piłki ręcznej w Zielonej Górze, tej seniorskiej. Następnie stałem się pracownikiem klubu uczelnianego AZS Uniwersytetu Zielonogórskiego. Tam sześcioletnia przygoda z działaniem nie tylko przy piłce ręcznej, przy innych sportach ligowych jak siatkówka, futsal, uczenie się tego wszystkiego, bo w młodości nie miałem

Zaczynaliśmy od 120 osób. Teraz mamy chętnych, żeby przyjechać na taką imprezę, 350-400 osób. Więc cały czas się rozwijamy. Jest to impreza, dzięki której dzieciaki mogą poznać sport z troszeczkę innej strony. Mogą poznać sport, którego nigdy W swojej szkole by nie poznali ze względu na brak dostępności do takich sprzętów, do takich instruktorów. W ostatniej edycji pływanie. Wiele dzieci pierwszy raz miało kontakt z wodą. Druga dyscyplina to wspinaczka sportowa. Instruktorzy obstawiali całą ściankę i dzieci mogły spróbować. Zawody to może za dużo powiedziane, może niektórzy za bardzo sobie to utożsamiają z rywalizacją. Tu nie chodzi o podjęcie rywalizacji, tu chodzi

To tutaj tego przybywa, tych chorób psychicznych też. No i my z tym zamierzamy walczyć poprzez sport. Próbujemy integrować i włączać do tego środowiska poprzez udział w imprezach sportowych. I z jakim skutkiem? Mam nadzieję z dobrym. To jest ciężkie do zbadania w tym momencie. Natomiast dzieci czy pełnoletnie osoby z niepełnosprawnościami, tutaj mówię o innych projektach realizowanych przez Akademicki Związek Sportowy, Wyjeżdżałem z uśmiechem, z chęcią powrotu. Dostajemy zapytania od trenerów, czy będziemy robić coś podobnego, czy będziemy realizować inne imprezy. Jeśli tak, to kiedy, bo oni chcą sobie zabukować termin, zebrać kolejną ekipę.

Ok, a z jakimi ograniczeniami musicie walczyć na co dzień? Ograniczeniami tymi z głowy, jak i ograniczeniami formalno-infrastrukturalnymi? Z każdymi ograniczeniami. Ideą imprez organizowanych przez Akademicki Związek Sportowy jest włączenie wszystkich niepełnosprawności do rywalizacji, czyli u nas osoba z niepełnosprawnością ruchową spotyka się z osobą chociażby z cukrzycą, spotyka się z osobą z depresją i to jest właśnie w naszym rozumieniu integracja. Czy walczymy z barierami? Nie, jest coraz lepiej i nawet gdy te bariery kiedyś występują, bo jest na przykład osoba na wózku, chociaż już się nie zdarza, żebyśmy natrafiali na architektoniczne bariery, to zapewniam, że te osoby są tak ciepłe i bliskie, że chwycą te osoby za wózek tej osoby i przeniosą ją przez stopień.

Stamtąd też pozyskujemy pieniążki na realizację takich imprez. To kilka słów o AZS. Jak w tym wszystkim umiejscowiona jest w AZS Fundacja Akademickiego Związku Sportowego? Fundacja AZS jest stosunkowo świeżutkim ciałem, jeżeli chodzi o Akademicki Związek Sportowy, powołana w 2020 roku, nieco do uzupełniania właśnie działań i uzupełnienia oferty Akademickiego Związku Sportowego. Ja tak naprawdę, mimo że jestem pracownikiem Fundacji Akademickiego Związku Sportowego, nigdy nie rozdzielam AZS-u i Może tylko pod pretekstem tego, że trzeba rozliczenie zrobić jako fundacja, a nie jako AZS, rozliczenie danej imprezy i tylko to różni, natomiast pracujemy dla AZS, pracujemy dla dobrego imienia AZS-u, dlatego by rozwijać Akademicki Związek Sportowy i nieważne, czy pod banderą fundacji, czy AZS.

I nieważne, czy dla tylko AZS-iaków, czy też nie, czego dowodem jest impreza, nad którą pracujesz w tej chwili, w momencie, w którym nagrywamy tę rozmowę Mniej więcej w połowie maja 2023 roku, tuż przed Dniem Ojca, impreza nazywa się Przygoda z Tatą. 6 miast będzie brało udział w tym przedsięwzięciu. Co to za impreza? Tak naprawdę impreza jest organizowana w 16 miastach, natomiast Fundacja Akademickiego Związku Sportowego realizuje tą imprezę w 6 miastach. To kolejna impreza, która niesie za sobą dodatkową wartość niż tylko zdobycie medalu, a budujemy tutaj pozytywny wizerunek ojca, wzmacniamy wizerunek ojca, ale też po prostu sprawiamy fun poprzez sport całym rodzinom.

Tak obserwuję i mógłbym porównać to do fotografa. Zupełnie inaczej Robienie zdjęć czuje fotograf, który odnajduje się w danej dyscyplinie, a zupełnie inaczej czuje się fotograf, który przyjdzie pierwszy raz i ma realizować jakąś sportową imprezę. Jest mu zdecydowanie trudniej, tak więc na pewno tą wartością dodaną jest doświadczenie, ale doświadczenie zbieramy pracując, szukając tych funduszy, pisząc wnioski. Ja tak naprawdę lubię się uczyć, lubię wyciągać wnioski, czytam karty ocen swoich, jaki popełniłem błąd w danym wniosku i za rok, czy w kolejnej edycji konkursu przekładam to i te wnioski, dzięki temu w Akademickim Związku Sportowym mamy tego coraz więcej i liczę, że będzie nam to coraz lepiej wychodzić.